บททั้งหมดของ The CEO's Fling: บทที่ 31 - บทที่ 40

Halos isang lingo na ang lumipas mula noong naki tuloy siya sa bahay ni Alexander at para kay Nicole ay wala namang nag bago.May kasungitan pa rin ang kanyang boss pag dating sa trabaho na agad din namang nababawi ng pag lalambing nito kapag sila na lamang dalawa ang magkasama.Tatlong araw lamang siyang nawala sa trabaho, labis na rin kasi ang ginawa niyang pag tutol nang sabihin ni Alexander na isang lingo siyang hindi mag ta-trabaho at kung iniisip daw niya ang masasayang na sweldo ay ibibigay na lamang daw nito iyon.Para kay Nicole ay masyado naman nang pag mamalabis iyon at tila hindi na maganda.Mabuti na rin at na intindihan naman agad ni Alexander ang gusto niyang iparating dito at wala na ring nagawa kundi ang payagan siya.Ilang araw na rin siyang nag tatago sa tuwing pumapasok siya sa opisina, nauubusan na siya ng dahilan na sasabihin kay Alexander kapag pipilitin niyang sa isang kanto bago makarating sa opisina siya baba, kasabay kasi siya ni Alexander sa pag alis sa

Mataas na ang araw nang magising si Nicole, agad pa siyang nag kumahog na bumangon nang makitang wala sa tabi niya si Alexander na kagabi lamang ay walang malay sa kalasingan.Inilibot niya pa ang tingin sa kabuoan ng silid ng binata ngunit wala siyang nakitang bakas ni Alexander doon.Gusto niya mang hanapin pa ang kanyang boss ay hindi na iyon ang dapat niyang unahin ngayon ilang minuto na lamang kasi ay late na siya sa trabaho, kailangan niya nang mag ayos lalo pa at mukhang kailangan niya nang makapag ipon agad para maka alis na rin siya agad dito at makalipat sa ibang matutuluyan.Mapait siyang napa ngiti nang maalala ang naging drama niya kasama ang sinungaling na girlfriend ng kanyang boss kagabi, masakit man isipin na darating ang panahong siya ang mababalewala kung papipiliin si Alexander sa kanya o sa girlfriend nito ay kailangan niya iyong tangapin, masakit nga lang isipin na mukhang malapit nang mangyari iyon.Nailing na pilit niya na lamang inalis ang negatibong isipin

Halos manginig ang mga tuhod ni Nicole nang maka balik siya sa opisina para kunin ang kanyang mga gamit.Utos din kasi ni sir Luis Montefalco na umuwi na muna siya ngayon at ipahinga ang araw at pagka tapos ng isang lingo na din ay hindi na siya papasok bilang EA ng CEO kundi isa nang engineer.Lalo lamang nag wala ang kanyang puso nang makita si Alexander na naka upo sa swivel chair nito.Nag aalala ang agad na tingin nito sa kanya at sa halip na pansinin ay pinili niya na lamang itong talikuran at lumapit sa kanyang lamesa para kunin ang lahat ng kanyang mga gamit.Ramam niya ang pag kilos ni Alexander mula sa kinauupuan maging ang tunog ng sapatos nitong papalapit sa kanya.“Nicole-““Ah ano, uhm dadaan lang ako sa bahay mo para kunin ang ilang mga gamit ko, aalis rin ako agad.”Agad niyang sabi na piniling putulin ang kung ano man ang sasabihin nito.Alam niyang hindi naman siya pinapalayas ni Alexander pero hindi naman siya ganon ka tanga para hindi mag kusang umalis gayong a

Naka sakay na sila ni Domenic sa elevator at lahat ngunit hindi pa rin mawala ang panginginig ng kalamnan ni Nicole, tahimik lamang siyang nakikiramam at kulang na lang ay may humuni nang kuliglig sa pagitan nila ni Domenic.Pigil na pigil niya rin ang sarili na huwag umiyak, ngayon ay napatunayan niya na ang sabing mas mabilis at madaling kalimutan ang isang tao kapag walang nagiging balita tungol dito, higit kung hindi niya makikita ang taong dahilan ng pag hihirap ng damdamin niya ngayon.Marahas siyang napa buntong hininga saka pilit na pina kalma ang sarili.“Are you okay?”Nag aalalang tanong sa kanya ni Domenic, hindi naman na nag abala pa si Nicole na tapunan ito ng tingin at nanatili na lamang na naka yuko.Pilit rin siyang tumango bilang sagot at hindi na nag abala pang mag salita.Pakiramdam niya kasi ay maiiyak lamang siya kapag ginawa niya iyon.“You don’t need to lie and tell me you are okay when it is clear that you are not.”Sabi nito, agad naman na napa simangot si

Kasalukuyang naka hilata si Nicole sa sofang gawa sa kawayan sa maliit na sala ng kanyang apartment, araw ngayon ng lingo at wala siyang balak na gawin kundi ang mag pahinga at mag relax.Agad niya ngang tingangihan ang pag aaya nina Domenic at ng kaibigan niyang si Leah na mag punta sa isang resort para doon ubusin ang mag hapon.Naisip niya rin naman kasi na mas mabuti na rin na mag paiwan siya at hayaan na lamang ang dalawang iyon na mag enjoy ng ang mga ito ang magkasama.Alam niya rin kasi at nakikita niya naman na parehong gusto nina Domenic at Leah ang isa’t isa, wala naman iyong kaso kay Nicole dahil bukod sa nag kukunwari lamang naman silang nag di-date ni Domenic sa opisina ay hindi rin naman nila gusto ang isa’t isa.“Aba, eh sino nga ba ang gutso mo self? Iyong pesteng CEO Alexander nanaman na iyon?”Inis at parang tangang sermon niya sa sarili.Ilang araw na kasi siyang iwas nang iwas sa CEO na iyon dahil ilang araw na rin siya nitong ginugulo, sinusundan at kinukulit