บททั้งหมดของ The CEO's Fling: บทที่ 41 - บทที่ 50

May ilang minuto nang naka upo si Nicole sa hapag kainan at kanina pa ring naka handa ang mga pagkaing i-ti-nake out ni Leah, kasalukuyan din silang magkakasama sa lamesa habang sina Domenic at Leah ay halos maubos na yata ang kalahati ng mga pagkain siya naman ay hindi magawang nguyain gaano man kasarap ang pagkaing nasa plato niya.Paulit ulit niya lamang pinag lalaruan ang pritong manok na naroon gamit ang hawak niyang tinidor.“Nicole ano ba? Kumain ka kaya? Ano ba ang nangyayari?”Tila inis nang sabi sa kanya ni Leah na mukhang kanina pa siya pinagmamasdan.Marahas namang napa buntong hininga si Nicole saka marahang umiling tapos ay bahagyang itinulak palayo ang kanyang plato.“May problema ka ba?”Nag aalang tanong sa kanya ni Leah saka nalipat ang tingin nito sa tahimik lamang na si Domenic.“Hoy, iniwan ko kayong magkasama kanina. Anong ginawa mo.”Sabi ng kaibigan kay Domenic na agad namang napa nguso.“Uy wala ah? Wala akong ginagawa.”Parang batang sabi nito na sinamahan

Malakas ang naging pag ungol ni Nicole nang maramdaman ang abalang kamay ni Alexander sa kanyang dibdib habang ang isa naman ay paulit ulit na nag lalaro sa kanyang pagkababae, kusa pang umangat ang kanyang mga hita at ipinatong ang mga iyon sa malaking lamesang siya rin niyang kinahihigaan.Wala sa sariling napa sabunot siya kay Alexander nang bumaba ang halik nito sa kanyang leeg, tila ba ito isang bampirang hindi na binigyan pa ng kawala ang mga leeg niya at marahas iyong sinipsip, alam niyang mag iiwan iyon ng malaki at pulang marka ngunit wala na siyang pakealam doon.“Ahhh…”Halos pa sigaw niyang ungol nang hawiin ni Alexander ang suot niyang panty at dalhin iyon sa kanang gilid na parte ng kanyang pagkababae saka marahas na ginamit muli ang isa nitong daliri sa pag lalaro doon, marahan nitong sinipat ang hiwa ng kanyang kaselanan na agad din namang nag lawa dahil sa ginagawa doon ni Alexander, hindi pa ito nakuntento at sinadya pang itaas baba ang isang daliri nito sa pagitan

Naging magaan ang pag tangap ni sir Luis Montefalco sa ipinasa niyang resignation letter at buong pusong hindi na tinangap ang dapat sanang kabayaran niya sa nasirang kontrata, hindi naman pumayag doon si Nicole at pilit pa ring iniwan sa lamesa nito ang tseke at sinabi na lamang dito na hanga’t maari ay ayaw niya nang mag tira pa ng kahit na ano pang isipin tungkol sa kumpanyang iyon oras na umalis siya.“Nicole iha, your father and I were good friends and even now that he is gone, tumatanaw pa rin ako ng malaking utang na loob sa kanya maging sa iyong namayapang ina. Your good father helped me a lot and I can say that without him, I won’t have this company.I am sorry that I conducted an investigation behind your back iha, I wanted to help your grandparents they are also a business partner of this company for so long now. So when Domenic here, your cousin asked for help nang sabihin niyang malakas ang kutob niyang ikaw ang matagal nang hinahanap ng mga Collins ay hindi na ako nag d

Mag da-dalawang buwan na ang lumipas mula noong mangyari ang lahat ng kaguluhan, mag da-dalawang buwan na ring hindi mapalagay si Nicole dahil sa napakarami niyang isipin dumagdag pang halos mag i-isang buwan na rin na hindi maayos ang pakiramdam niya tuwing umaga.Mag a-alas syete na at naka hilata pa rin siya sa malaki at malambot na kamang kanyang tinutulugan ngunit halos hindi siya maka kilos dahil sa sobrang pagka hilo.Alam niyang kailangan niya nang mag madali sa pag kilos dahil bukod sa napakarami niyang kailangang tapusin sa trabaho ay kailangan niya ring humabol sa klase.Hindi kasi pumayag ang kanyang tunay na pamilya na hindi siya mag aral ng business management, mas mabuti na raw iyong habang maaga pa ay malaman niya na ang lahat ng kailangan niyang malaman, mula sa pag papatakbo ng isang napaka laking kumpanya, sa pag hawak ng mga empleyado hangang sa pagiging mabuting boss.Naging maayos ang pakikitungo sa kanya ng bagong kakilala niyang mga ka-anak, higit pa sa ina

Halos manginig ang mga kamay ni Nicole sa sobrang kaba, hindi niya nga rin makuhang galawin ang mga pagkaing nasa plato niya at tahimik lamang na pinakikiramdman ang kanyang paligid, tahimik na nakikinig sa pag uusap ng kanyang mga ka-anak na pinangungunahan ng kanyang lolo at lola.Kasalukuyan silang nasa dining at mag kakasalong nag aalmusal, nariyan ang mga tawanan at biruan ngunit hindi magawang makisali ni Nicole at alam niya kung bakit.Buong gabi niya ring pinag isipan ang balak niyang sabihin na sa mga ito ang tungkol sa pag bubuntis niya, ano man ang magiging resulta niyon maging ang mga magiging reaksyon ng mga ito ay buong puso niyang tatangapin.Mukha ring alam na ng pinsan niyang si Domenic ang balak niya dahil kanina pa siya nitong pasimpleng tinititigan, sasagutin niya naman iyon ng matalim na irap na alam niyang hindi nito nagugustuhan.“Natalia iha, I am glad that you are feeling better now.”Masuyong ang tinig na agaw sa kanyang pansin ng kanyang butihing lola, ma