บททั้งหมดของ She Married the Stranger Book 1: บทที่ 31 - บทที่ 40

Mesaiyah's Point of ViewDinala niya ako sa hagdan na i think 50 steps bago ka makarating sa dulo at umupo kami sa kalagitnaan nito habang inaabot naman niya sakin ang cellphone na hiningi niya dun sa saleslady."Geez! Ano naman ang gagawin ko diyan?""Try mo nga ulit kainin, binibigay ko na nga sa'yo 'yan." Pilit niyang inaabot yung cellphone sakin."At bakit ko naman tatanggapin 'yan?""Eh kasi binibigay ko, regalo ko 'yan sa'yo sa pagsisimula natin bilang magkaibigan.""Haaah?""Kunin mo na nga.""Ayoko nga, nakaw mo lang yan no? ni hindi mo nga 'yan binayaran, ninakaw mo lang 'yan nang harap-harapan." Natawa lang siya sa sinabi ko."Ano ka ba? Sa'yo na kasi, hindi ko yan ninakaw, hiningi ko yan.""Ehh, nakaw na din 'yun.""Hindi nga sabi yan nakaw..ilang beses ka bang pinanganak ng nanay mo at ang kulit mo." Wow. Nahiya ako sa hindi makulit hah."Wala kang cellphone kaya nireregaluhan kita, gusto ko may communication tayo para malaman ko kung asan ka.""Err? Hindi ko tatangapin ya

Terra's Point of ViewMaaga akong umalis sa bahay ni Kerk, nag iwan nalang ako ng note na aalis ako and almost a week na din ang nakakalipas bago ko siya naging boyfriend. Napagdesisyunan kong bisitahin ang kapatid ko sa bahay nila Anhiro, malamang hinihintay na nun ako. Matagal ko na kasing hindi siya nabibisita.Later on, nakarating na din ako sa malaki nilang bahay. Kamusta na kaya ang kapatid ko? Kumatok ako sa pintuan."Sino yan?""Kapatid po ni Mesaiyah, bibisitahin ko po siya." Binuksan nang katulong ang pintuan."Pasok." Pinapasok na ako ng katulong sa bahay nila. Lunes ngayon at nagbabakasakali akong andito siya, baka kasi nasa school siya eh. Umupo ako sa living room at nagtingin-tingin ng mga pictures na nakadisplay. Hmmm. Sino kaya itong matanda na'to? Lolo kaya ni Anhiro? Siguro."ATE?" napatingin ako sa tumawag sakin na ate at ngumiti."ATE TERRA! BAKIT NGAYON KA LANG? ALAM MO BANG SOBRANG MISS NA KITA??HAH?" niyakap niya ako na mangiyak-ngiyak."Tahan na, andito na ako

Terra's Point of ViewNanunuod ako ng twilight my favorite ng bigla akong higitin ni Kerk."YAAAAH! BITAWAN MO NGA AKO! NANUNUOD AKO! YAAAHH!" Patuloy niya pa rin akong hinihigit kaya tinapakan ko with all my force ang kanyang paa."OUCH!ARAY! ARAY!? ANO BANG PROBLEMA MO HA?""IKAW? ANONG PROBLEMA MO AT BASTA KANA LANG MANGHIHIGIT?""Ouch! May pupuntahan nga tayo diba?" Oo, halata nga na may pupuntahan tayo ngayon kasi ang gwapo at ang bango mo! "_____" Ano daw 'yung sinabi ko?"A-ayoko nga, nanunuod pa ako ng twiligit kaya wag mo akong guluhin!" pumunta na ulit ako sa living room para manuod ng twilight ng bigla na naman niya akong higitin."HOYYY! BITAWAN MO NGA AKO BALIW! TULOOOONG! MAY GUSTONG MANGRAPE SAKIN NA BALIW!""Walang makakarinig sayo kaya sumama kana kasi sakin ng kusa..mamili ka! Twilight o ang date natin?"HUWHAAAAAAAATTTTTTTTT???????O___________O! DATE? Nagkakamali lang ba ako ng rinig? Date? OHMYGOSH!"H-haah? D-date? M-mag d-date t-tayo?" nauutal kong sabi. Napaluno

Mesaiyah's Point of ViewHaaaaaay!Ang pagod. Grabe! Inunat ko ang dalawa kong kamay at binagsak ang katawan sa kama. Katatapos ko lang gawin ang mga activity na pinapatapos sakin ng mga teachers ko. Hanggang ngayon wala pa rin si stranger. Pumasok kaya yun o lumaog lang?Tumayo na ako at nagbalak na kumain kasi nagugutom na ako nang bubuksan ko na sana ang pinto kaso may nauna na saking buksan ito. Natumba siya at napayakap sakin."OH??HOY!!STRANGER!!HOY!!GISING!!" I said while shaking his body pero hindi siya nagsasalita."Mine. Ikaw lang ang babaeng mamahalin ko sa buong buhay ko. Nakalimutan ko na siya." Wika ni stranger. Hindi ko siya masyadong mainitindihan dahil sa pagsinok niya. Inamoy ko siya. Amoy alak, ang baho."Magkaibigan na tayo diba? Nakalimutan ko na talaga siya pero akala ko lang 'yun. Nung nakita ko siya kanina.." Napaupo siya sa sahig at nakikita ko ang pagtulo ng luha sa kanyang mga mata. Nakatayo lang ako sa harap niya habang nakatingin sa kanya."Dumating siya ka

Mesaiyah's Point of View "Can we go back to what we had before?"dinig ko na sabi nung babae kay stranger subalit nakatingin lang siya sakin."I'm sorry Anhiro." dagdag niya na sabi. Lumapit si stranger sakin at hindi ko maipinta ang itsura nung babae."Who are you?" she asked pero si stranger nalang ang sumagot."Mesaiyah this is kosuri. Kosuri meet Mesaiyah." Napalunok ako ng laway. Siya ba si Kosuri na tinatanong ko sa kanya kanina? Hanep! Artistahin ang mukha niya. Wala man lang sa kalahati ang kutis ko sa kanya."Konnichiwa Mesaiyah. Ano mo si Anhiro?" sasagot na sana si stranger pero inunahan ko siya."She's my------""I'm his friend.""Ahh. Good to know. Can we go out?" yaya niya pero alam ko namang hindi ako ang tinatanong niya kundi si stranger."Pupunta pa kami sa guidance office n-ni seyah. Let's go out later." cold niyang sabi at hinigit ang braso ko samantalang may biglang humarang sa dadaanan namin."Teka? Ikaw ba si Mesaiyah Kumiko?" sabi nung lalaki na humarang sa amin