บททั้งหมดของ Nang Namulat Ang Kanyang Mata: บทที่ 1481 - บทที่ 1490

"Okay. Hindi kita iiwan at ang mga bata sa hinaharap ." Natigil ang panunukso ni Elliot doon."Pinky swear!" Itinaas ni Avery ang kanyang maliit na daliri na parang bata.Natigilan siya sandali at nag- pinky promise sa kanya." Kaya, mahal kong asawa, kailan natin kukunin ang marriage certificate natin?" tanong niya, binago ang paksa hangga't maaari."Kumusta ang tunog ng Lunes?""Sige." Ayaw na niyang kaladkarin pa ito.Noong nasa Ylore siya, higit sa isang beses pinaalalahanan siya ni Ruby na legal lang ang kasal ng mag- asawa kung nakakuha sila ng certificate. Walang ibig sabihin ang kasal kung wala ito.Bilang isang resulta, si Avery ay panatiko na nahuhumaling sa pagkuha ng sertipiko ng kasal....Sa ospital, naospital ang ina ni Jun na si Hilda dahil sa altapresyon nito at si Jun ang nag-aalaga sa kanya sa ospital.Ito ang unang pagkakataon na hiniling niya sa kanya na tumabi sa kanya at alagaan siya.Ilang beses na siyang naospital noon, ngunit palagi niyang sinasabi

"Kailangan mo ba siyang bigyan ng tip na labinlimang dolyar dahil lang sa sinabi ng amo na mukhang mag- asawa na tayo?" pang- aasar ni Avery."Importanteng araw ngayon. Hindi naman masakit ang pagbibigay ng konting tip, di ba?""Hindi naman, pero ang daming staff ng Civil Registry Office. Bibigyan mo ba lahat ng tip?" Wala siyang pakialam sa pera ngunit naramdaman niya na ang kanyang pag-uugali ay medyo pinalaki."May dala akong chocolates para sa lahat." Lumingon siya at sinulyapan ang bodyguard.May bitbit na itim na bag ang bodyguard sa kanyang kamay.Walang ideya si Avery na naghanda siya ng mga tsokolate nang maaga.Lumapit siya sa bodyguard, binuksan ang bag, at nakitang puno ito ng maliliit na tsokolate sa loob." Iyan ay lubos na nag- iisip sa iyo. Mamimigay ka rin ba ng treats sa mga empleyado ng kumpanya mo?" Lumapit ito sa kanya at hinawakan ang braso nito."Nakuha nila ang kanilang mga treat sa panahon ng aming kasal."" Oh, parang naalala ko na. Katatapos lang ng

Sa oras na dumating si Avery, si Tammy ay nagbalat at nakakain ng hindi bababa sa kalahating kilong pistachio."Hindi ka dapat kumakain ng sobra, Tammy. Maaaring hindi masama ang pakiramdam ng iyong katawan kung kumain ka ng masyadong maraming mani, ngunit ang iyong panunaw ay masisira.""Oh... ang sabi sakin ni ina ay kumain ng madaming mani. Sabi niya ay masustansya ito para sa utak ng aking baby." Pinunasan ni Tammy ang kanyang mga kamay ng basang tuwalya."Ang lahat ng mga pagkain, kahit na ang mga nutrient-packed, ay dapat kainin ng katamtaman. Kung hindi mo gagawin, maaari kang magkaroon ng hindi pagkatunaw ng pagkain at ito ay magdudulot ng kabaligtaran na epekto," sabi ni Avery.Napaisip si Tammy sa sinabi ni Avery. "Tulad ng isang relasyon sa pagitan ng dalawang tao. Ang pagkakaroon ng masyadong magandang relasyon ay hindi isang magandang bagay, dahil kung gayon ang mga away ay magiging mas matindi kaysa sa mga ordinaryong tao.""Kamusta na kayong dalawa ngayon?" maingat

Hindi nakaimik si Elliot."Hindi mabuti ang pakiramdam ko. Sa tingin ko ay medyo pagod ako." Kinusot niya ang kanyang mga mata. "Iidlip muna ako ngayon.""Sige." Umupo siya sa gilid ng kama at hindi umalis hanggang sa nakatulog ito ng mahimbing.Sinulyapan siya ni Robert pagdating sa sala."Naku Robert. Hindi ka ba naiinip na naglalaro lang sa bahay araw-araw?" Lumapit si Elliot kay Robert at kinausap ito. "Gusto mo bang pumasok sa nursery school?"Naguguluhang tumingin si Robert dahil wala siyang naintindihan kahit isang bagay."Master Elliot, bakit hindi mo hintayin ang unang kaarawan ni Robert bago siya ipadala sa nursery school!" mungkahi ni Mrs Cooper. "Magsasawa siya kung mag-isa siyang maglalaro sa bahay palagi. Kung tutuusin, wala namang mga bata na kaedad niya ang makakalaro niya dito.""Kakausapin ko si Avery tungkol dito pagdating ng panahon.""Walang binanggit si Avery tungkol sa nursery school, kaya iniisip ko na iniisip niya na dapat manatili si Robert sa bahay."

Ang larawan ni Layla na pinost ni Ruby ay lumang larawan ni Layla ilang taon na ang nakararaan.Ang pagtingin sa mga lumang larawan ni Layla at sa may kulay na ultrasound sanggol ay tila mas naging magkatulad.Nang makitang na hindi pa nabubura ang kanyang mga larawan, nagpadala kaagad si Ruby ng isa pang mensahe: [Alam kong hindi ako kasinggaling ni Avery. Dahil pinili mo si Avery, wala na akong magagawa. Sana wag mong kalimutan si baby at ako. Kapag ipinanganak ang sanggol, sana ay mapuntahan mo kami. Hindi kita masisi kung hindi ka makakapunta. Huwag mo akong i-block, gusto kong magpadala sa iyo ng mga larawan ng bata sa hinaharap.]Saglit na tinitigan ni Elliot ang larawan, at may humawak na maliit na kamay sa kanyang pantalon.Lumapit si Robert pagkatapos inumin ang kanyang sabaw.Gusto ni Robert na ipagpatuloy ang pagtingin sa mga larawan, kaya inabot niya ang mobile phone.Noong una ay gustong sabihin ni Elliot na ang mga bata ay hindi dapat tumitingin sa mga smartphone,