บททั้งหมดของ Binili Ako ng CEO: บทที่ 381 - บทที่ 390

SICOIsang katok sa pinto ng bahay, alam kong si Lando na iyon. I know how he hates me but I didn’t expect na pati si Eli ay idadamay niya.Nalulungkot si Elizabeth sa katotohanang nilalayuan siya ni Lando and because of that, bumabalik sa isipan niya na mali ang meron kami.I didn’t say we are right but I hate to think na isipin niyang mali na mahalin ko siya.“If you’re going to hurt Eli then leave. Kakapanganak pa lang niya,”Tumitig siya sa akin. Nag-aapoy ang mata sa galit and I don’t care cause I itchy to kill him.“Ang kapal talaga ng mukha mo para magmagaling ngayon. Nakalimutan mo na ba talaga na may asawa ka na?”“Hindi ko kailanman kinalimutan si Zeym,”“So gago ka lang talaga? Alam mong may asawa ka pero may binabahay kang iba?”I stared at him. I didn’t know na ang pagsimple niyang pagtulong noon kay Zeym ay naging dahilan para magustuhan niya ito.“Ang ganda ng buhay mo ano? May nasaktan ka pero narito ka at hindi man lang pinagbabayaran ang kasalanang ginawa mo.”He’s b

HARMONIA“Moni anak, can you get your ate Eli and tell her na kakain na,” sabi ni mama habang busy kakahanda sa pagkain sa mesa. Katulong niya si mommy Mia.“Sige ma,” sabi ko. Umalis ako ng kusina to find her, nakita ko siya sa garden na bitbit si Rit at nakatingin kay Kua na nakikipaglaro kay Raja at Timber.“Eli,” tawag ko sa kaniya. Lumingon siya sa akin.“Kain na raw,”“Ahh—sige,” aniya at namula agad.She’s weird sometimes. Bigla bigla nalang siyang namumula ng walang dahilan kapag kausap kami o di kaya ay si mama.Napatingin ako kay Rit.“Hi Rit,” nakangiting sabi ko.“Kaka-dede lang niya,” sabi ni Eli sa akin.“Can I hold him?”“Ayos lang ba? Bibihisan ko muna si Kua sandali,”“Oo naman,” tuwang tuwa na sabi ko at kinuha ang pamangkin kong sobrang bibo at cute.Rit is 5 months old now at sobrang likot na nga naman talaga.Umalis si Eli para puntahan ang mga bata. Dumalaw sila ni kuya Sico pero si kuya ay umalis rin to visit ate Zeym kaya naiwan dito ang mag-ina niya.“Hi Rit,

MORIOUSIt’s been what? Ilang taon na nang nakabalik ako ng Pinas? Ang dami ng nagbago. Binalikan ko ang dating kalsada na tinitirhan ko noon.Kalsadang naging tahanan ko.Bago ako kinidnap ng mga sindikato at ibenta sa mga espanyol, sa kalsadang marumi na ito ako natutulog.Marami ngang nagbago pero ang kabulukan ng sistema ay nanatili pa rin. Nanatiling dukha ang dukha, at mas yumayaman ang mga mayayaman.Pinaandar ko ang sasakyan ko at pinuntahan ang skwelahan kung saan nag-aaral si Kuartar Shein, ang anak ni Sico at Zeym. Ang batang niluwal ni Elizabeth.Kakaiba! Iba nga naman ang nagagawa ng siyensya.Pumasok ako sa skwelahan, pero hinarang ako ng guard sa gate palang. Tumingin ako sa kaniya, dapat mag-iingat ako.“Anong grade po sir?”“Huh?”“Sa meeting,”May meeting ba ngayon?“Ah—ano, grade 5 na ang anak ko. Alam niyo po ba nasaan ang building ng mga grade 5?”“Doon lang po kayo dumiretso sa Bldg. 6 sir, naroon po ang grade 5,” sabi niya“Salamat,” nakangiting sabi ko.Pagpaso

ELIZABETH“Ate Zeym, kamusta na ang pakiramdam mo?” nag-aalalang tanong ni Moni habang kaharap si Zeym. Hinawakan ni Rachelle ang kamay ko kaya napatingin ako sa kaniya.Nag-aalala ang mukha niya.“Okay lang ako.” Ngumiti si Zeym. Tumingin siya sa gawi ko.“Sino ka nga ulit?” tanong niya sa akin. “Sorry, hindi ko kasi kayo matandaan lahat.”“Ate, she’s ate Elizabeth. Kuya Sico’s-Inunahan ko si Harmonia.“I’m Sico’s friend. Pinsan ako ni Rachelle,”Napatingin silang lahat sa akin. Mabuti nalang wala dito si Sico.“Ate,” bulong ni Rachelle sa akin.Maguguluhan lang si Zeym lalo’t ang alam niya ay asawa niya si Sico dahil iyon ang sinabi sa kaniya ng mga tao.“Ahh—nice meeting you Eli.”Ngumiti ako kahit na napi-piraso na ang puso ko sa sakit. Ang mga magulang ni Sico ay nakatingin sa akin.“Ah—Moni, samahan mo si Zeym sa kwarto niya para makapagpahinga na siya.” Sabi ni Lady Lay.“Sige ma,”Nang makaalis sila sa sala, agad na lumapit sa akin ang mga magulang ni Sico.“Why did you lie t

ZEYM“Sico?” tawag ko, kanina ko pa siya hinahanap sa bahay pero hindi ko siya makita.“Hey, you looking for me?” napatingin ako sa likuran at nakita ko siyang pawisan.“Anong nangyari? Why are you sweating?”“Nag jogging ako sa labas.”Lumapit ako sa kaniya at kinuha ang panyo sa kamay niya para sana punasan siya nang mapansin ko ang bahagyang pag-atras niya.“Uhm.. Need to take shower first. May kailangan ka?”“Wala naman,” sabi ko nalang, pinilit itago ang gulat sa ginawa niyang paglayo.“Ligo lang ako,” aniya at nilagpasan ako. Pero bago pa siya tuluyang makawala, tinawag ko ang pangalan niya.“Kailan mo ipakilala sa akin ang anak natin?”Natigilan siya at nanlalaki ang matang bumaling sa akin. “What?”“I heard Moni mentioned na may anak tayo, ang pangalan ay Kua. Bakit wala siya dito?”Halata sa mukha niya na hindi niya alam anong gagawin. I know na hindi na ako, pero baka magbago ang ihip ng hangin kung makita niyang pwede rin naman kami maging isang pamilya.“Zeym—"“Nasaan siy