บททั้งหมดของ Sun and Storm: บทที่ 11 - บทที่ 20

Page Ten.——————————Bakit ganun? Bakit parang ang bilis lang? Parang noong nakaraan lang nagmamadali akong pumasok sa first day tapos ngayon.. tapos na ang Finals! Alam niyo yun? Tapos na ang First Semester! Ganoon lang. Parang ang bilis lang lumipas ng apat na buwan. Apat na buwan! Just wow!"Urgh! Ubos na ubos talaga utak ko ngayon, Girls!"Reklamo ni Vanessa."At paniguradong mas mauubos pa utak natin sa second semester."Dugtong naman ni Katty. Nandito kami ngayon sa Field. It's Friday at katatapos lang namin mag-final exam sa last subject namin. Meron kaming two weeks semestrial break. Hinihintay lang namin sina James at Storm. "Wala kang reklamo, Sunny?"Ngumisi ako at umiling sa tanong ni Katty sakin."Bihirang tamaan ng stress ang bruhang yan. Tuwang tuwa pag halos di na siya makahinga sa sobranh daming gagawin."Tumango tango si Katty sa sinabi ni Vanessa. I chuckled. Of course nakakaramdam din ako ng stress. Gusto ko rin mag-rant pero kapag kasi alam kong tapos na, hindi n

Page Twelve.——————————"Ugh. I'm so tired!""I feel you, Van. I so much feel you."Napapailing na lang ako dito sa dalawa kong kasama. Ang sarap ng simoy ng hangin at nililipad ang buhok ko. Nagsimula ulit ako sa pagtitipa sa keyboard ng laptop ko. I have to finished my report. Tapos mamaya another laptop moment dahil sa sinusulat ko. Nandito kami ngayon sa Field. Naging tambayan na naming tatlo 'to simula nang second semester.Our Baguio Trip? It really went well pero hindi kami umabot ng isang linggo. Sa pang-apat na araw, kinailangan namin umuwi dahil napaaga ang simula ng On-The-Job Training nina James at Storm. At simula rin ng OJT nila hindi na kami laging nagkikita kita. Hindi na umuuwi si Storm sa Condo niya dahil malayo na sa Company na pinag-OJT. Si Katty naman ay nasa Condo ko pa rin. Madalas thru Video Chat na lang rin niya nakakausap si James. Kami ni Storm? ganoon din naman. video chat, chat, texting or phone call. Pero hindi palagi. Madalas kasi busy si Storm at kapag

Page Fourteen.——————————Kapag nalaman mo na niloloko ka ng taong mahal mo, Ano gagawin mo? The usual response is you'll confront him or her. Mag-aaway kayo. Itataanong mo kung bakit ka niya nagawang lokohin. Itatanong mo kung bakit ang taong iyon ang kinaalokohan niya. You'll start questioning yourself and your worth. Diba dapat ganoon? I am expecting Katty to confront James about what we saw sa labas ng cinema. But she didn't. After crying herself out, Gumising siya ng maaga at nag-review. Wala rin siyang sinabing kahit ano samin. Akala mo walang nangyari att wala siyang nakita. Ang tanging kakaiba lang sa kaniya ngayon ay hindi niya sinasagot phoe calls ni James. She shut him down without a warninng. Tapos na kami mag-take g exam for today, Last day na ng examination bukas. Narrinig ko rin ng usapan ng ibang mga estudyante tungkol sa Christmas Party. I never really experienced a Christmas Party here in the Philippines simula noong ten years old ako.Nawala ang pagbabalik tanaw ko

Page Sixteen.——————————Days passed memorably. We roamed around New York just the three of us. Storm, Katty and me. Si Mama naman ay nasa trabaho the whole day. Kaya kami ang nakatoka sa dinner palagi. Mama was so happy kasi para daw siyang may tatlong anak na nag-aalaga sa kaniya. While we're out, We did video calls with Vanessa at inggit na inggit naman ang isa. Katty told me that Vanessa was her late night talks companion whenever Storm and me was busy flirting and dating. She can't be the third wheel for the rest of our lives. Pinagtatawanan siya ni Vanessa kasi all along, Vanessa's always the third wheel. Ngayon, third wheel na rin daw si Katty. The day came. Uuwi na si Katty at kami ni Storm ang naghatid sa kaniya sa airport since Mama is still in her work. After ihatid si Katty, Si Mama naman ang sinundo namin. Mama filed aone week leave to be with us until New Year. I asked Storm kung sigurado na ba siya uuwi to celebrate New Year with his family and he said yes. Okay. Hindi

Page Eighteen.——————————I never knew that I'll be in this situation. I never imagined myself to feel this kind of emotion. Never in my wildest dream that I could feel pain just because I refused someone important to me.I am not yet ready to face pain but here I am feeling it anyway. Dahil lang sa iritasyon humantong na kami sa ganito. Dahil nga lang ba sa iritasyon? o may mas malalim pang dahilan?Storm didn't reached out to me after our last talked. Now, Ii am being confused and doubtful. Bakit ganoon? Wala man lang siyang planong kulitin ako to fix whatever it is that we're going through? I know sinabi ko naman talaga na hindi ko siya gustong kausap nun pero hindi ko naman sinabi na hindi na talaga kami mag-uusap! Ayaw ko lang sa oras na iyon dahil pareho kaming iritable. Pareho kaming irrational and emotional. Ayaw kong may masabi kaming pagsisisihan lang namin pareho. Pero.. ayon nga hindi na siya nagtangkang kausapin ako. Nag-expect pa naman ako na kukulitin niya akong mag-us