《FANA: The Cunning Vampire》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

REINERApat na araw na ang lumipas mula nang bigla na lang mawala si Thana. Halos mabaliw-baliw na si Ryder sa kakahanap sa kanya. Minsan ay hindi ko na siya mahagilap kung saan nagpupunta, at minsan nama’y bigla na lang siyang sumusulpot sa bahay ko para magmukmok at panghinaan ng loob.Halos wala na siyang maayos na tulog at kain nitong mga nagdaang araw—at naiintindihan ko kung bakit. Buntis si Thana, at iyon din ang isa sa mga pinakamabigat na inaalala ko. Kaya naman hindi ko magawang iwan si Ryder, kahit na hanggang ngayon ay hirap pa rin akong maniwala sa mga sinasabi niya tungkol sa mga bampira.Ayon kay Ryder, posibleng kinuha ng angkan ni Fana si Thana. Dahil dito, agad ko siyang sinamahan noong isang araw para humingi ng tulong kina Toby at Theo. Noon pa man ay nabanggit na niya sa akin na bampira raw ang dalawa, pero sa paulit-ulit naming pagpunta sa kanilang apartment, palaging wala ang mga ito.This is nonsense.Totoo ba talagang may mga bampira? Totoo ba talaga si Fana? A

“Nasa palasyo ni Supremo ang dalawang dalaga.” Theo said, his finger resting on the room marked on the map spread across the table. “They’re together in this chamber.”He paused, letting the weight of his words sink in. “But you won’t be able to reach them immediately. The palace is heavily guarded—dozens of sentries and traps stand between you and that room. Every step forward will be dangerous.”Saan n'ya kaya nakuha ang mga impormasyong 'to? Para kasing alam na alam n'ya talaga ang pasikot-sikot sa palasyo.“Hindi.” Mahigpit ang tugon ni Theo. "Kapag gumawa kayo ng eksena sa palasyo, 'don din matatapos ang buhay n'yo."Pumasok si Paxx, bitbit ang ilang mga damit.“Isuot ninyo ‘yan. Ito ang uniporme ng mga alipin sa palasyo. Hindi nila kayo dududahan — basta huwag lang kayong mag-panic kung may makita kayong bantay.”“Rule number two: You’ll encounter many strange beings and unfamiliar things once we’re inside. Don’t show wonder, don’t let surprise betray you. Keep your head lowered,

Kinain ko lahat ng sinabi ko at ipinangako kay Theo na hindi ko bibigyang prioridad ang pagliligtas kay Fana—pero heto ako, handang ibuwis ang buhay ko para sa babaing pinakamamahal ko.How could I possibly leave her now, when every memory has come back to me? Not only the moments of the present, but also the fragments of lives long past—back when I bore the names Rowan and Rei.Yes, I carry the same face, the same voice, the same features—but the memories Fana and I hold are not the same. They are separate, like two different paths that somehow still led us here. And yet, in both lives, we loved the same woman. Then… and now. Every detail of it is etched vividly in my mind, undeniable and unshakable.Pinatay niya ako ng dalawang beses, pero sa dalawang buhay na iyon, binigyan ko siya ng pahintulot para gawin iyon sa akin. I gave her my blood because I love her so much, at kung kailangan ko pang gawin iyon muli, hindi ako magdadalawang-isip.“I miss you,” bulong ko sa kanya na nagpalak

YEARS AGO "Hoy! Anong ginagawa mo dýan? Bumaba ka nga!" Iritabling utos ko kay Rowan nang maabutan ko siyang nag-aala-unggoy sa may likod ng bahay."Mamimitas ako ng prutas," sagot niya na para bang wala lang."Ako na lang ang gagawa niyan. Baka mahulog ka. Mahihina pa naman ang mga buto n’yong mga mortal," sagot ko na medyo naiirita.Napatawa siya nang malakas. Napasimangot ako.Ano bang nakakatawa sa sinabi ko? Totoo naman. Ang bilis nilang mapilayan, masugatan — hindi tulad naming mga bampira."Kung makapagsalita ka, parang hindi ka mortal, Binibini," natatawa pa rin niyang biro.Hindi naman kasi talaga ako mortal. Gusto ko sanang sabihin sa kanya pero pinili kong manahimik.Nagpatuloy siya sa pag-akyat. Hindi ko maiwasang mag-alala habang pinapanood siyang hirap abutin ang isang bunga. Isang maling galaw lang niya, siguradong babagsak siya. Kaya nag-abang ako sa ibaba — para kung mahulog man siya, ako ang sasalo."Mukhang hinog na 'to! Sigurado akong magugustuhan mo 'to, Fanessa!"

“Fana!” sigaw ni Thana nang makapasok ako sa kwartong pinagdalhan sa akin ni Ama at Zel.Thana, Ryder, Reiner, and my mother were already there, their expressions a mix of patience and quiet concern, clearly showing they had been waiting for us long before we finally arrived.“A-Anong ibig sabihin nito?” tanong ko, halatang naguguluhan. Dapat ay kagabi pa sila umalis, pero bakit nandito pa rin sila?“Sinalakay ng mga tauhan ni Supremo ang pinagtataguan nila kahapon,” paliwanag ni Ama. “Mabuti na lang at nandoon din ako at si Zel, kaya nagawa naming protektahan sila. Kung hindi, nag-cross ang landas namin ng apo ko—baka nagawa na ni Supremo ang plano niya laban sa mga kaibigan mo.”Mahigpit akong niyakap ni Thana nang makalapit siya sa akin.“Pinag-alala mo ako,” sabi niya, may luha sa mga mata.Ginantihan ko siya ng mahigpit na yakap.“Thana, kakausapin ko lang muna sina Ama,” paalam ko.“Sige,” sagot niya.Bumaling ulit ako kay Ama at Zel nang bumalik si Thana kina Ryder.I didn’t dar