COMPLETED. WARNING: Mature Contents! Fana wasn't your ordinary vampire. Oo nga't nag-uumapaw ang kanyang taglay na kagandahan at hindi nakikita sa kanyang pisikal na kaanyuan ang totoo n'yang gulang pero isang katanginan ang naglalayo kay Fana sa kanyang angkan. She hates human blood. She would rather starve herself to death or drink animal blood than imbibing mortal's blood. Ngunit isang ordinaryong binata ang nagpabago sa kanyang panlasa sa dugo. Si Reiner, isang mortal na s'yang kumuha sa pansin ng bampirang si Fana. Makulit, maingay at bastos–gano'n n'ya mailalarawan si Fana. Naiinis s'ya rito pero may parte sa kanyang hinahanap-hanap ang dalaga. For the hundreds of years living in the mortal world, hindi pa naranasan ni Fana na magmahal pero sa pagdating ni Reiner ay hindi maipaliwanag na kiliti ang bumuhay sa kanyang nagyeyelong puso. Is it just pure lust... or is she truly in love? What happens when a pervy vampire and a timid mortal stumble into each other’s lives—and slowly fall?
Lihat lebih banyak“What the hell! Paano ka nakapasok sa kwarto ko?” Halata ang matinding gulat sa mukha niya nang madatnan akong nakadagan sa kanya. Hindi ko rin siya masisisi sa naging reaksyon niya—alas-dose na ng gabi nang palihim akong pumasok sa kwarto niya.
I’m his beautiful intruder, and he ought to count himself lucky. Not everyone gets the chance to have me sneak into their space. I came to him on my own terms—just to toy with him, stir him up, and remind him that I’m the kind of distraction he can’t escape from. By the way, I’m Fana—a pure-blood vampire who loathes the taste of human blood. But the night I tasted his, everything changed. Reiner Judd Peterson. His blood flows like the richest vintage, a Domaine Romanée-Conti—rare, intoxicating, dangerously exquisite. And his scent... it’s enough to drive me insane. And now, I’ve returned—to claim his blood… and his lips. I don’t care what it takes. I’ll crawl into his world, slip into his bed, haunt his nights. Kahit magmukha akong pinakamaganda at pinakasexy na akyat-bahay, I’ll do it. Because once I’ve tasted perfection, nothing else will ever be enough. I licked my lower lip before finally claiming his delicate mouth. Nakadagan ako sa kanya ngayon, my lips moving eagerly against his soft, kissable ones. Damn. Ang sarap. “Kiss me back,” I commanded. “I-I don’t know how to k-kiss,” he admitted, his voice trembling. For a moment, I froze, staring into his face—then I burst out laughing. This boy needs a lesson. “Let me teach you, boy.” Mapang-akit ang bulong ko habang hinahaplos ang matipuno niyang dibdib. Not bad for a twenty-three-year-old. “Sabayan mo lang ang galaw ng labi ko,” dagdag ko bago ko muling siniil ng halik ang mga labi niya. Napangiti ako sa gitna ng halikan namin nang maramdaman kong gumagalaw na rin ang mga labi niya, unti-unting natututo sa bawat galaw ko. Nagsimulang maglakbay ang kamay ko sa loob ng t-shirt niya, at halata sa mga ungol at paghinga niya na nagugustuhan ng katawan niya ang bawat haplos ko. He’s reacting… he wants this too. “Ahhh...” napaungol siya nang kagatin ko ang kanyang ibabang labi, sapat na para masugatan s'ya at malasahan kong muli ang dugo n'ya. “Yum,” bulong ko habang nilalasap ang dugo niya. Sh*t His blood—so damn addictive. I needed to get a grip before I lost control...before I drained this boy dry. "Your eyes," saad n'ya. “I know.” My eyes shifted in color, a clear sign of what I was. That’s what happens to us vampires when we taste blood. I leaned closer, my voice calm but edged with danger. “Are you scared of me?” "No. Y-Your pretty.” Tinitigan ko nang matagal ang mga mata niya. His brown orbs… mesmerizing. This boy is different. Hindi siya tulad ng mga lalaking nakilala ko noon, pero sa kung anong dahilan, nagagawa niyang hilahin ang buong atensyon ko at lalo pang palalimin ang pagnanasa ko para sa kanya. Biglang bumilis—hindi, naging abnormal—ang tibok ng puso ko. At para sa isang tulad ko, hindi iyon magandang senyales. Naupo ako sa hita niya, napasapo sa sariling dibdib na parang anumang oras ay sasabog ito. Damn it! What the hell is happening to me?! Mabilis kong hinampas ang dibdib ko, paulit-ulit, desperadong intindihin ang nangyayari. This was new—terrifyingly new. Hindi ako nauuhaw. Hindi rin ako gutom. So why the hell is my heart acting like this? Dahil ba sa mortal na ‘to? “Ayos ka lang ba? H-Hoy, miss! Bakit parang lalo kang namumutla?” taranta niyang tanong. Nang maupo siya, agad kong ipinulupot ang mga binti ko sa bewang niya. Akmang kakagatin ko na ang leeg niya nang bigla akong mapatigil—dahil niyakap niya ako nang mahigpit at dahan-dahang hinaplos ang likuran ko. "Why are you so cold…" he whispered, worry written all over his face. What’s happening to me? Kanina lang, handa na akong sakmalin ang leeg niya at ubusin ang bawat patak ng dugo sa katawan niya...pero sa simpleng yakap na ito, nagawa niyang patahimikin ang halimaw sa loob ko. His voice, his touch...they’re soothing. And his arms—God, they feel like the safest place I’ve ever known. Abnormal pa rin ang tibok ng puso ko, mabilis at malakas. Pero ngayon, masarap na sa pakiramdam. Hindi na ito tulad kanina na may kasamang kaba at takot na hindi mo maipaliwanag—ngayon, parang may halong init, comfort, and...something else. Did he just bewitch me?So here's another cunning but not a vampire-ish story...***MANY YEARS LATERCHILDHOOD DAYS "Lumayo-layo ka sa akin kung ayaw mong tapusin ko ang buhay mong h*nayupak ka," pagbabanta ni Flavia nang maramdaman ang presensya ni Toby nang tumabi ito sa bakanteng swing na katabi n'ya. Kahit hindi n'ya ito lingunin ay sigurado s'yang ito ang lalaking kinamumunghian n'ya ng maraming taon. His scent is still the same. Walang pinagbago ang lalaki sa maraming taong paghihiwalay nila. "Stalking those kids again?" "Shut up," madiing saad ni Flavia. "Balita ko ay break na kayo ng long time boyfriend mo." Mabilis na napalingon si Flavia kay Toby dahil sa naging pahayag nito. Nakangiti ito sa kanya ng pagkalawak-lawak kaya hindi n'ya mapigilang mairita pa lalo sa pagmumukha nito. "Huh! Mukhang maling chismiss ang nasagap mo. Hawk and I are getting married soon. Oo, break na kami sa pagiging mag-boyfriend at girlfriend dahil magiging mag-asawa na kami." Pagmamalaking ni Flavia na nagpa-igtin
5 YEARS LATER"Fanessa!" Natigil ako sa dapat na pagpindot ng doorbell mula sa kaharap kong gate nang muling marinig ang pangalan na 'yon matapos ang limang taon. May epekto pa rin pala sa akin ang pangalan ni Fana. Nagagawa pa rin nitong patibukin ng mabilis ang puso ko kahit maraming taon na s'yang wala sa tabi ko.5 years had passed, pero s'ya pa rin ang laman ng puso ko. I never move on. Nakita ko ang isang batang babae na lumabas sa kaharap kong bahay habang yakap-yakap ang isang...uwak? Tama! Isang uwak nga ang yakap n'ya. Hindi ba delekado para sa batang katulad n'ya ang gan'yang hayop?Natigil lang s'ya sa pagtakbo nang makita ako. "Hi po. Ikaw po ba ang sinasabi ni daddy ka na bisita n'ya today?" Inosenteng tanong n'ya sa akin. "O-Oo. Ako nga. I'm your tito ninong Reiner.""Tito ninong! Yehey! Kita na kita." Hagikgik n'ya. S'ya na mismo ang nagbukas ng gate. Binitawan n'ya ang hawak n'yang uwak saka n'ya hinawakan ang kamay ko. Hinila n'ya ako papasok pero kaaga
'You're stronger than you think, Reiner. Kahit wala ako sa tabi mo ay alam kong magagawa mong tumayo sa sarili mong mga paa. Lagi mong tatandaan, mahal na mahal na mahal kita.' – Gustuhin ko man na sumunod sa kanya ay iyon naman ang paulit-ulit na nagpi-play sa utak ko sa tuwing sinusubukan kong kitilin ang sarili kong buhay.Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang buhay ko ngayong wala na s'ya sa tabi ko. "Naayos mo na ba ang mga gamit na dadalhin mo, anak?" tanong sa akin ni mama pagpasok n'ya sa kwarto ko."Opo," tipid kong sagot–walang kabuhay-buhay ang boses ko at walang emosyon ang mukha ko. "Kung ganun ay ibaba mo na ang mga maleta mo. Mayamaya lang ay nandito na 'yon si Ryder para ihatid tayo sa airport." Tumango lang ako kay mama bilang sagot.Limang buwan na ang lumipas nang mamatay si Fana pero para sa akin ay parang kahapon lang nangyari ang lahat. Masakit pa rin. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam ang gagawin ko para maibsan ang sakit na nararamdaman ko sa
REINER"Fana! Wait!" sigaw ko habang hinahabol ang papalayo n'yang bulto. Kanina pa ako tumatakbo papalapit sa kanya pero hindi ko s'ya magawang abutin. "Fana!" pagtawag ko ulit sa kanya. Nagbabakasakaling lingunin n'ya ako pero nagpatuloy lang s'ya sa paglalakad palayo sa akin.She can't hear me.Napahawak ako sa magkabila kong tuhod habang hinahabol ang hininga ko dahil sa kapaguran. "Reiner."Mabilis akong napaangat nang tingin kay Fanessa ng tawagin n'ya ako. Nakaharap na s'ya ngayon sa akin pero dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha n'ya ay hindi ko gaanong makita ang maganda n'yang mukha pero alam kong nakangiti s'ya sa akin. I can feel it."F-Fana, come here." Binuksan ko ang mga braso ko, naghihintay na tumakbo s'ya papunta sa akin at yakapin ako pero bumagsak ang mga balikat ko nang dahan-dahan s'yang umiling. "Kailangan ko nang umalis. Take care of yourself, Reiner. Habang wala ako ay gusto kong alagain mong mabuti ang sarili mo. I won't forbid you to fall
Napadaing ako nang idiin pa lalo ng bantay ang sibat sa leeg ko. Hinawakan ko ang handle at pinilit na ilayo ang talim sa laman ko pero nanalo pa rin s'ya sa pagbaon nito pabalik sa sugat ko. "Hahaha! Iyan ang mga napapala ng traydor na katulad mo! Isusunod ko ang kapatid mo kapag napatay na kita!"Muli akong namilipit sa sakit. Hindi ko magawang pagalingin ang sarili ko dahil sa paulit-ulit n'yang pagsaksak sa akin. Kapag ipinagpatuloy n'ya pa ito ay siguradong tuluyang hihiwalay ang leeg ko sa katawan ko.Nakangising lumapit sa akin si Oslo saka n'ya hinawakan ang buhok ko at hinila 'yon."Ahhhhh!" Nanggagalaiti kong sigaw sa kanya."Cut her throat–No. Cut her whole neck," utos n'ya sa bantay. Binunot ng bantay ang sibat sa leeg ko pero bago pa man 'yon muling dumikit sa balat ko ay mabilis nang nawala sa harap ko ang lalaki. Narinig ko na lang ang malakas na pagbitak ng mga pader sa dulo ng hallway kung saan nandoon ang bantay at nakahandusay.Bigla ring nawala si Oslo sa
"Fana!" tawag sa akin ni Thana nang makapasok ako sa kwartong pinagdalhan sa akin ni ama at Zel. Nasa loob si Fana, Ryder, Reiner at si ina na mukhang kanina pa naghihintay sa pagdating namin. "A-Anong ibigsabihin nito?" Naguguluhan kong tanong. Dapat ay kagabi pa sila umalis pero bakit nandito pa rin sila?"Sinalakay ng mga tauhan ni Supremo ang pinagtataguan nila kahapon. Mabuti na lang at nandoon din ako at si Zel kaya nagawa namin silang protektahan. Kung hindi siguro nag-cross ang landas namin ng apo ko ay baka nagawa na ni Supremo ang plano n'ya sa mga kaibigan mo," sagot ni ama.Mahigpit akong yinakap ni Thana nang makalapit s'ya sa akin. "Pinag-alala mo ako." Iyak n'ya kaya naman ginantihan ko rin s'ya nang mahigpit na yakap. "Thana, kakausapin ko lang muna sina ama." "S-Sige." Bumaling ulit ako kay ama at Zel nang bumalik si Thana kina Ryder. Hindi ko na tinapunan pa ng tingin si Reiner dahil ramdam ko ang masama ng n'yang tingin sa akin. "Ano nang manyayari ngay
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Komen