FANA: The Cunning Vampire

“What the hell! Paano ka nakapasok sa kwarto ko?” Halata ang matinding gulat sa mukha niya nang madatnan akong nakadagan sa kanya. Hindi ko rin siya masisisi sa naging reaksyon niya—alas-dose na ng gabi nang palihim akong pumasok sa kwarto niya.

I’m his beautiful intruder, and he ought to count himself lucky. Not everyone gets the chance to have me sneak into their space.

I came to him on my own terms—just to toy with him, stir him up, and remind him that I’m the kind of distraction he can’t escape from.

By the way, I’m Fana—a pure-blood vampire who loathes the taste of human blood. But the night I tasted his, everything changed. Reiner Judd Peterson. His blood flows like the richest vintage, a Domaine Romanée-Conti—rare, intoxicating, dangerously exquisite. And his scent... it’s enough to drive me insane.

And now, I’ve returned—to claim his blood… and his lips. I don’t care what it takes. I’ll crawl into his world, slip into his bed, haunt his nights. Kahit magmukha akong pinakamaganda at pinakasexy na akyat-bahay, I’ll do it. Because once I’ve tasted perfection, nothing else will ever be enough.

I licked my lower lip before finally claiming his delicate mouth. Nakadagan ako sa kanya ngayon, my lips moving eagerly against his soft, kissable ones. Damn. Ang sarap.

“Kiss me back,” I commanded.

“I-I don’t know how to k-kiss,” he admitted, his voice trembling. For a moment, I froze, staring into his face—then I burst out laughing.

This boy needs a lesson.

“Let me teach you, boy.” Mapang-akit ang bulong ko habang hinahaplos ang matipuno niyang dibdib. Not bad for a twenty-three-year-old. “Sabayan mo lang ang galaw ng labi ko,” dagdag ko bago ko muling siniil ng halik ang mga labi niya.

Napangiti ako sa gitna ng halikan namin nang maramdaman kong gumagalaw na rin ang mga labi niya, unti-unting natututo sa bawat galaw ko. Nagsimulang maglakbay ang kamay ko sa loob ng t-shirt niya, at halata sa mga ungol at paghinga niya na nagugustuhan ng katawan niya ang bawat haplos ko. He’s reacting… he wants this too.

“Ahhh...” napaungol siya nang kagatin ko ang kanyang ibabang labi, sapat na para masugatan s'ya at malasahan kong muli ang dugo n'ya.

“Yum,” bulong ko habang nilalasap ang dugo niya.

Sh*t His blood—so damn addictive. I needed to get a grip before I lost control...before I drained this boy dry.

"Your eyes," saad n'ya.

“I know.” My eyes shifted in color, a clear sign of what I was. That’s what happens to us vampires when we taste blood. I leaned closer, my voice calm but edged with danger. “Are you scared of me?”

"No. Y-Your pretty.”

Tinitigan ko nang matagal ang mga mata niya. His brown orbs… mesmerizing. This boy is different. Hindi siya tulad ng mga lalaking nakilala ko noon, pero sa kung anong dahilan, nagagawa niyang hilahin ang buong atensyon ko at lalo pang palalimin ang pagnanasa ko para sa kanya.

Biglang bumilis—hindi, naging abnormal—ang tibok ng puso ko. At para sa isang tulad ko, hindi iyon magandang senyales. Naupo ako sa hita niya, napasapo sa sariling dibdib na parang anumang oras ay sasabog ito.

Damn it! What the hell is happening to me?!

Mabilis kong hinampas ang dibdib ko, paulit-ulit, desperadong intindihin ang nangyayari. This was new—terrifyingly new. Hindi ako nauuhaw. Hindi rin ako gutom. So why the hell is my heart acting like this?

Dahil ba sa mortal na ‘to?

“Ayos ka lang ba? H-Hoy, miss! Bakit parang lalo kang namumutla?” taranta niyang tanong.

Nang maupo siya, agad kong ipinulupot ang mga binti ko sa bewang niya. Akmang kakagatin ko na ang leeg niya nang bigla akong mapatigil—dahil niyakap niya ako nang mahigpit at dahan-dahang hinaplos ang likuran ko.

"Why are you so cold…" he whispered, worry written all over his face.

What’s happening to me?

Kanina lang, handa na akong sakmalin ang leeg niya at ubusin ang bawat patak ng dugo sa katawan niya...pero sa simpleng yakap na ito, nagawa niyang patahimikin ang halimaw sa loob ko.

His voice, his touch...they’re soothing. And his arms—God, they feel like the safest place I’ve ever known.

Abnormal pa rin ang tibok ng puso ko, mabilis at malakas. Pero ngayon, masarap na sa pakiramdam. Hindi na ito tulad kanina na may kasamang kaba at takot na hindi mo maipaliwanag—ngayon, parang may halong init, comfort, and...something else.

Did he just bewitch me?