บททั้งหมดของ A Husband's Vengeance : บทที่ 11 - บทที่ 20

Mabilis na binawi ni Owen ang kaniyang kamay kasama ang baril na itinutok ni Amadeus sa sariling noo bago umatras palayo dito. " Pasensya na pero hindi ko kayo magagawang sundin, " anito saka inalis ang magasin para sana tanggalan ng bala pero wala itong laman. Inangat niya ang tingin kay Amadeus na may kakaibang ngisi sa mukha habang nakatingin sa kaniya. " Mas mabuti ng makasiguro, " anito saka pinaandar ang silyang de gulong patungo sa pintuan ng balkonahe. " Tatapatin na kita, kailangan ko ng tulong mo, Goslin. Kailangan kong makaalis dito sa impyernong ito bago ko maisagawa ang lahat ng mga pina-plano ko. " " Nakahanda akong tulungan kayo, " walang pag aalinlangang sagot nito saka pumwesto sa likuran ni Amadeus na hanggang ngayon ay hawak pa rin ang papel na binigay niya kanina. " Ano bang pina-plano niyo? May ipagagawa ba kayo agad saakin ngayon? " " Ang una mong kailangang gawin ay mabigyan ng proteksyon si Lucine Verine. Humanap ka ng mapagkakatiwalaang tao upang mabantay

Matapos itali ni Lucine ang sintas ng kaniyang sapatos, tumayo siya nang diretso upang tignan ang sariling repleksyon sa salamin. Sa tingin niya'y nakabawi na siya ng tulog kagabi kung kaya't ang pakiramdam niya ngayon at maluwag at tila handa ng sumabak sa panibagong gyera. Ibinaling niya ang tingin sa lamesita kung saan nakapatong ang dyaryong ibinigay sakaniya kagabi ng madre. May isang ulat doon na puwedeng makatulong upang siya't makatipon ng mga taong may galit kay Logan Banville. Nabasa niya na marami ng nag we-welga sa Hassan's Corporation nitong mga nakaraang linggo dahil sa hindi pagbibigay nang tamang sahod sa ilang empleyado. Kailangan niyang puntahan ang mga taong 'yon at kausapin upang mas marinig ng nakatataas ang mga d***g at reklamo ng bawat isa. Mas marami, mas lalakas ang boses nila. " Lucine, nandiyan ka pa ba? " Napatingin siya sa pinto nang marinig ang boses ni sister Bella. " Nandito pa po ako. Palabas na, " aniya saka kinuha ang dyaryo at tiniklop upang pag

      Kabadong pinagmamasdan ni Lucine ang isang sulat na ibinigay sa kaniya ni Owen kung saan nakalahad doon ang mga impormasyon at detalye na maaaring makasagot sa mga katanungan sa kaniyang isipan. Ilang oras na ang nakalipas matapos itong ibigay sakaniya at umalis din nang walang kahit na anong sinagot sa mga tanong na binuhos niya matapos nitong mag iwan ng mga katagang nagbigay sa kaniya ng pag-asa.    Natatakot siyang basahin ang nilalaman sapagkat maaaring mali ang nasa isip niya, subalit mayroon siyang pakiramdam na tama ang hinala niya.    Huminga siya nang malalim bago buksan ang sobre at kuhanin ang papel na nasa loob nito. Nanginginig ang mga kamay niya habang inaalis ito mula sa pagkakatupi at ang 'yong nerbyos na nararamdaman niya ay nawala nang parang bula nang makilala ang sulat-kamay ni Amadeus. Pigil hininga niyang binasa ang nilalaman.     

   Iika-ikang naglalakad si Janina habang nakakapit sa kanang braso ni Morriss na siyang may kasalanan kung bakit ganito ang sitwasyon ng dalaga ngayon.   " Hindi ko inakala na bayolente ka pala, " pangongonsensiya ni Janina saka huminto sa paglalakad upang muling silipin ang kaliwa niyang paa. " Ang sakit pa rin talaga niya. Pakiramdam ko mapuputulan ako ng paa nito kung lalakarin pa rin natin—" " Sige na, pumasan ka na. " Binawi ni Morriss ang braso niya mula kay Janina saka naupo patalikod sa harapan nito upang ipasan ang dalaga.  Pigil ang ngiti ni Janina habang pinagmamasdan ang malapad nitong balikat. " Baka naman ihulog mo ulit ako kagaya kanina? "  Lumingon ito sa kaniya. " Sinakal mo ako kanina kaya natural lang na ihulog kita. " " Hindi ko naman sinasadya 'yon! N

Sakim at pagiging gahaman sa pera at kapangyarihan. Iyon ang mga salitang mailalarawan kay Logan Banville noong ito'y nasa ilalim pa ng paghahangad ng mga bagay na madali lang niyang makuha. Isa siyang makasarili, walang pakialam sa mga taong nasa paligid niya at hindi iniisip ang kaniyang pamilya. Subalit nang dahil sa sunog na tumupok sa mga pangarap niya, unti-unti siyang nagising sa kaniyang kahibangan. Natuto siyang pahalagahan ang mga bagay sa paligid niya at mga bagay na mag-aangat sa kaniya. Hindi niya nais na bumagsak at bumalik sa dati niyang buhay kung kaya't hinarap niya ang realidad niya. Nakabangon ang kompanya at nakabalik sila sa mansyon. Ang kalahating lupa na binenta nila noon upang makapagsimula ay nabawi na rin nila. Ang kanilang pangalan ay muling bumango at umingay sa mata ng publiko dahil sa sunod-sunod na tagumpay ng mga tinatayo nilang negosyo. Maayos na ang lahat. Nasa kamay na niya ang mga hinahangad niya at kontrolado na rin niya ang kompanya. Maari na