บททั้งหมดของ HE USED TO BE MINE (When I was Mrs. Razon): บทที่ 41 - บทที่ 50

Mula nang malaman niyang nasa kompanya nina Sky si Audrey, at araw-araw na nagkikita ang dalawa ay hindi na talaga siya matahimik.Ayaw niyang pagdudahan ang lalaki pero hindi niya maiwasan lalo pa't alam niyang may history ang mga ito. Ang mas nakakabahala kasi ay hindi lang naging fling ni Sky si Audrey. Minahal nito ang pinsan niya or baka nga mahal pa.Hindi pa nga tumungtong ng six months ang paghihiwalay ng dalawa kung ang pagbabasehan niya ay ang unang buwan na hindi na nagagawi sa bahay nila si Sky.Baka mapapanatag ang loob niya kung nagpatuloy ang regular na tawag ni Audrey sa kanya, pero simula nang nagkita sila sa opisina ni Sky ay hindi na rin ito tumatawag.May dapat ba itong ika-guilty?Sinubukan niyang tawagan ito para kumustahin kunyari. Sinagot nga nito one time ang tawag niya para lang sabihing busy ito sa pinapagawa ni Sky dito.Ano kaya ang pinapagawa na iyon? Siyempre, related sa trabaho, inis na sagot ng utak niya.Hindi naman nakatulong ang isiping iyon para m

Nagising siya dahil sa mumunting halik na nararamdaman niya sa iba't-ibang parte ng mukha niya. Umungol siya at dumapa dahil antok na antok pa siya."Wake up, sleepy head. Nakapagluto na ako." Napangiti siya nang marinig ang malambing na boses ni Sky. Nasa tenga niya ang bibig nito."Nagluto ka? Inaantok na tanong niya na nakapikit pa rin.Nagtataka siya dahil ando'n pa rin ang lalaki at nagluto pa. Nasanay kasi siyang nagigising na wala na ito. Nag-iiwan lang kasi ito ng text sa kanya na nagsasabing umalis na ito at huwag niyang kalimutang mag-breakfast."Yep. Kaya bumangon ka na para sabay na tayong kumain." Bulong nito saka siya hinalikan sa leeg nang mabilis.Idinilat nga niya ang mga mata. Mukhang nag-eeffort na si Sky ngayon. Mabuti naman pala at nasabihan niya ito ng saloobin niya no'ng isang gabi.Alam niyang magiging mas busy na ito dahil graduation na nito sa Sabado.Nang tumihaya siya ay sumalubong agad sa kanya ang nakangiting mukha ni Sky. Nakaligo na pala ito at nakapag

Parang gripong hindi maawat-awat ang pagbalong ng mga luha niya habang nakatitig sa mga larawang nasa phone ng ina."Hindi ko akalaing ang pagrerebelde mo dati pa ay makakagawa ng ganyang klase ng bagay. Ano pa ang mukhang ihaharap ko kay Janese at sa pamilya niya? Iniingatan namin ang pagkakaibigan namin hanggang sa maging isang pamilya na rin kami. Ikaw lang pala ang sisira no'n." Panay ang hagulgol ng ina niya habang yakap-yakap ng daddy niya.Bakit umabot sa gano'n ang galit ni Brandon sa kanya?Nasa limang larawan ang pinadala sa social media account ng Mommy niya through personal message. Ipinagpasalamat niya na lang na hindi iyon pinost kung saan makikita ng lahat.Ang mga nasa larawan ay sila ni Brandon na nakahiga sa kama. Nakapikit siya na naka-expose ang mga balikat habang natatakpan ng kumot ang katawan. Kahit sino'ng makakakita ay mag-iisip na wala siyang saplot sa ilalim ng kumot na iyon.Si Brandon ay nakahiga rin sa tabi niya at walang damit pang-itaas. Nakapikit din i

Malaki ang bagong bahay na nabili ni Audrey sa Tagaytay. Hindi na siya nagtaka na nakabili ito ng gano'n kamahal na property dahil lahat ng naiwan ng mga magulang nito ay nailagay na sa pangalan ng pinsan niya. Ang mga napagbentahan ng naiwang bahay at lupa ng Mama at Papa ni Audrey sa Australia ay naibigay na rin sa babae.Tahimik na tahimik ang paligid. Magandang bakasyunan nga ang lugar na iyon. Mas nagiging hungkag naman ang pakiramdam niya.Hindi rin magtatagal si Audrey doon. Bibisitahin lang daw siya nito every now and then dahil babalik agad ito ng Maynila kinabukasan. May kinuha naman itong makakasama niya sa bahay, si Manang Guada. Nagpapaanak din daw ang may edad nang babae kaya't ito ang kinuha nitong katiwala sa bahay na magiging kasama niya.Laking pasasalamat niya sa pinsan dahil sa kabila ng nangyari sa kanilang hindi maganda dati ay ito pa ang dumamay sa kanya sa panahong wala siyang malalapitan.Tumawag siya sa daddy niya para sabihing nasa bahay-bakasyunan na siya n

Present Time...Ayaw pa sana siyang iwan ng mga magulang nang makauwi na sila sa bahay ng mga ito sa Maynila. Himala ngang wala nang luhang dumadaloy sa mga mata niya mula nang umalis sila sa bahay ni Sky.Mas lalo lang ikinabahala ng mga ito ang pananahimik niya. Kung hindi pa niya sinabing pagod na pagod siya at gusto niyang mapag-isa ay baka tabihan pa siya ng ina hanggang sa pagtulog.Unti-unting may namumuong galit sa dibdib niya. Ang tagal niyang nagpakatanga, umaasang magiging maayos din sila ni Sky kahit ilang taon na ang lumipas.Kahit siya ay awang-awa sa sarili. Sinayang niya ang pitong taong iyon sa paghihintay sa wala. Kung hindi ba naman siya nuknukan ng katangahan ay sana hindi na niya pinaabot kahit isang taon ang paghihintay sa lalaki.Gusto niyang magalit sa mga magulang. Bakit hinayaan siya ng mga ito na magmukhang tanga?Saksi ang mommy at daddy niya sa pagiging positibo ng pananaw niya kahit ni minsan ay hindi na nagparamdam si Sky sa kanya.Sa kabilang banda ay n