Scars of Yesterday のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

GABI na at hindi pa din bumabalik sa penthouse si Mathis. Tapos na silang kumain ng hapunan dalawa ni Giselle dahil may natitira pa namang imbak ng mga pagkain sa refrigerator at yun na lang ang niluto niya. Sa tingin niya, ilang araw na lang ang itatagal ng mga pagkain bago nila ito maubos at paniguradong yun ang magiging problema nila. Nasa peligro pa rin ang buhay ni Venus at masyado na niyang nadadamay pa si Mathis at Giselle. Gusto niyang makausap ang lalaki at dapat magkaroon sila ng matibay na mga plano kaso hindi siya nagkakaroon ng lakas ng loob na makausap ito matapos ang nangyari sa kanila doon sa kusina kanina. "Where's Uncle Mathis, mom?" Tanong ni Giselle at humiga na ito sa kama kasama niya. "Gabi na po. Sunduin niyo na po si Uncle Math, mommy..." Napatingin naman si Venus sa kanyang anak. Nababasa niya ang pag-aalala sa mga inosente nitong mga mata at natitiyak niyang napalapit na sa bata ang lalaki. "Okay. I'll go and get your Uncle Mathis home, just stay here. Do y

TANGHALI na nang magising si Venus mag-isa sa kwarto niya. Kaagad niyang nilibot ang paningin at hinanap ang kanyang anak, wala ito sa kwarto kaya nagdesisyon siyang lumabas rito. Natagpuan naman niya si Giselle sa kusina kasama si Mathis. Maaga siguro nagising ang bata at mukhang abala ito sa kung ano man ang ginagawa nila ng lalaki. Napansin naman ni Mathis ang pagdating niya at kaagad na nagtama ang kanilang mga mata. Uminit naman at naging kulay pula ang pisngi ni Venus nang maalala niya ang nangyari sa kanila ni Mathis.She thinks that she was drunk last night with only one shot of beer. She can't even explain why she felt so horny that time. And now, she felt embarrass in front of Mathis."You're finally awake..." Lumapit naman ang binata sa kanya at mas lalong kinabahan siya. Hindi niya alam kung bakit ganito ang nararamdaman niya, parang naiilang tuloy siya sa lalaki. "Have some lunch, me and Giselle are done. I didn't bother to wake you up because I know that you are tired la

GINISING na lamang siya ni Mathis nang makadaong na ang yate nito. Umaga na at nakapagluto na pala din siya ng almusal. “Good morning, my princess!" Mathis greet his daughter and hug her tightly when the little girl sat on his lap. "Nakatulog ka ba ng maayos kagabi?"Umiling iling naman ito. "Medyo lang po...""Bakit naman?""Because I'm worried about you, dad. Paano po kapag ikaw na naman ang namatay? Maiiwan kaming dalawa ni mommy..." May gumuhit na lungkot sa labi ng bata at gumanti naman ng yakap ito sa kanya. Napangiti naman si Venus sa paglalambingan ng kanyang mag-ama at parang tinutusok ang puso niya. "Iniwan na nga po kami ni daddy Ezra tapos iiwan mo din kami?"Mathis chuckled. "That will never happen again, my princess...""Again?" Kumunot ang noo nito.Saglit na nagkatinginan sila ni Venus at Mathis. Siya na ang unang bumawi ng tingin at hinarap si Giselle. "I mean, hindi ko kayo iiwan talaga..."Giselle smiles. Ilang sandali pa ay nagsimula na silang kumain tatlo habang

IT'S been a week since Mathis left San Martin. Venus and Giselle are still waiting for him to come back but there was no single shadow of Mathis. Hindi din maalis alis sa isipan ni Venus ang pag-aalala, paano na lang kaya kung may nangyaring masama sa binata habang nasa West Carolina ito? Alam niyang may malaking posibilidad na mangyayari iyon dahil may mga taong humahabol sa kanila.Halos nalibot na niya ang buong mansyon at pilitin man niyang maging abala sa mga gawaing bahay ay hindi pa din mawawala sa kanyang isipan ang pag-aalala.May tiwala siya sa binata kaso wala siyang tiwala sa mga kalaban nila. Hindi nila kilala kung sino ang mga ito dahil nga nagtatago sila sa mga itim na maskara. May mga mukha subalit walang mga pangalan."Binibining Venus, huminahon po muna kayo..." Napalingon naman siya sa pintuan ng kwarto nang magsalita ang maginoo na si Sir Antonio. "Saan po kayo pupunta?"Venus sighed. "I have to go after Mathis. Hindi ako papayag na maghihintay lang ako dito baka m

NAPAGBUGTONG hininga na lamang si Venus habang pinagmamasdan ang mga namumulaklak na rosas sa kanilang malawak na harden. Ngayon ang araw na kukunin ni Ezra si Giselle sa San Martin, gusto niyang sumama dahil anak na niya ang naiipit sa sitwasyon subalit hindi pumayag ang kanyang ama at maging si Ezra dahil baka ikapahamak pa niya ito. May sakit na sa puso ang kanyang ama, siguro sapat na ang pag-aalala nito noong mga araw na nawawala sila dito sa West Carolina at ayaw niyang siya ang magiging dahilan sa kamatayan ng kanyang papa.Pinuntahan na din niya ang kanyang flower shop at hindi na niya natagpuan ang kuwentas doon. Paniguradong nakuha na ito ni Mathis, nakuha na nito ang tanging bagay na hinahabol nito sa kanya.Masakit man isipin subalit niloko siya ni Mathis dahil nagpaloko naman siya at pinagkatiwalaan niya ito.She thought that Mathis was protecting them but all along they're missing and he was the one who abducted them.She closed her eyes for a bit as she smells the sweet