Isang Gabing Pagsasalo のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Ilang araw na ang lumipas at kating-kati ng umuwi si Beatrix sa mansyon nila. Naaasiwa na siya sa hotel. Pilit din kasing pumapasok sa isipan niya ang unang pagtataksil niya kay Miggy. Ngayon, gusto niya na lang umuwi.Namalayan na lamang niya, nasa tapat na siya ng kanilang mansyon. Araw ng linggo iyon. Siguradong nasa bahay ang mga magulang niya."Bea? Anong ginagawa mo rito?"Lumawak ang ngiti niya matapos makita ang Ate Isabella niya. Nagkapag-asa siya."Ate! Malamig na ba ulo ni Daddy?" bulong na tanong niya.Hindi ito ngumiti. Mabilis lang din nitong sinulyapan ang mansyon. Lumapit sa gate. Akala niya ay bubuksan nito iyon, ngunit hindi."Bumalik ka na sa hotel, Bea. Baka ano pa ang gawin sa'yo ni Daddy—""Sinong kausap mo, Isabella?!" dumadagundong ang boses ng Daddy niya.Binugso siya ng kaba. Pagsilip niya ay papalapit na ang Daddy niya. Hindi maipinta ang itsura nito. Nahigit niya ang hininga noong buksan nito ang gate."What are you doing here?!"Napalunok siya. Tinago ang

Bumagsak ang mga balikat ni Beatrix habang nililingon ang hotel na pinagtuluyan niya. Gusto niyang kuhanin ang mga gamit na naroon ngunit wala na siyang pambayad pa sa hotel. Baka singilin siya kapag nakita.Wala na ring natira sa kanya ni kusing. Ubos na ang laman ng mga wallet niya at cards. Wala siyang magawa kun'di maglakad. Ni hindi pa siya kumakain o umiinom man lang.Ang saklap ng tadhana niya. Simula ng makilala niya si Levi, nasira na ang pamilya niya. Kung may kapangyarihan lang siya ngayon, baka kanina niya pa binawi ang buhay nito.Bakit kasi kailangang mawala pa ang pamilya niya? Bakit hindi na lang kinuha ay iyong mga taong nanakit sa kanya. Bakit hindi na lang si Miggy at Crystal? O kaya ang Tiya Madel niya na hindi man lang nagpakita sa burol. Dapat ay si Levi na lang, tutal galit na galit ang pamilya nito sa kanila.Siguro ay nagdirawang na ang mga iyon sa kanyang pag-iisa. Malamang na nagfi-fiesta na ang dati niyang asawa at pinsan. Maging ang Tiya Madel niya ay mala

Daig pa ni Beatrix ang binuhusan ng yelo sa tanong ni Calvin. Ni hindi siya nakasagot sa anak. Hanggang sa makarating sila sa Pinas ay ginambala siya ng tanong nito.Hindi niya lubos maisip na ganoon ang naisip nito. Ni minsan ay wala siyang binanggit na Daddy sa mga ito. Sabagay, matalino ang kambal. Baka nagtataka ang mga ito kung bakit may Daddy ang napapanood nila sa TV.Hindi na nga niya napagtuonan ng pansin ang lugar at paligid sa kakaisip doon. Namalayan na lang niya ay nasa loob na sila ng condo unit ni Blaze. Pinapasok niya sa kwarto ang kambal upang makapagpahinga na. Si Blaze naman ay nag-order ng pagkain nila."Na-shook ka ba sa tanong ni Calvin, Bea? Wala ka sa sarili mo hanggang dito," komento ni Blaze.Napabuntong hininga siya at sumandal sa sofa."Ang aga naman niya maghanap ng Daddy."Humalakhak ito."Hindi mo naman habangbuhay na maitatago na wala silang Daddy. Imbis na maghiganti, hanapin mo na lang ang sperm donor mo—I mean, iyong lalaking hinila mo patungo sa hot

Sinunod niya ang suhestiyon ng kaibigan. Isa pa, namimiss na niya ang mansyon. Gusto niya ring malaman kung sino na ang nakatira doon.Maaga siyang tumungo roon. Iniwanan niya lang ang kambal kay Manang Lupe. Kasambahay iyon ni Blaze at mapagkakatiwalaan naman kaya't panatag ang loob niya. Mother figure din ang Ginang kaya't hindi siya nag-aalala.Sa harap pa lang ng gate ay bumalik lahat ng alaala niya sa mansyon. Kahit madalas siyang pagalitan ng Daddy niya, mas pipiliin pa rin niyang umuwi. Ngunit wala na siyang uuwian ngayon.Mataman niyang hinawakan ang gate at nilingon ang mansyon. Walang pagbabago doon kahit pa mukhang bago ang pintura. Parehas pa rin ng kulay na puti. Nandoon pa rin ang brick wall at ang malaki nilang pinto.Tumingala siya. Gusto niyang hilingin na ganoon pa rin ang kwarto niya pero malabo na iyon. Pamilya kaya ang tumira? Matanda? Imposible naman kasing bilhin iyon ng dalaga o binata.Nagbabadya man ang luha niya, pinilit niya pa ring abutin ang doorbell. Nag

Nanliit ang nga mata ni Bea kay Levi. Noon pa naman niya alam na may pantasya ito sa kanya. Walang mangyayari sa kwarto niya noon kung hindi siya nito gusto.Ngumisi siya at tinapatan ang titig nito."Sa tingin mo ba papayag ako?" malamig niyang tanong."Why not? Ang ganda ng offer ko. Ang tanong tatanggapin ba kita?" insulto nito.Naikuyom niya ang mga kamay. Pinipilit talaga nitong kailangan niyang mag-apply. Alam naman niyang iniinsulto lamang siya ng lalaki. Malamang na siya lang binigyan nito ng offer. Kating-kati ba itong maikama siya agad?"Naubusan ka na ba ng babae, Mr. Alcantara? O baka, hindi ka na nag-iinit sa iba?" Sinundan niya iyon ng insultong tawa.Hindi ito nagpatinag at ngumisi lang, "Kung hindi ka interesado. I think I need to entertain the other woman. Sa kanya ko na lang ibibigay ang lahat. Hindi mo naman yata kailangan."Napatigil siya sa pagtawa na mas kinangisi nito. Dumilim ang tingin niya. Hindi ba dapat ay siya ang naghihiganti rito? Bakit parang mas malaki