บททั้งหมดของ How could an Angel break my heart: บทที่ 11 - บทที่ 20

"Ate, gaano mo kakilala si Rogerr?" tanong ko kay Ate habang nag hahapunan kami. Napatigil siya sa tanong ko. Naisip ko lang kasi kanina habang kumakain kami sa labas ni Rogerr. Hindi ko pa talaga siya kakilala. Oo, nakakausap ko siya pero bilang tao lang. Yung wala namang koneksyon, dalawang tao lang na nagkakausap. Yun lang."Kakilala ko siya." ani ni Ate at sumubo ng pagkain.Napanguso ako. Hindi naman kasi niya sinagot yung tanong ko. "Alam ko Ate.. Pero.. ibig kong sabihin.. Alam mo ba yung pagkatao niya?""Ha? Oo naman.. Kaibigan ko si Rogerr pati yung pinsan niya na si Matias. Simula college hanggang ngayon. Bakit mo naitanong?""Napansin ko lang kasi na masyado mo siyamg pinagkakatiwalaan..""Aahh! Yun ba?" aniya "Pinag kakatiwalaan ko talaga siya. Parang kapatid ko na kasi talaga siya. Kaysa pa nga ata kay Cita..""Ate naman.." kawawa naman yung kaibigan kong iyon."Biro lang. Pero seryoso Charlene, alam mo.. Kung iisipin ko ngayong mabuti, hindi ko rin alam kung bakit tum

---Dumiretso ako sa foodcourt at siya naman ay nakasunod lang sa akin. Nakaka ilang pa nga kanina habang nakasakay kami sa escalator ay nasa likod ko pa rin siya."Dito ka na umupo.." turo ko sa upuan sa pinaka likod.Tinitigan pa niya ako na parang mali yung sinabi ko. Hindi niya yata alam kung bakit ko sinabi iyon"Mag oorder na ako ng food natin." pakiramdam ko ay aangal pa siya kaya umalis na ako kaagad.Ayoko na kasi ng maraming pagtatalo.. baka kasi humaba pa. Nakalimutan ko pa ngang tanungin kung ano ang gusto niyang pagkain. Ay nako, bahala na.Nag iisip pa ako ng pagkain habang naglalakad. May nadadaanan akong stalls ng mga pizza at fries at marami pa, pero may umagaw sa pang amoy ko.Yung Sizzling sisig. Ang bango naman..Pumila ako at tamang tama naman na walang pila iyon kaya mabilis lang akong nakakuha. Nag order ako ng dalawang sisig at 2 cup of rice. Ang masarap pa nito ay maanghang pa ang sisig! Maraming sili kaya siguradong nakadagdag iyon sa sarap. Isa ang sisig s

Chapter 16 Maaga akong ginising ni Ate, para makapag paalam siya na aalis. Lunes na kasi ngayon, kaya Alas singko pa lang ng umaga ay aalis na siya. Ako naman, pag kaalis ni Ate, ay hindi na rin ako nakabalik sa pagtulog ko. Hanggang sa mag ala siyete na ng umaga ay nanatili lang akong nakatulala sa kisame. "Uy, may nakarating na chismis sa akin, kahapon." bulong sa akin ni Cita, habang nag tuturo yung Prof. namin sa harap.Inirapan ko siya at hindi na lang pinansin. Pero walang epekto sa kanya iyon at nag patuloy lang sa pag bulong."Kaya pala ah.." nangingiti pa siya. "Iniwan mo ako mag isa sa mall."Hindi ko napigilan na lingunin siya. Tinignan ko siya ng masama. "Ano bang sinasabi mo?"Umiwas siya ng tingin at ngumisi. "Ano ka ba.. Okay lang sa akin, isusuport pa nga kita." sabi niya pa na lalong nagpa kunot ng noo ko. Nababaliw na naman ba si Cita? Ano na naman kaya ang nakain nito? At ganito na naman ang utak nito? Nadadamay na naman ako."Ewan ko sayo.." irap na sabi ko. Pin

Chapter 18Hindi ko kasi masyadong makita ang mukha niya dahil may kadiliman ang lugar. Sumasabay rin ang dilim ng mukha niya sa kapaligiran. Nagtataka naman ako, galit ba siya o hindi?pero kung galit siya, bakit naman? anong dahilan?Pero ramdam ko ang galit niya sa paraan ng pag hawak niya sa akin. Mahigpit ang hawak niya sa kamay ko ngunit hindi naman ako nasasaktan.Pero bakit naman siya magagalit? Kakakita pa lang naman namin ngayon, ni hindi pa nga kami nagkakausap e. Kaya hindi ko maintindihan kung para saan ang galit na nakikita ko sa muka niya ngayon.Dinala niya ako sa parte ng club na hindi gaanong matao. Tumigil kami sa pinaka gilid. May nakita pa nga ako doon na lalaking nakatungo sa lamesa. Tulog na ata."Anong ginagawa mo dito?" tanong niya agad sa akin. Kahit pa na medyo malakas ang tugtog ay rinig ko pa rin ang riin sa boses niya. Hindi ako nakapag salita. "Tinatanong kita Charlene, bakit ka nandito? Sinong kasama mo?" sunod sunod na tanong niya. Halos ramdam ko a

Omygosh.. Totoo ba yung nangyari? Si Rogerr hinalikan ako sa pisngi? O my gosh.. Sasabihin ko ito kay Ate mamaya pag uwi niya. Ay wait.. baka magalit siya.. Hindi ko kasi alam kung paano ko sasabihin e. At isa pa nakakabigla naman kasi yun. Kilala ko siya bilang ang tikas tikas niyang pulis tapos lagi pa siyang seryoso at nakakunot ang noo. And then bigla na lang siyang ganito. Meron pa siyang pa kiss sa pisngi. Well.. Siguro kasi sa iba hindi naman big deal ang halik sa pisngi. Meron nga mga mag kakaibgan nag kikiss sa pisngi, at hidi naman nila 'yon nilalagyan ng malisya. Baka ako lang? pero kasi.. Para sa akin big deal yun. Lalo pa at siya iyon. Dahil siya 'yon.Napag desisiyonan ko ngang hindi na lang sabihin kay Ate iyon. Pababayaan ko na lang. Tutal naman sa tingin ko ay wala lang para kay Rogerr 'yon. Siguro nga ako lang talaga itong praning na nag iisip at pilit hinahanap yung rason kung bakit niya iyon ginawa. Ginawa niya 'yon siguro kasi nag aalala na rin siya sa akin. Ka