جميع فصول : الفصل -الفصل 120

Melissa."Go, go. . . M-Madison. . . Go.Walang humpay ang luha sa mga mata ni Papa at napailing ako sa sarili. I open up a conversation about a divorce to Frank and I know Papa wants to say something."Papa, I'm sorry kung hindi ko na magagawa ang gusto ninyo. Gusto ko nang makawala kay Frank. Hindi na ako masaya, Papa."Mahina siyang tumango at nahihirapan siyang magsalita. Pero nakuha niya parin ang gusto ko."He wanted you to be happy, Miss Melissa," tugon ni Michelle, ang isa sa mga staff rito. She is also the Speech Therapy of Papa."I think your father wants you to do the things that will make you happy. Tama ba ako, Sir?"Tumango si Papa at pinunasan ko ang luha sa mga mata niya. Napangiti ako."Sir, do you want Melissa and Madison to go to the Philippines and leave you here?"Mahinang tumango si Papa at hindi ko inasahan ito sa kanya."Papa. . .""I guess this is what your father has been wanting to say to you, Miss Melissa. Masaya na po ang ama ninyo rito, at lahat po ay i

Reeve."Thank you, Carmella. I will fly tomorrow.""No, Reeve! Stay there and wait!"My shoulder dropped together with my fucking heart. It's freaking insane. I want to be with her, but it will only complicate everything on her side.Nasa proseso anf divorce niya kay Frank at hindi maganda kung gigitna ako. I need to be away. To stay away for a while so that the divorce will process will without hurting Melissa's reputation. Walang ibedensya si Frank laban sa kanya, at ito ang pinaghahawakan ni Melissa ngayon.I introduce the lawyer to Dianne and Montreal before I went back here. I reached out of Carmella, because it will easy if a woman is beside Melissa rather than Deigo. Iba naman kasi kapag babae. At alam kong mapoprotektahan ni Carmella si Melissa pagdating sa bagay na ganito."Leave it all to me and stay the hell out of Melissa's life for the time being. Don't you dare contact her! Maraming mata sa paligid, kasama na ang mga magulang ni Frank. They have the money too, you know.

Reeve . "I want you to know, Tiya Esperanza, that the owner of this land trusted you with all his life," Glenn spoke to Tiya. I was behind him, listening to everything. "Naku, Engr Glenn, nakakahiya naman po sa may ari ng lupaing ito. Pero nagpapasalamat kami sa kanya, dahil nandito pa rin kami hanggang ngayon sa lupain na ito. Malaki ang utang na loob namin sa may ari," si Tiya Esperanza kay Glenn. "Pakisabi sa kanya, Engr, na taos puso kaming nagpapasalamat sa lahat ng kabaitan niya. Sana bigyan pa siya ng maganda at mahinhawang buhay ng Panginoon," saad ni Manong Paeng. Glenn smiled and turned around to see me. His brows raised, waiting for me to say something. I nodded. "Honestly, Tiya and Manong Paeng, the owner of the land is here with me." "H-Ha? S-Sino?" si Tiya. Sabay silang dalawa ni Manong Paeng na napalingon sa paligid at pabalik-balik ang tingin nila sa bawat banda. Bahagya akong natawa sa kanilang dalawa. "Eh, si Dodong Reeve lang naman ang nandito. May aakyat pa

Reeve."Naku, Dong, okay ka lang ba sa ganito? Ako ang nahihiya sa 'yo, Dong eh.""Tiya, you are like a family to me. Wala na po kayong pinag-iba sa ina ko. Kaya okay lang po. I'm doing this for Melissa. It will be best if they will stay in the same old house. I want them here, Tiya."Emosyonal ang mga mata ni Tiya at mabilis niya akong niyakap."Salamat, Dong! God Bless you, Dong Reeve.""Salamat, Tiya." Haplos ko sa likod niya. Bumitaw agad siya at mabilis niyang pinunasan ang luha sa mga mata niya."Kailan ba ang alis mo, Dong? Kailan ka babalik?" Pinatuyo niya muna ang luha at saka ngumiti pabalik sa akin. Ininom ko na ang buko juice na ginawa niya."I will miss your buko juice, Tiya. Thank you for this." I put back the empty plastic cup on the table. I wiped my mouth and heard Manong Paeng still cutting some young coconut for Glenn."Siguro sa mga susunod na buwan, Tiya. . . I need to take care of my mother. She needs me."Mahinang tumango si Tiya at saka hindi na siya nagtanong

Carmella . "Ngumiti ka naman, Carmella. Type mo ba si Reeve at parang ibinaon ang mukha mo sa lupa?" "Oh, shut up, Glenn! Konti nalang at makakatikim ka na sa akin. Stay away from me!" Tulak ko sa katawan niya at natawa lang din ang walanghiya. I strode closer to Madisson. Mas mabuti pang sa bata ako makikipaglaro kaysa naman sa isang taong isip bata sa paligid ko! "Come on, Carolina, play with me. I want to be your playmate." I stopped and whirled around to see him again with a hawk eye. "Don't call me by that name, Glenn. I hate it." He chuckled. "And that only means one thing. I will call you more often, Carolina," he said, placing both hands on his hips. "May death wish ka ba, Glenn?" Humakbang ako palapit sa kanya at nahinto siya. Mukhang aatras na yata. "Nope. I don't want a death wish. I just want to be your friend," he joked and laughed. "Asshole!" Sapak ko sa ulo niya at umalma agad siya. Tinalikuran ko na ang mabilis akong humakbang patungo sa kumpunan ng mga bata.