Alle Kapitel von Ayeisha : Her Broken Piece : Kapitel 21 – Kapitel 30

AYEISHA*KAKABABA ko lang ng telepono nang pumasok si Halina sa kuwarto namin.“Ayoko pa apong umuwi, Ate.”“Pero may work pa si Ate sa San Remigio.” Humaba ang nguso ni Halina kaya napailing ako.Kailangan ko kasing samahan si King sa San Remigio dahil nagkaroon ng problema sa construction site ng building. ‘Yon ang tawag na natanggap nito nang madaling araw na iyon. Nahiya na rin kasi siya sabihan si Nenita na pumasok dahil wala nga siyang kasama. Kaya nag prisinta na lang ako. Tutal pinagbakasyon na niya ang iba ko pang kasamahan.“Anak, iwan mo muna ang apo namin dito, saka mo na lang sunduin kapag pasukan na ulit.” Napatingin ako sa aking ina nang pumasok siya.“P’wede naman po, pero hindi ba makakaabala siya sa inyo?”“Of course not! Para umingay naman ang bahay namin, anak.”“Sige na, Ate, please,” matinding pakiusap ni Halina sa akin.“Sige, payag ako. Pero ‘wag pasaway dito, huh? ‘Wag stressin sila Lola. Okay ba ‘yon?”“Opo, Ate! Salamat po.” Niyakap niya ako kapagkuwan at s

AYEISHA"H-hindi ko maintindihan ang sinasabi mo, King. Si Asha ako, hindi ang babaeng nasa isipan mo. Kaya anong sinasabi mong nagparaya ka? Kailan lang tayo nagkakilala, King. Baka ibang babae ang tinutukoy mo.""A-Asha." Biglang naurong dila niya sa sinabi ko.“A-at ang endearment mo, para ba talaga sa akin 'yan, o para sa kan’ya?” Hindi nakasagot si King kaya nainis ako lalo.“See? Hindi mo alam kung para kanino!”Tinulak ko siya sa sobrang inis ko. Hindi ko nga alam kung bakit siya naninigaw pagkatapos niya akong halikan basta-basta.Binuksan ko ang ilaw dahil sobrang dilim pagkuwa’y nilingon siya. "Hindi yata tama na nandito ako, King. Hindi ako ang kailangan mo, siya. Kailangan ko nang bumalik, hinahanap na rin ako ni Halina. Nagsasayang lang ako nang panahon dito."Tinalikuran ko siya at pumasok sa silid na inukopa namin.Hinigit ko ang maleta ko at nilagay sa kama. Kinuha ko ang ilan sa gamit ko na nakalabas."Labs."Napatigil ako sa pagkuha ng suklay ko nang marinig ang bo

AYEISHA“DAMN it, labs!” Napalabi ako nang marinig ang mura ni King, matapos idampi ang labi niya sa aking namamasang pagkabab*e. Pakiramdam ko tuloy binibitin ako ni King.“Oh, King,” malakas na ungol ko nang simulang himurin ng dila niya ang aking kabasaan. Sakto pang pagbaba ko ay nakatingin siya sa akin habang kinakain niya ang akin.Napakapit ako sa ulo niya dahil naliliyo na ako. Hindi ko rin talaga kasi alam kung saan kakapit, kung sa ulo ba niya o sa may braso niya.Dinig ko sa apat na sulok ng banyong iyon ang tunog na nagmumula kay King. Tunog nang paghalong halinghing niya, salpukan ng dila niya at ng aking kaselanan. Maging ang pagangkin din ng daliri niya sa akin. Hindi ko rin tuloy mapigilan ang sarili ko na umungol at sabayan nang paggalaw ng katawan.Bumilis ang bayo nang daliri ni King sa aking kaselanan kaya napapaawang ako nang labi. Sinasabayan din ng dila niya kaya lalo akong nababaliw dahil sa sensasyong dulot nang ginagawa niya.Ramdam ko na ang orgasmong guston

AYEISHA NAPANGITI ako nang makita ang mga tsikinini ko sa leeg. Grabe pala kung makabakod si King, as if naman may aangkin pa sa akin na iba. Si King lang ang tanging pinayagan ko. Hindi ko pa naramdaman sa iba ang gano’ng pakiramdam. Pero saglit akong natigilan nang maalala ang mga maiinit naming tagpo sa Caramoan. Isa ‘yon sa hindi ko makakalimutan talaga, ang saya-saya kasi ng puso ko, lalo na kapag kasama si King. Nalungkot din ako bigla. Pero may nakaraan pa pala ako. Hindi ko dapat maramdaman iyon. Wala pa akong maalala. Palaisipan sa akin ang lalaking nanakit sa akin. Mukhang kailangan ko nang balikan ang lahat bago kami magkita ni King. Ayoko ng may tinatago sa kan’ya. Baka maging dahilan pa ng hindi namin pagkasunduan. Napahawak ako sa baba ko mayamaya. Wala akong suot na underwear pa dahil kakaligo ko lang, at bathrobe lang ang suot ko, at kararating ko lang sa bahay namin. “Anong nangyari sa ‘yo, anak? Bakit ka may gan’yan?” Bigla kong naitago nang marinig ang boses n

AYEISHA “WALA po bang iniwan si Mommy?” tanong ko sa kasambahay nang mababaan ko. Hindi man lang nagsabi si Mommy na aalis kasama si Daddy. Hindi pa niya naibigay ang susi ng silid na gusto kong buksan. “Wala po, ma’am. Sa susunod pa naman na araw pa ang balik nila ng Daddy mo.” “Sh*t!” ani ko. “Paano ko kaya mabubuksan ang silid na ‘yon?” tanong ko sa kasambahay namin, as if naman may alam siya kung paano. “Kung mahalaga po ang kukunin niyo doon, siraan niyo na lang po ang door knob,” suhestiyon niya. “May pamapaayos naman po kayo,” ani ng kasambahay namin sabay ngiti. Napaisip ako bigla. “Kapag ba sinira ko, maibabalik kaagad?” “Tanong ko muna kila Neil, ma’am, kung kaya nila. Pero may nabibili naman po kung sakaling papalitan. Ang problema lang, baka magalit ang Mommy mo.” “Tatawagan ko po siya ngayon. Pakitanong na lang muna sila Neil.” “Sige, ma’am.” Tumalikod siya sa akin mayamaya. Narinig ko rin ang pagtawag niya sa isa naming tauhan sa bahay. Pumasok ako sa silid k