บททั้งหมดของ Rush Marriage: บทที่ 21 - บทที่ 28

Ngunit hindi siya narinig ni Queenilyn, hakbang-hakbang siyang naglakad patungo kay Lexber, at pagkatapos ay marahan siyang niyakap mula sa likuran. Siya ay labis na kinakabahan. Iyon ang unang beses na niyakap siya nito. Natigilan siya. "Babae, bakit hindi ka maglaro ng mga baraha nang naaayon." Napaisip siya. Ang puso ni Queenilyn ay nag-iisip tungkol sa sinabi ng pamilya Bailey noong araw na iyon. Mukhang tama sina Claribel at Lexber para sa isa't isa, ngunit mula nang maaksidente si Lexber, binalikan ng pamilya Bailey ang kanilang salita tungkol sa kasal. Naisip ni Queenilyn na siya ay kapareho ni Lexber, at siya ay pinagtaksilan ng mga taong pinagkakatiwalaan niya. Oo naman, ang mga nasaktan lang ang nakadarama ng puso ng mga nasaktan din. Niyakap ni Queenilyn si Lexber, ngunit nabigla siya sa sumunod na aksyon ng babae. Hinagod ni Queenilyn ang likod niya, saka tumayo sa harapan niya at marahang hinawakan ang ulo niya. Sumalubong kay Lexberang halimuyak ng dalaga, at par

"Sinasama ba ni Jazer ang munting manliligaw niya kahapon?" Napangisi si Medina nang maalala ang ekspresyon ni Marian noong araw na iyon. Nalaman niya kung bakit nagkahiwalay sina Jazer at Queenilyn, at dahil ito kay Marian. Si Medina ay hindi niya tagahanga. Hindi siya sigurado kung paano nakuha ni Jazer ang isang babae na ganoon ang ugali para maging girlfriend niya. "Para saktan ang isang tao, magiging masaya ka kapag bata ka pa." Hindi papayag si Pennilyn kung tatanungin siya kung gusto niyang maging manugang si Marian. Ang mga aksyon ni Marian noong araw na iyon ay nasira ang reputasyon ng pamilya Griffin. Pagkatapos ng maikling pag-uusap, lumabas ng kwarto si Queenilyn. Masaya siyang bumaba pagkatapos bigyan si Zoe ng "tumingin nang may kumpiyansa." "Kamusta, Queenilyn?" Nakipagsapalaran si Medina sa pamamagitan ng pagpayag kay Queenilyn na aliwin si Lexber. Medyo nag-aalala pa rin siya sa magiging resulta. "Ah, napakabuti," patuloy ni Queenilyn, "ngunit nabanggit ni Lexber

Pagdating ni Pennilyn sa bahay ng The Griffin family, nagkataon na nakasalubong niya si Jazer na bumili ng damit, at inilagay sa kamay niya ang bagong biling damit at diretsong pumasok."Lexber, gusto mo ba akong pakasalan?" Nag-alinlangan ang mga mata ni Queenilyn.Sa lahat ng panahon, nadama niya na ang kasal na ito ay isang pakikitungo, ngunit sa oras na iyon ay tila mas mukhang ito, mas mababa ang hitsura nito.Ang mga bagay ay tila lumihis mula sa unang track ng pag-unlad.“Kailangan pa bang tanungin ang usaping ito? Kunin mo." Tapos si Lexber at inabot sa kanya ang mga mansanas sa coffee table."Pero, we are only arranged to be married right?" Naguguluhan si Queenilyn. Gusto lang niyang makakuha ng pera mula sa kanya, iyon lang.Alam na ni Queenilyn ang pinagkakaabalahan niya.Kung mayroon siyang sariling kalooban, hinding-hindi siya magpapakasal sa ganoong tao.Ngunit nang marinig ni Lexber ang mga salita ni Queenilyn ay tumingin pa rin siya ng malinaw "Ano ang problema nito? K

Gayunpaman, sa buwang ito, hindi talaga siya komportable. "Dahil medyo hindi ka komportable, huwag kang magpaligoy-ligoy, bumalik ka sa iyong silid at matulog!" Napatingin si Lexber. "At ikaw?" hindi namalayan na tanong ni Queenilyn. Kung tutuusin, tinanong lang niya ito kung ano ang gagawin, ngunit pagkatapos itanong kung ano ang itinanong niya, nagsisi siya. Nang marinig ni Lexber ang tanong ni Queenilyn, hindi niya napigilang matawa. "Iniimbitahan mo ba akong matulog sa iyo?" Ang ulo ni Queenilyn ay may lumilipad na uwak, at talagang hindi niya mabanggit kung aling palayok ang ilapag. Kaya naman agad siyang umiling at itinanggi ito. "Tinanong lang kita kung ano ang gagawin mo, hindi ka hinahayaan..." Pagkatapos noon, hindi na nasabi ni Queenilyn ang mga salitang gusto niyang sabihin. "Wag ka ng gumawa, sasamahan lang kita." Nang hindi ito maitulak, sa wakas ay masunuring bumalik si Queenilyn sa silid hanggang sa humiga siya, ngunit hindi kumalma ang kanyang puso. Bagama't w