Dahan-dahang lumayo si Villamor mula sa kanilang halik, ngunit nanatiling nakadikit ang noo nito sa noo ni Mylica.“Sigurado ka ba?”“Oo.”Sarili ni Mylica ang sagot na iyon.Hindi iyon para kay Jim, sa kanyang pamilya, o sa sakit na gusto niyang takasan.Hinalikan siyang muli ni Villamor bago siya inakay papasok.Walang galit, paghihiganti, o desperasyon sa pagitan nila. Nanatiling maingat at mapagpasensiya si Villamor, hinahayaan si Mylica na magpasya kung hanggang saan ito maaaring lumapit.Nang gabing iyon, hindi naramdaman ni Mylica na siya ang bride na iniwan at pinagtaksilan ni Jim.Pakiramdam niya ay gusto siya, pinoprotektahan, at malaya.Pagsapit ng umaga, nagising si Mylica sa mga bisig ni Villamor.Pumapasok ang liwanag ng araw sa pagitan ng mga kurtina. Sa loob ng ilang sandali, tahimik lamang siyang nakinig sa mahinahong paghinga nito.Idinilat ni Villamor ang mga mata.“Good morning.”Ngumiti si Mylica. “Good morning.”“May pinagsisisihan ka ba?”Pinag-isipan niya ang ta
Read more