บททั้งหมดของ Sold to Mr. Zackary Devrox: บทที่ 51 - บทที่ 58

Dahil sa mga ungöl na pinakakawalan ng dalaga ay mas nag huromintado pa ang sandata ni Von. Being in abstinence was never part of his choice. Kaya ngayon na palay na mismo ang lumapit sa manok ay wala siyang balak na pakawalan ang pagkakataon.“I could not hold it any longer. Ride me, love . . .” nangungusap ang mga matang anas ni Von. Ngayon ay nakatayo na habang sumisiwil sa labas ng kaniyang pantalon ang hayok sa laman niyang bürät.Ngumiti naman ang dalaga sabay hawi sa gahibla niyang g-string. Itinaas nito ang pang-upo at itinutok sa bukana ang ulo ng sandata ni Von.“Ahhh!” hiyaw ng dalaga nang sa walang anuman ay mahigpit na hinawakan ni Von ang kaniyang bewang at itinulak pababa ang pang-upo niya, dahilan kung bakit bumaon nang husto sa kaibuturan niya ang katigasan nito.“Does it hurt?” Nakatingala si Von na ramdam ang panginginig ng buong katawan ng dalaga. He could tell na nasaktan ito sa ginawa niya. He could also feel kung gaano pa ito kasikip sa loob, halatang hindi pa g

Hindi lubos mawari ni Thalia kung ano talaga ang nararamdaman nito. Sapagkat sa kaniyang paningin ay labis itong nahihirapan.Wala sa sariling binitiwan ni Thalia ang flashlight nito.“Put it in your mouth, Thalia.” Nanlaki ang mga mata at napabuka nang husto ang bibig ni Thalia sa sinabi ni Lord Damon.“H-ho? Pe-pero hindi po nakakain ang flashlight, Lord Damon,” mariing sabi ni Thalia. Her eyes were gleaming with confusion and disgust at the same time.“That’s not true. Mine is edible and flavorful,” sagot naman ni Lord Damon. Nagmistula itong desperado habang binibigyan nang sustansya ang mga sinasabi.“Pero talaga pong hindi nakakain ang flashlight,” mangiyak ng anas ni Thalia.“I said nakakain ang akin!” Napaigik naman si Thalia dahil sa takot. Takot na nagmumula sa boses ni Lord Damon.“Si-sige po, Lord Damon.”Huminga nang malalim si Thalia bago muling inayos ang posisyon at sabay ang dalawang kamay na humawak sa nakatayo pa ring flashlight ni Lord Damon. “Do it!” sabi nito sa

“Come . . .” Napabuntong hininga si Thalia nang marinig ang boses ni Lord Damon. Sa bawat bukas ng bibig nito ay nagkakaroon siya ng suliranin sa loob ng kaniyang isipan.‘Sobrang nakakahiya ’yong ginawa ko. U-umihi ako sa bibig ni Lord Damon. Panginoon ko . . .’ Labis na hiya ang nararamdaman ngayon ni Thalia. She even wished to instantly vanish inwardly.‘Hindi ko napaghandaan ang ganitong mga bagay. Ni sa hinuha ay hindi ko nga ’to nagawa. Saka paano ko naman gagawin ang mga bagay na hindi ko alam? May ganito pala sa mundo? Saka, iyong pag-ihi ko kanina ay sadyang kakaiba . . .’ Thalia was in daze.“Gusto mo bang hilahin kita ulit?” Thalia jolted sabay palingo ng kaniyang ulo. She could no longer imagine kung ano na ang kahihinatnan ng katawan niya ‘pag ginamitan siya nito ng lakas ulit.’“Na-nariyan na po, Lord Damon.” Kahit alangan ay wala na rin siyang nagawa pa kundi ang sumunod.Dahan-dahan na gumapang si Thalia upang lapitan si Lord Damon na nakaabang pa rin sa dulo ng mesa.

An expensive car stopped in front of a prominent building. Bumukas ang pinto ng sasakyan at iniliwa si Damon Lutherford. Sa paglapat ng kaniyang mamahaling sapatos ay iyon namang paghilira ng mga tauhan niya. An effective defense kung sakali mang mayroong magtangka sa kaniyang buhay gamit ang sniper. Active rin ang mga bomb sniffing dogs sa paligid kung sakali mang mayroong bomba sa paligid.Makalipas ang isang minuto na paglalakad ay narating ni Damon ang isang malaking pinto. His steps halted at agad na nagbigay daan ang mga nag-aabang na guwardiya sa labas ng silid kung saan magaganap ang kanilang pagpupulong. Dahil nasa isang lugar ang lahat ng members ng council ay makikita rin ang iba’t ibang mga uri ng tagapagbantay, lalo na iyong nabibilang pa sa ibang mga lahi. Nakapaligid din ang mga ito sa venue kung saan ay nagbabantay rin sa kanilang mga boss. Lahat sila ay organisado at handa sa kahit na anupamang mangyari.“Welcome, Lord Damon . . .” anang bantay sa main door sabay hawa