Todos los capítulos de Hiding The Billionaire's Child: Capítulo 11 - Capítulo 20

"Now I open the table to select the next CEO of the Empire company." Kasalukuyang kaming nasa-conference ng kompanya. Pormal na binuksan ni Mr. Lee ang pag-select ng susunod na CEO ng Empire company. Lahat ng shareholders ng kompanya ay narito. Kailangan din nilang magsang-ayon kung sino ang mapipiling CEO. "We have two options. Mr. Alex Villioner and si Ms. Alyana Cervantes." Mr. Lee said. "Who want to choose Mr. Alex?" Tumaas naman ang ilang members ng kompanya. Nagkatinginan lamang kami ni Alex saglit. He had a mixed emotion at his face and a cold expression. Nakakapagtaka ang kaniyang kilos. Kinakabahan lamang ako habang nasatabi ko si Eduard. Malakas ang pagpintig ng puso ko. "Who want to choose Ms. Cervantes to be a CEO of this company?" Nagsitaasan naman ang karamihan ng members ng kompanya. Pati si Eduard tumaas din ng kamay. "Majority. The position will goes to Ms. Cervantes. She is now our new CEO of the company." Mr. Lee concluded the selection. "N

"Nag-away daw kayo ni Daddy! Nakita ko siyang natulog kagabi sa salas." Malungkot na dinampot ni Abby ang kaniyang school bag. Kasalukuyan silang aalis ngayon ni Avery para pumuntang University. Kahapon pa yong nangyari pero nandito pa rin yong sakit sa dibdib ko. Nandito pa rin yong lungkot. Hindi pa rin kami nagkakaayos ni Eduard. Gusto ko naman siyang puntahan at kausapin. Pero nag-aalinlangan ang puso ko. "Hmm. Ano po bang pinag-awayan niyo ni Daddy? Malungkot po siya kanina pa nang mapadaan ako sa salas. Parang ang bigat po ng kaniyang dinadala." Kita kong sa bawat tingin ni Abby sa mga mata ko. Nagsasaliksik siya ng kasagutan. Alam kong hindi kuweninto ni Eduard ang nangyari. Alam kong mahal na mahal niya ang kaniyang mga anak. Hindi niya hahayaan na madamay si Abby at Avery sa aming gusot. Alam kong sa ngayon ay hindi siya mapalagay. Marahan kong hinawakan ang mga kamay ni Abby. Dama ko ang pakikiisa niya sa lungkot na nararamdaman namin ni Eduard. Alam kong kahit h

"Ahhh! A-Alex b-bitawan mo ako!" Naglalakad ako papasok ng kompanya nang hatakin ako ni Alex papasak ng kotse niya. Isinara niya ang pinto at agad siyang sumakay. "A-Alex ano 'to? Alex?" pagsigaw ko sa kaniya. Pero tila hindi niya ako narinig. Natataranta lamang ako. Agad niyang pinaharorot ang sasakyan para umalis. Hindi ko alam kung saan niya ako dadalhin? No! Nababaliw na siya! Maaga sana akong papasok sa kompanya. Pero hindi ko akalain na gagawin ito sa akin ni Alex. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Halos paliparin niya ang sasakyan sa daan. Wala siyang pakialam kung makasagasa siya ng tao. Napakawalang puso niya talaga. "Alex! Alex itigil mo na 'to! Pakiusap!" Sa halip na pakinggan ako ni Alex sa pagsigaw ko. Masbinilisan pa niya ang pagpapatakbo ng sasakyan. Lord! Tulungan niyo po ako! Ayaw ko pang mamatay! Please! "Alex? Alex ano ba?" Seryoso lamang si Alex sa kaniyang pagmamaneho niya. Wala siyang attention para lingunin ako. Bigla na lamang pumatak ang mga l

Amelia's POV Dumadagundong habang malakas ang pagbugso ng ulan sa labas. Napasilip ako sa window just to see the car that coming closer. It was my husband. Mag-iisang oras pa lang ako nang nakauwi ako dito sa mansion. Mabuti na lang hindi ako inabot ng ulan sa labas. Suddenly seemed the pain deepen inside my heart. Killing the smile on my lips. Damn! It's hurts! Unexplainable! There's something bothering in my mind from time to time. Hindi ako matahimik. Naguguluhan ako sa mga nangyayari. Bumukas ang pinto at pumasok si Alex. Basang-basa ang kaniyang suot. Para siyang sinalubong ng bagyo. He is cold when he passing on my way like a stranger. Para akong patay sa mga mata niya. Dumaan lamang siya sa may gawi ko at pumunta siya ng banyo. I crossed my hands in my chest. Studying my husband reaction. Why he is cold? Ang lamig niya sa paningin ko. Ilang buwan na siyang ganito sa akin kaya nagtatataka na ako. Cold and emotionless. Sometimes I asked myself what happened to my

"Pupuntahan ko siya at papatayin! Hindi kita mapapatawad Alex sa ginawa mo." Nanlilisik lamang ang mga mata ni Eduard sa pagkamuhi. Galit ang numumuo sa kaniyang puso. Kumilos ang kaniyang mga paa para sugurin si Alex. Napakuyom ang kaniyang kamao sa galit. Gusto niyang pumatay ng tao. "Dad!" pagtawag ni Abby pero hindi ito ni lingon ni Eduard. Patuloy siyang lumabas ng mansion. Dumating rin si Avery. Nanlalaki ang kaniyang mga mata sa gulat. Nagsalubong ang kaniyang mga kilay. Alam kong hindi maintindihan ni Avery ang nangyayari. Alam kong nagtatanong siya ngayon. Kuryusidad ang nasa mga mata niya. Agad akong pinuntahan ni Abby. Pumapatak lamang ang mga luha niya. Napahaplos ako sa aking buhok. Pakiramdam ko dumilim ang paningin ko. Pumapatak lamang ang mga luha ko. Ang sakit-sakit ng nararamdaman ko. I shook my head. Napayakap ako kay Abby. Napahikbi ako sa kaniyang mga bisig. Umiiyak lamang ako na parang baliw. Lumapit rin sa amin si Avery at niyakap kami. Hindi niya rin