บททั้งหมดของ TRAPPED WITH HIM: บทที่ 11 - บทที่ 20

[Pamela]IT'S BEEN two weeks. Nagawa niya iwasan si Alaric sa loob ng dalawang linggo. Pagkatapos niya itong lutuan tuwing umaga ay umaalis na agad siya ng bahay para pumasok o kaya pumunta sa mga kaibigan niya. Hindi niya kasi kaya na tagalan ang presensya nito.Parang bibigay siya anumang oras.Sabay-sabay silang natawa magkakaibigan sa pinapanood nila na comedy movie. Inabot niya ang cellphone ng tumunog iyon.Natigil siya sa pagtawa ng mabasa ang message ni Alaric sa kanya.'I miss you, Pam'Hindi na ito tumatawag sa kanya at ngayon lang uli ito nag-message sa kanya sa loob ng dalawang linggo. Pinatay niya ang cellphone at muling nanood. Pero kahit ano ang gawin niya na panonood ay hindi na maalis sa isip niya ang pinadalang message ng asawa niya.Asawa? My god, Pamela! Tigilan mo nga ang pagiging maangkin kay Alaric! Hindi ka niya gusto, okay!Pumikit siya at bumuga ng hangin. Hindi siya pwede na magpa-apekto dahil lang sa isang 'I miss you' ng asawa niya.Kailangan niya panindig

[Pamela]MARAMING nagbago sa pagitan nilang dalawa. Maging mas malambing si Alaric sa kanya ngayon. Nagpapakita ng ka-sweetan at palagi na nakahawak sa kamay niya sa tuwing magkasama sila.Malayong-malayo sa lalaki na palaging masama ang tingin sa kanya.Sa bawat araw na dumadaan ay lalo niya itong minamahal. Wala narin sa isip niya ang kausapin ito tungkol sa annulment nilang dalawa. Bakit pa di'ba? Ramdam naman niya na mahal na nila ang isa't isa.Lahat ng estudyante ay napapatingin sa kanya. Nagpadala kasi ng isang bungkos ng pulang rosas sa kanya ang asawa niya mismo sa unibersidad na pinapasukan niya. Alam at ramdam niya ang inggit ng karamihan sa kanya kahit ng mga panahon na si Alden pa ang nobyo niya. Mas lumala nga lang ng kay Alaric na siya ikinasal.Sino ba naman ang hindi maiinggit. Alaric is a good catch, sabi nga ng lahat. Syempre pa, kabilang na siya sa mga nagsasabi noon. Kung dati ay hindi niya ito pinapansin dahil natatakot siya sa mga tingin at trato nito sa kanya, p

[Pamela]PAGKALABAS niya ng elevator ay bumuga muna siya ng hangin. Nasalubong niya si Zandro ng malapit na siya sa opisina ni Alaric. Tumango lang sa kanya ang kaibigan ng asawa niya. Sanay na siya sa mga ito. Hindi palangiti pero naniniwala naman siya na hindi masamang tao ang mga ito. Sadyang ganoon lang sila, maliban kay Liam na palaging nakangiti.Nagpaskil siya ng ngiti sa labi bago pumasok sa opisina ni Alaric. Nakakunot ang noo nito habang nakatingin sa hawak na mga papeles.Tuluyan ng gumihit ang ngiti sa labi niya habang nakatingin dito. Kahit na kunot ang noo nito ay napaka-gwapo parin nito. Nakasandal ito sa swivel chair habang hawak ng isang kamay ang papeles na binabasa. Nakatupi hanggang siko ang suot nitong kulay puti na long sleeves. Seryoso ang kulay berde nitong mata habang nakatuon sa papeles.Nakakawala ng sakit sa dibdib ang makita ang asawa niya. Hindi niya alam na pwede pala i-gamot sa sakit ng dibdib ang asawa niya. Mula pala ngayon ay hindi na niya kailangan n

[Pamela]Pagkahatid ni Zoren sa kanya ay nakita niya agad sina Vera at Nikka. Bakas sa mukha ang sobrang pag-aalala nito sa kanya."My god, Pamela! Where have you been?!" Tanong agad ni Vera."Sabi ko naman sayo di'ba, dapat talaga pinigilan natin siya kanina." Yumakap sa kanya ang dalawa."Pumunta lang ako dito para sabihin na ayos lang ako, guys. Uuwi na din agad ako-""What?!" Halos mabingi siya sa tinig ni Vera. "Kailangan namin mag-usap ni Alaric, guys. I want to clear everything between us. Magtatapat narin ako sa kanya na mahal ko siya-""Tanģa ka ba? Bakit ka pa aamin? Sasaktan mo lang ang sarili mo, Pamela!" Inis na pakli ni Nikka.Nagyuko siya ng ulo at pinahid ang luha. "Kailangan, Nikka. Baka kasi hindi lang kami nagkaka-intindihan ngayon. Kailangan lang siguro namin ma-amin sa isa't isa-""Paano kung hindi ka niya mahal?" "R-Ramdam ko na mahal niya ako." Umiiyak na sambit niya. Bumakas ang awa sa mukha ni Nikka."I'm sorry, Pamela. Nag-aalala lang ako sayo." Tumalikod na

[Pamela]NAGISING siya na masakit ang ulo at katawan. Niyakap niya ang sarili ng maalala ang paulit-ulit na pag-angkin sa kanya ni Alaric.Ang lalaki na minahal niya pero nagawa siya na gamitin at paikutin sa palad nito. Tumulo ang luha niya ng bumalik lahat ng sakit sa dibdib niya ng maalala ang ginawa sa kanya ng mga taong mahal niya. Pati ang magulang niya ay nagawa siyang linlangin at gamitin ng dahil lamang sa pera. Umiiyak na binalot niya ng kumot ang hubad na katawan. Pati ang katawan niya ay tuluyan ng nakuha ni Alaric. Tapos ano? Ikukulong siya at para gamitin pa na pasakitan si Alden? Hindi pa ba sapat na sinira nito ang buhay niya? Hindi ba ito titigil hangga't hindi nasisira ng tuluyan si Alden? Paano naman siya? Wala ba itong pakialam kahit na mawasak siya ng dahil sa paghihiganti nito sa mga tao na kinasusuklaman nito?Bakit kailangan ba idamay siya nito? Siya na wala naman ginagawang masama?Ipinikit niya ang mata ng marinig ang pagbukas ng pinto ng bathroom. Hindi niya