All Chapters of The Billionaire's Rebound Wife: Chapter 111 - Chapter 120

“Dylan.”“Thalia,” mariing banggit niya sa pangalan ko kaya’t wala sa sarili akong napalunok.Hindi na Kaia ang tawag niya sa akin. Mukhang naniniwala na talaga siya na nahanap na nila ang totoong Kaia at hindi ako iyon.“U-Uh…” Sa hindi ko malamang dahilan, parang nagkabuhol-buhol ang dila ko at wala akong masabi sa kaniya. Hindi ko naman kasi talaga planong magpakita pa sa kaniya! Hindi pa sa ngayon!“I was about to call Brielle but I heard her talking to someone,” panimula niya at nanatili pa rin sa may hamba ng pinto. Sumandal siya roon at ipinagkrus ang dalawang braso havang seryoso ang mga matang nakatingin sa akin. “I wasn’t aware that you came back. Hindi nababanggit sa akin ni Aziel o ni Brielle.”Muli akong napalunok. Shit. “U-Uh… ano kasi …” Wala sa sarili akong napakamot sa ulo. “Kakarating ko lang din s-saka ano… baka busy rin sila kaya hindi nabanggit?” Nagsalubong ang kilay niya at animo’y hindi naniniwala sa sinabi ko. “Pero palaging nasa bahay ko si Aziel… how come

"What is he doing here?" Agad na tanong ni Brielle nang makalapit ako sa kanila. Hindi pa man ako nakakasagot ay pumasok na sa sasakyan nila sina Kaia at Dylan at tahimik na umalis. Wala naman akong nagawa kung hindi panooring lumayo ang kotseng sinasakyan nila.Malakas akong bumuntong hininga. "Sinundan ako.""Is he nuts?! Hindi ba't napag-usapan niyo na naman na tatapusin mo lang ang kontrata mo sa amin? Bakit kailangan niya pang sumunod?"Iginiya ko na papasok sa bahay nila si Brielle at sumunod naman sa amin si Aziel na buhat si Rory. Sumulyap ako sa bahay na mismong katapat ng bahay nina Brielle kung saan pumasok sina Tres at Paige bago ko tuluyang isinara ang gate at pumasok sa loob ng bahay. Padabog na ibinaba ni Brielle ang mga paper bags niya sa sofa samantalang umupo naman si Aziel para ibaba si Rory. "What did he tell you? You looked mad a while ago," tanong ni Aziel kaya't malakas akong bumuntong hininga.

"Alam ba ng Papa mo na andito ka, Paige?"Iginiya ko papunta sa kama ko si Paige. Nang nakaupo na siya ay saka ako umupo sa tabi niya. Tulad kanina ay lingon pa rin siya nang lingon sa paligid. Patuloy niya pa ring iginagala ang mga mata niya sa buong bahay."Dito ka po natutulog, Mama?"Bumuntong hininga ako at marahang tumango. "Hmm. Ito ang kwarto ko rito.""Wow! Ang laki po! Saka ang ganda ng bahay..."Hindi ko mapigilang mapangiti dahil sobrang inosente ng pagkakasabi niya. Naalala ko tuloy ang sarili ko noong una akong nakarating dito. Manghang-mangha rin ako. Nakikita ko ang sarili ko sa mga mata ni Paige."Paige," mahinahong pagtawag ko sa atensyon niya. "Alam ba ni Papa mo na andito ka?"Tumingin sa akin ang anak ko at kapagkuwan ay marahang tumango. Saglit siyang tumayo at may kung anong kinuha sa bulsa ng shorts niya. Kunot-noo ko naman iyong tiningnan."Pinapabigay po ni Papa," sambit niya.

"Brielle, baka biglang dumating si Tres...""'Di ba sabi mo sa akin, ang sabi niya, gabi pa siya uuwi." Tumigil sa paglalakad si Brielle at humarap sa akin. "Come on. Perfect opportunity na 'to para malaman kung may iba pa ba siyang tinatago sa 'yo."Malakas akong bumuntong hininga, malakas pa rin ang kabog ng dibdib. Tama siya. Hindi naman namin 'to magagawa nang andito si Tres, pati na rin si Aziel dahil hindi niya papayagan si Brielle. Pero kasi...Ewan ko ba! Alam ko namang umalis si Tres pero parang may kung ano pa rin akong nararamdaman na takot.Paano kung bigla siyang bumalik at mahuli kami?"Thalia..." tila naiinip na pagtawag ni Brielle sa pangalan ko."Sige na nga!" pagsuko ko. Ibinaling ko ang tingin ko kay Paige na nasa tabi ko. "H'wag mo 'tong sasabihin sa Papa mo, hmm?"Marahan naman siyang tumango. Hindi ko mapigilang mapangiwi. At talagang idinamay ko na naman si Paige dito.

“So, it’s true, then? She’s really not Thalia—”“Huwag kang makisali rito!”Agad kong binitiwan si Tres nang sigawan niya si Brielle. Kanina, sa akin lang nakatutok ang galit niya pero sa isang iglap, lumipat ang mga mata niyang namumula kay Brielle. Para siyang hayop na naghahanap ng panibagong mabibiktima.“Ikaw, kasalanan mo ’to!” sigaw niya at halos manginig ang buong katawan. “Pinagplanuhan niyo ang lahat ng ’to para ilayo sa akin si Thalia! Kung hindi mo nilalason ang utak niya, hindi magkakagulo ang lahat!”Akmang hahakbang siya palapit kay Brielle pero mabilis ko siyang naunahan. Hindi ko na inisip kung gaano kalakas ang tatama. Basta ang alam ko, kailangan kong pigilan siya.Tumama ang palad ko sa pisngi niya.Malutong. Ramdam hanggang buto.“Ang kapal din naman talaga ng mukha mo pagkatapos mo akong lokohin?!” sigaw ko habang hinahablot ang kwelyo niya para mapaharap siya sa akin. “At talagang isisisi mo pa sa ibang tao ang kalokohan mo? Sabihin