บททั้งหมดของ Loving The Arrogant Man: บทที่ 1 - บทที่ 10

ERICASinundan ko siya sa labas pero hinarang ako ni Manang Cecelia. She looked worried again."Ma'am wag na po kayong lumabas umaambon po baka magkasakit kayo." May pag-aalalang sabi sa'kin ni manang.Tumango ako sa kanya at sinundan na lang ng tanaw ang paalis na sasakyan ng asawa ko. Gusto ko siyang sundan pero nagdadalawang-isip ako baka mas lalo siyang magalit sakin.Bumalik ako sa kwarto habang iniisip ang mga sinabi ni Dino. Sino kaya ang nasa ospital at ganun na lang ang pag-aalala ni Troy?Wala naman siyang nababangit sa'kin. "Naku Erica tigilan mo na ang pag-iisip tungkol dyan baka isa lang sa mga empleyado ng kumpanya ang nagkasakit." Saway ko sa sarili.Kinabukasan ay tinanghali na ako nagising. Siguro dahil hinintay ko si Troy na dumating para makapag-usap kami pero nakatulog na ako hindi pa rin siya dumarating.I heaved out a sigh then I fix myself and go downstairs to help manang for breakfast.Dumiretso na ako ng kusina pero nasa bukana pa lang ako ay nakita kong nando

TROY Bumalik ako sa veranda dahil naroon pa ang mga bisita ko. Sobran pinigilan ko ang sariling sundan si Erica. May parte sa puso kong nagi-guilty dahil sa ginawa ko sa kanya napakuyom ako ng kamao at tinungga ang natirang alak sa kopita. "It's not easy to make such breakthrough, everyone's efforts pay off." "Yes, it's worth it." Nakaupo lang ako at walang pakialam na nakikinig sa pag-uusap ng mga bisita ko. Panay ang buntong-hininga at malalim ang iniisip ko ngayon. Naiinis ako sa sarili ko kapag naiisip ang reaksyon ng mukha ni Erica. Sobrang napahiya talaga siya. Napansin kong panay ang sulyap sakin ni Fatima. Nagdadalawang-isip kung lalapitan ba ako o hindi. Naamoy niyang mainit na ang ulo ko mula ng bumalik sa veranda at gusto niyang kausapin at pakalmahin ako. Bote na ang hawak ko at hindi na kopita halos dalawang lagok lang ang ginagawa ko sa laman ng alak na parang tubig na lang sa pakiramdam ko. ‘Man, don't tell me naaawa ka sa kanya? Di ba plano mo to? Ang

ERICA Hindi ko na namalayan ang oras dahil sa pagsusulat lumingon ako sa bintana "Tanghali na pala." Usal ko. Tumingin ako sa orasan na nakasabit sa dingding at mag-aalauna na ng hapon. Pagkatapos ko sa library ay pumanhik muna ako sa kwarto para magpahinga. Mamaya na lang siguro ako kakain pagbaba ko iidlip lang muna ako saglit dahil medyo masama rin ang pakiramdam ko. Ang bigat ng katawan ko baka dala ng stress nitong mga nakaraang araw. Naalimpungatan ako dahil sa pagbukas ng pintuan and I saw Fatima. She has access sa lahat ng sulok ng bahay na ito at hindi ko alam kung bakit okay lang kay Troy. Hinahayaan niya lang si Fatima kaya hinahayaan ko na lang din baka dahil siguro sekretarya siya ng asawa ko. Pumasok siya at umupo sa tabi ko sa may gilid ng kama. Bumangon ako at sumandal sa headboard ng kama parang umiikot ang paningin ko."Anong nangyari sayo Erica? Bakit ang lamlam ng mga mata mo teka may sakit ka ba?" Sunod-sunod niyang tanong." At saka malapit ng gumabi hindi ka pa

TROY Nakaubos ulit ako ng isa pang bote pero hindi pa rin ako dalawin ng antok. Kumuha pa ulit ako ng isa pang bote sa cabinet at binuksan. Sumasakit na ang ulo ko ngunit iniinda ko lang ito. Tumambay muna ako sa wine room hindi ko inalintana kahit basa ang damit ko. Binuksan ko ang bluetooth speaker na nakapatong sa side table ng upuan ko. Then I connected it on my phone at pinatugtog ang VULNERABLE. Gusto kong lasapin ang pait na nangyayari sa buhay ko. Isa iyon sa mga paborito kong kanta. Hininaan ko lang ang volume dahil malalim na ang gabi. I love listening to old songs. Pero itong kanta na to ang tumatagos sa puso ko. Bawat lyrics nito ay nanunuot sa diwa ko. Bawat linya ay masakit pakinggan lalo na sa ganitong sitwasyon ko. At si Erica kaagad ang pumapasok sa isip ko. Ang lungkot ng kantang to para sakin. Ang hirap manimbang sa dalawang taong mahal mo. Kay Rix at Erica. What? Did I say it? Mahal? No, This can't be happening. Hindi mo siya dapat mahalin Troy kasi sa simula pa

ERICA Nangangawit na ang pwet ko kakaupo at kakahiga sa kama, kaninang umaga pa ako nagkulong dito sa kwarto kaya't naisipan kung lumanghap muna ng hangin mula sa labas naisipan kong sumilip sa bintana.Gusto kong e-exhale muna lahat ng mga nangyari kanina sa pagitan namin ni Troy. Masyado ng mabigat sa dibdib baka sakaling mabawasan man lang o lumuwag-luwag ang pakiramdam ko kapag nakalanghap ako ng sariwang hangin. Nanalamin muna ako at pugto pa rin ang mga mata ko dahil sa kakaiyak ko kanina. Hinawi ko ang kurtina ng bintana at nagitla ako sa natanaw ko mula sa rose garden. Si Troy at Fatima at anong ginagawa nila don?Nakalingkis ang mga kamay ni Fatima sa braso ni Troy at nakahilig ang ulo nito sa balikat ng asawa ko. At ito namang si Troy ay balewala lang sa kanya. Nakakainis!Padabog akong umalis sa bintana. Narito pala ang ahas kong kaibigan? Dali-dali akong bumaba at pupuntahan ko ang mga walang-hiya.Ngunit papunta pa lang ako ay nakasalubong ko si Fatima, paalis na siya. “Oh