ERICA Hininintay ko siyang magsalita kung anong gusto niyang sabihin sa’kin. Nagsimula na akong magligpit ng mesa ay nakatayo pa rin siya at kinukurot-kurot ang kanyang mga daliri. Hindi ko alam kung nahihiya siya o nag-aalangan. “Uhm…E-Erica,” tawag niya pero patuloy lang ako sa pagliligpit alam naman niyang naririnig ko siya. “G-Gusto ko sanang humingi ng pasensya, n-nang patawad sayo, sa inyo ni Troy. Alam kong napakalaki ng kasalanan ko sa inyo at hindi ko alam kung mapapatawad mo ako,” nagsimula ng gumaralgal ang boses niya. Ang Lovina na akala ko dati palaging galit kung makatingin, ngayon ay parang hindi na makabasag pinggan ang itsura. Hinintay kong matapos ang sasabihin niya. "S-sana patawarin niyo ako ni Troy, nabulag lang ako ng selos noon kaya ko nagawa ang mga bagay na yun. Nadala ng inggit na mas pinili ka niya kaysa sakin, na ako dapat yun at hindi ikaw, na ako ang nauna, na sana ay ako ang pakakasalan niya noon kung hindi lang ako naging tanga at umalis. Napuno
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
