Lahat ng Kabanata ng Scars From The Past: Kabanata 51 - Kabanata 60

Eliza POV Naggising akong mataas na ang sikat ng araw aa tumatama sa aking balat mula sa bukas na sliding window sa aking ulohan. Tiyak kong tanghali na. Napabalikwas ako at bumangon sa pagkahiga.Wala na akong katabi sa higaan.Madaling araw na ng lupaypay akong tinigilan ni Enzo. Hindi ito mapatigil tigil sa pag-angkin sa akin.Sa huli ay tila namaga ang aking pussy sa kanyang walang kagatol gatol na pagkain at matinding pagbayo sa aking butas. Hinaplos haplos ko ang bakanteng puwesto sa kama kung saan nahiga si Enzo sa aking tabi.Nagpalinga-linga ako sa bawat espasyo ng buong silid ni Enzo. Napangiti ako sa naisip na kagabi at kanina lang ay magkahugpong ang aming mga hubad na katawan na magkasalo sa sarap at ligaya ng pagtatalik sa lahat ng bahagi ng silid na ito. Lahat na nga yata ng posisyon ng pagniniig ay naggawa na namin sa silid na ito.Hinding-hindi ako magsasawang ulit ulitin ang mga sandaling pinagsaluhan namin ni Enzo dito sa silid at kahit saan pa man basta si

"Enzo!Enzo!Enzo!," napabalikwas ako sa kama ng maggising ako mula sa malalim na pagkatulog at sa huli ay nanaginip na hinahabol si Enzo sa madilim na garden. Pagbukas ng mga mata ko ay isang panibagong umaga na naman pala.Kinapa ko ang espasyo sa kama kung nasa tabi ko na ba si Enzo ngunit walang siya. Napahiyaw na lang ako sa frustrations na umaalipin sa aking pagkatao.Nasaan na kaya si Enzo, siguro ay iniwan niya na ako pagkatapos niyang pagsawaan ang aking katawan. I cried in deep sorrow ng matuklasan ang katotohanang nagpatangay pala ako sa Enzo na mahal ko ngunit kinasusuklaman ko.I hate him because he owns the biggest part of my heart,that if he is nowhere I can, my heart won't beat the way it is. Umiral na naman ang aking anxiety attack.Pinagpawisan ako ng malamig at tila nanginig ang aking mga kalamnan.I hate this feeling, huli ko itong naramdaman ng makita ko si Tito Joaquin sa kumpanya. Now, I am tormented with extreme fear to be alone without Enzo.Bakit niya ba

"Tutuloy na po ako, maraming maraming salamat po sa lahat ng kabutihan at pag-aalaga n'yo po sa akin," pagpapaalam ko kay Manang Lupe. "Talagang hindi na ba kita mapipigilan, hija? baka kasi bumalik si Enzo dito at hindi ka maabutan, eh sayang naman," pagpipigil niya sa akin. "Hindi na darating iyon Manang Lupe, kung may plano iyong bumalik sana ay noong nakaraan pa," sabi ko pa sa kanya. "Sabagay tama ka naman hija," sagot nito. Isang buwan na ang nakalipas ngunit wala pa ring Enzo na bumalik at nagpakita sa akin.Kung gusto may paraan, kung ayaw maraming dahilan.Bakit hindi niya na lang direktang sabihin sa akin na tapos na ang kahibangan niya sa akin.Hindi itong pinaghihintay niya ako sa wala. Sa bagay, wala namang kaming matatawag na relasyon.We both shared how many nights of passion and union but there was never been total confrontation and affirmation of our true feelings for each other. Walang kami, what we shared was purely lust.Hindi matatawag na pag-ibig ang pin

"Make me the new version of me," saad ko sa tauhan sa parlor na pinasukan ko sa mall. Katatapos ko lang magshopping ng mga bagong damit dahil ang mga luma kong mga damit ay sabay ko ng dinespatsa sa basurahan. Out with the old me and even the pretender me.Just in with my new me, my new look. Sabay ng aking pagmomove on ay ang pagbabago ng lahat ng aking istilo.Mula sa mga damit papunta sa nakagawian na hitsura ay babaguhin ko na. Mabuti na lang at dininig ng Diyos ang aking hiling na patulugin ako at pahupain ang aking nalulumbay na damdamin. Kaya't may lakas akong makalabas ng apartment at tumungo sa mall at simulan na ang pagbabago sa aking sarili. "Yes mam, pagagandahin kita ng bonggang bongga, just wait and see," tugon pa ng baklang tauhan na sa unang tingin ay mapagkakamalang babae kung hindi lang ito nagsalita at narinig ko ang bekeng boses nito. Sinabi ko naman sa bakla ang gusto kong make-over na kalalabasan.Kinumbinse niya naman ako na kaya niyang gawin ang gusto

"Wow, friend, bigatin muna talaga, ang ganda ganda muna plus itong opisina mo super ganda, asinsado kana talaga," sabi ng kaibigan niyang si Rica na ipinalit niyang bagong executive assistant pagkatapos niyang palayasin ang malanding si Jen. Buhat ng tagpong nasaksihan kong kababuyan ng aking sekretarya at tinuring na boy bestfriend na si Anton ay hindi na ako nag-opisina pa sa silid na iyon.Agad kong pinabaklas ang opisina at nagpaggawa ako ng bagong silid sa top floor pa rin. Sa lapad ba naman ng espasyo sa executive floor ay makakagawa ako ng maraming silid kung gugustuhin ko.Dalawang silid lang ang pinaggawa ko.Ang aking main office at isang private suite kung saan ako matutulog kung maisipan kong hindi na uuwi pa sa nirentahang apartment. "Hindi naman friend!" nangingiti kong sabi dito. "Sus, napakalow key person mo talaga,Eliza!Obvious na obvious na nga deny ka pa diyan, eh, kurutin ko nga iyang singit mo ngayon, sige ka!" turan sa akin ni Rica. "Oo na nga, huwag mo