All Chapters of UNEXPECTED LOVE: Chapter 31 - Chapter 38

38 Chapters

Chapter:31

Tyrone POV Nagising akong madilim na ang paligid, natutulog na rin ang mag ina ko, habang kapwa nakayakap sa akin. Gustuhin ko mang manatili sa ganitong posisyon ngunit hindi pwede, kailangan kong kumilos na upang wakasan ang lahat. Maingat na inalis ko ang kamay nilang nakayakap sa akin. Pagkuway bumaba ako sa kama matapos silang gawaran ng halik sa noo. Tahimik na lumabas ako ng kwarto at tumungo sa beranda, mula dito sa kinatatayuan ko, tanaw ko ang ilang security guard na nagbabantay sa kabahayan kasama ng ilang myembro ng CCP group. "Kanina pa kita hinihintay na lumabas. " Kunot noong napalingon ako sa nagsalita, isang bulto ng tao ang namataan ko, nakasuot siya ng hoodie Jacket bagamat hindi nag abalang takpan ang mukha, kaya malaya ko itong nakikita. At halos hindi ko nga lubos mapaniwalaan na siya pala ang batang yon. Ang nagligtas sa mag ina ko mula sa mga

Chapter:32

Vanessa POVUmaga na ng magising ako at wala sa tabi ko ang mag ama. Marahil maagang nagising si Thea kaya naisipan niyang bumaba, at natitiyak kung nasa Mission ngayon si Ron. Marahan akong tumayo upang bumaba, kailangan kong mahanap ang anak ko bago pa niya makasama ng matagal ang mga kaibigan ko at kung ano-anong kalukuhan na naman ang makuha niya sa mga yon. Pagkababa ko nang hagdan nagulat pa ako ng mapansing maraming sundalo ang nasa paligid. Hindi lang basta sundalo kundi halos lahat ng Special Arm force ay narito. "What's going on? " taka kong usisa kay Abe na inabutan kong kausap ang isang leader ng swat team. "Pinadala sila dito ng in-laws mo para bantayan at tiyakin ang kaligtasan niyo. Kumikilos na ang mga Kim para mahuli si Kent Zhang. " paliwanag ni Abe. "At isa pa. " singit ni Kristal. "Napag alaman ng CIA na may kinalaman ang pamilya ni Kent Zhang sa nangyaring trahedya noon sa mga b

Chapter:33

Vanessa POVNapapailing ako habang pinagmamasdan silang nagtatawanan, pero sa kabila ng ingay at kulitan—ramdam ko ang kakaibang bigat sa dibdib ko.Hindi dahil sa kanila… kundi dahil sa lahat ng nangyari. At sa mga bagay na hindi pa tapos."Enough na," seryosong sambit ko na siyang agad nilang ikinatahimik. "Hindi lang naman ‘to tungkol sa selos ko… may mas malalim pa."Unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi nila.seryosong nakatingin sa akin. Yung kaninang asaran at mapanudyong ngiti unti-unting napalitan ng pagkalito, pagtataka at higit sa lahat kuryosidad. "Ano pa?" mahinang tanong ni Kristal.Huminga ako ng malalim bago nagsalita."No’ng gabing umalis ako… hindi lang ako galit. Takot din ako.""Takot?" ulit ni Lorraine habang nakataas kilay. Tumango ako."Takot na baka tama ako… na baka totoo yung iniisip ko. Na baka isang araw, iiwan din ako ni Ron."Natahimik ang buong kwarto.Hindi na sila tumawa."Vanessa…" mahinang tawag ni Janelle."Alam kong mali ako," dugtong ko. "Per

Chapter;34

Vanessa POVNanginginig ang buong katawan ko habang patuloy ang putukan sa labas. Mahigpit kung yakap si Thea, na nakatakip ang mga kamay sa magkabilang tainga niya. Si Kz na naka-cover ang katawan sa amin, she's whispering something na hindi ko na pinag tuunan ng pansin. Lalo na't ramdam ko ang takot. Parang bumalik lahat ng trauma.Lahat ng takot.Lahat ng sakit.Biglang bumukas ang pinto ng sasakyan, Napasinghap ako. Pero agad kong nakita kung sino iyon.“Ron!”Walang sabi-sabi, agad niyang hinila kami palabas.“Stay behind me!” utos niya matapos sulyapan ang anak namin. Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ko habang karga ko si Thea. Si Kz ay nakabantay mula sa likuran namin habang gumaganti ng putok. Sunod-sunod ang putok sa paligid.“Run!” sigaw niya.Tumakbo kami.Wala akong ibang marinig kundi ang malakas na tibok ng puso ko at ang iyak ni Thea. She's mumbling something na hindi ko na narinig pa. Hanggang sa—Biglang natigilan si Ron kasabay ng isang malakas na putok. “R

Chapter:35

Vanessa POVTahimik ang buong paligid habang muling umaandar ang convoy. Katahimikan na ayaw kung maramdaman sa ganitong sitwasyon. Lalo na't hindi maganda ang pakiramdam ko. Mas mabigat, Mas delikado.Hindi na lang ito tungkol sa amin, May paparating na mas malaki.“Ron…” mahinang tawag ko habang nakaupo kami sa loob ng armored vehicle.Nakatitig lang siya sa hawak niyang device, yung simbolo na nakuha nila kanina. Hindi ko alam kung anong mayroon sa simbolo na iyan, ngunit parang may kakaiba sa kaniya, bagay na pinagtataka ko. “Kilalang-kilala mo ‘yan, ‘di ba?” tanong ko.Hindi siya agad sumagot.Pero nang bumaling siya sa’kin, Alam ko na. “Yes,” malamig niyang sagot. “At kung tama ang hinala ko…”Huminto siya sandali.“Hindi lang Zhang ang kalaban natin.”Napalunok ako.“Then who?”Saglit siyang tumingin sa labas ng bintana. Mababanaag sa gwapong mukha niya ang lungkot at pait. “CCP group.”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko. CCP group? Di ba iyon

Chapter:36

Belle POVTahimik ang gabi. Nakakabinging katahimikan na ayaw kung naramdaman lalo na't batid ko ang susunod na mangyayari. Ang katahimikan na ‘to—Ito ang klase ng katahimikan bago magsimula ang gulo. Ang malagim na gabing magwawakas at tatapos sa buhay ng karamihan. Hindi mga inosenteng buhay, kundi buhay ng mga taong ang layunin ay magdala ng gulo at panganib. Mga taong nais lamang ng kapangyarihan, pagkawasak, paghihiganti at higit sa lahat salapi. Nakatayo ako sa harap ng floor-to-ceiling window, tanaw ang malawak na siyudad. Ilaw ng mga gusali ang nagsisilbing saksi sa mga bagay na mangyayari pa lang."Ma’am, all units are ready."Hindi ako lumingon."Report.""Confirmed location ni Kent Zhang. Nasa isang private compound sa outskirts. Mabigat ang security… pero kayang pasukin."Bahagya akong napangisi."Kayang pasukin?" ulit ko. "Hindi tayo papasok para makipaglaro."Dahan-dahan akong humarap sa kanila. Seryoso, mabigat. "We’re going there to end it."Sabay-sabay silang tuma

Chapter:37

Belle POVNakatutok ang baril ko sa kanya. Habang siya tila hindi makagalaw sa biglaan kung pagsulpot. Nakakatawa ang reaction niya, Paano siya naging pinuno kung ganyan siya umasta. Taliwas sa inaasahan ng lahat. "15 years ago…" malamig kong sambit. "Naalala mo pa ba?"Bahagya siyang natawa."Hindi ko alam kung ano—"Hindi ko na hinintay pa'ng matapos ang sasabihin niya, Isang bala ang tumama sa balikat niya.Napahiyaw siya sa sakit. "Don’t lie to me," mariin kong sabi.Lumapit pa ako.Mas malapit.Mas delikado."Bus incident."Paalala ko. Biglang nagbago ang ekspresyon niya. Takot at pagkalito ang mababanaag sa mukha niya. "Y-you…""Correct."Huminto ako sa harap niya. Mapait na ngumiti kasabay ng mga ala-ala kung saan nahulog ang bus sa bangin. "Isa ako sa tatlong batang nakaligtas mula sa pagkahulog ng bus. Sa mga batang hindi na natagpuan pa ang katawan. "Patuloy ko. "Na hindi sana mangyayari kung hindi dahil sa pamilya mo. Winasak niyo ang buhay nila sa paghahangad ng sal

Chapter:38

Belle POVHindi pa kami nakakalayo nang marinig ko ang mahinang click mula sa likuran.Napahinto ako.Hindi iyon tunog ng ordinaryong bagay.Sanay ako.Tunog iyon ng… transmitter.Dahan-dahan akong napalingon.Nandoon pa rin ang katawan ni Kent—walang galaw, walang buhay."Wait."Agad kong binalikan ang bangkay niya. Hindi na ako pinigilan ni Kz, bagkus sumunod pa siya sa akin.Lumuhod ako at mabilis na kinapkapan ang loob ng suot niyang coat. Upang hanapin ang bagay na iyon. At doon ko nakita.Isang maliit na device.Blinking. Red.𝐴𝑐𝑡𝑖𝑣𝑒. Naisaloob ko habang nakatitig doon. Kung ganun kanina pa may nakikinig sa usapan namin mula sa kung saan. Hindi ako naging maingat sa ganitong pagkakataon. Hindi ko naisip na posibleng may iba pa siyang katulong na higit na makapangyarihan. "Shit…" mariin kong bulong."Ano ‘yan?" tanong ni Kz.Hindi agad ako sumagot.Pinindot ko ang device.At biglang—"𝑆𝑜… 𝑡ℎ𝑖𝑠 𝑖𝑠 ℎ𝑜𝑤 𝑖𝑡 𝑒𝑛𝑑𝑠 𝑓𝑜𝑟 ℎ𝑖𝑚."Isang boses, Malamig.Kalmado At h

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP