Todos los capítulos de Married a Secret Billionaire: Capítulo 1161 - Capítulo 1170

Nahirapan si Remus na pigilan ang tawa niya at sumakit ang tiyan niya. Pinanatili niya ang seryosong ekspresyon niya habang kinakausap si Zuko. “Anong ibig mong sabihin, my lord? Hindi pa kayo kasal ni Ms. Lina. Paano kayo matutulog sa isang kwarto? Strikto ang patakaran sa palasyo at napakahalaga ng pagpapanatili ng distansya sa pagitan ng lalaki at babae. Siguro naman hindi mo nakalimutan yan, sir?”Nagsalubong ang kilay ni Zuko at naging seryoso ang tono niya. “Kung ganun… saan pala ako dapat tutuloy?”“Sa Splendor Pavilion.”“Ano!?” Bakas ang gulat ni Zuko at muntik siyang napatalon sa reaksyon niya. Kapag sinuri mo ang mapa, mukhang parisukat ang palasyo. Nasa itaas na kaliwang sulok sa ng Pearl Spring at nasa ibabang kanang sulok ang Splendor Pavilion. Para bang sinadya ito, malinaw na ginawa para paghiwalayin sila. Huminga nang malalim si Zuko habang nakatitig kay Remus. “Kahit gaano pa kastrikto ang patakaran, kailangan mo ba kaming paghiwalayin nang ganito kalayo?”Tah

Hindi intensyon ni Linda na matapon ang bote—isa itong bugso ng mga emosyon na hindi niya makontrol. Hindi sa hindi niya gustong inumin ang gamot, pero naaalala niya ang sakit niya tuwing nakikita niya ang bote. Hindi niya matiis ang pagkahilo at hapdi ng sikmura niya pagkatapos inumin ang gamot. Mas gusto niyang hindi na lang ito inumin. Nang nakapikit at nakasimangot, walang kulay ang maputlang balat ni Linda. Sa gitna nito, nakarinig siya ng ingay sa pintuan. Tinaas niya ang ulo niya at tamad na lumingon nang hindi man lang nagtanong kung sino iyon. Gayunpaman, bumukas ang pinto at sinamahan ng isang matamis na boses ang pagpasok ng isang nakakatawang oso na naglakad nang pagiwang-giwang. Napuno ng pag-awit at sinag ng araw ang balkonahe at nagdala ng saya sa eksena ang kaaya-aya at nakakatawang sayaw ng oso. Nang natapos ang sayaw, tinaas ng oso ang mga braso nito at gumawa ng hugis puso. Hindi napigilan ni Linda na matawa. Pagkatapos ay natanggal ang ulo ng oso at nakita roo

Mabilis na napagtanto ni Linda na mayroon sigurong nagbigay sa anak niya ng ganito kagandang pag-aalaga at suspetsa niya ay iyon ay ang nanay na umampon sa kanya. Bumaha ang nagtatalong emosyon sa loob ni Linda. Magkahalo itong pasasalamat at lihim na pag-asang sana naging masama ang pamilya kay Lina. Gusto ni Linda na bumalik sa kanya ang anak niya nang walang pag-aalinlangan, na tawagin siyang “mom” nang walang pag-aalangan.Huminga nang malalim si Linda na nanginig sa takot sa sarili niyang masamang kaisipan. Nahirapan siyang magsalita at nanginig ang boses niya. “Pammy… Pwede ka nang umalis… Kailangan kong magpahinga.”Natigilan sandali si Lina, pagkatapos ay maingat na tinulungan si Linda sa kama, minumurang siya, at pinalitan ang tsinelas niya ng mga komportableng tsinelas gawa sa satin. Ngumiti siya nang may luhaang mga mata at marahan siyang pinaalalahanan, “Babalik ako pag oras na ng pag-inom mo ng gamot! At bibigyan kita ng espesyal na reward kapag nabilang mo ng tama ang

“Wag kang mag-alala. Sakto lang ang swerte mo,” pinagaan ni Zuko ang loob ni Lina habang yakap niya siya. “Hindi ka lang may dalawang pares ng magulang na nagmamahal sa'yo, magkakaroon ka pa ng isa na magmamahal din sa'yo.”“Huh?” Nagtaka si Lina. Yumuko si Zuko at dumampi ang malambot niyang labi sa tungki ng ilong niya. “Mamahalin ka rin ng mga magulang ko!”…Pagkalipas ng ilang araw, lumitaw sina Lina at Renee sa film studio project bilang assistant interns.Naghanda sina Nicholas at Linda, na trinato si Renee bilang anak nila, na tumira siya sa Thompson residence at samahan siya sa trabaho. Magkasama silang dumating sa Supremacy Building, kung saan ang temporary office para sa proyekto. Hindi man ito isang landmark building, mayroon itong prominenteng posisyon sa central business district ng Centrolis. Arogante ang mga tao roon at minata nila sina Lina at Renee bilang mga hamak na student interns. Minaliit nila sila at inisip na simple at masipag sila. Kasunod nito,

Mukhang pagod ang dalawa habang punong-puno naman ng sigla ang magkapatid. Lalong-lalo na si Toph na umorder ng isang mesang puno ng skewers. Maingat na hinimay ni Zuko ang mga tinik ng isda at nilagay ang inihaw na isda sa plato ni Lina. “Masama ba ang pakiramdam mo?” nag-aalala niyang tanong nang napansin niya ang pagod niyang itsura. “Medyo masakit ang ulo ko,” sagot niya. Nagsalubong ang kilay niya. “Palagi kang nagoovertime sa trabaho kamakailan. Masyado bang maraming trabaho roon?”“Sinasabi ko sa'yo, Zuko!” Sumingit si Renee na uminom ng beer. “Inaapi ng mga tao sa opisina kaming mga intern. Pinapagawa nila sa'min ang lahat ng mahihirap na trabaho! At ang Meanie Mollie na yun… napakasama niya sa'min!”Nakinig nang maigi si Toph at unti-unting nagagalit. Kahit na hindi niya alam kung sino si Meanie Mollie ang kahit na sinong umapi kay Renee ay magiging kalaban niya. Ibinahagi ni Renee ang lahat ng nangyari sa araw na iyon. “Sabi pa nila wala daw kaming boyfriend at