REMEMBER ME MR. BILLIONAIRE のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Eloise's Point of ViewPagkalabas ko ng opisina ni Elijah ay nakita ko si Mary na namumugto ang mga mata. Halatang galing ito sa pag-iyak. Kanina lang ay pinagalitan siya ni Elijah kahit hindi naman niya sinasadyang makita ang ginagawa namin ni Elijah.Umangat ang tingin niya sa akin nang dumaan ako sa tapat niya. Nag-aalangan naman akong ngumiti dito.Lalagpasan ko na lamang sana ito ngunit mabilis niya akong tinawag."Ms. Eloise, gusto ko lang ho sanang humingi ng pasensya sa nangyari kanina. W-wala naman ho akong nakita." Nakayukong usal ni Mary."Huwag mo nang alalahanin iyon. At saka, kung ano man ang nakita mo kalimutan mo na lang 'yon." Mahinahon kong usal dito. Isang malapad na ngiti ang binigay ko dito bago ako umalis.Ilang sandali pa ang lumipas at hindi ko namalayan ang oras. Kailangan ko nang makauwi dahil tiyak na naghihintay na sa akin si Avery.Inayos ko muna ang aking sarili bago lumabas ng aking opisina.Nakita ko si Mary na nag-aayos na rin ng kanyang sarili. Nakang

Eloise's Point of ViewAwang ang aking mga labing napatitig na lamang sa kanya. God! Seryoso ba siya? At sa harap pa ng aming anak sinabi."N-nagbibiro ka ba? Hindi mo naman kailangan sabihin iyon dahil gusto ng anak-" Napatigil ako sa aking sasabihin nang ilapat niya ang kanyang daliri sa aking bibig."Shhh.. I love you, baby." Mahinang bulong ni Elijah sa akin. "Mahal ko kayo ng anak natin." "Pero Mr. Montereal-" Hindi ako nakagalaw nang bigla niyang idampi ang kanyang mga labi sa aking mga labi. Mabilis lamang ang pangyayaring iyon ngunit nag-iwan iyon sa aking katawan ng libo-libong kiliti."Yey! Love nila mommy at daddy ang isa't isa." Kinikilig na usal ni Avery nang makita niyang hinalikan ako ni Elijah.Hindi ko naman mapigilan ang pamulahan ng pisngi dahil sa nakaramdam ako nang kaunting hiya."Love na love ka namin ng mommy mo, My Princess." Nakangiting usal naman ni Elijah saka mahigpit na niyakap si Avery. "Gusto mo bang makiyakap sa amin?" Baling naman nito sa akin.Wala

Third Person's Point of View"I love you too, Elijah." Ani ni Eloise sa kabilang linya.Malapad naman na napangiti si Elijah sa naging tugon ni Eloise. Tila isang musika iyon sa kanyang pandinig. Nararamdaman niyang unti-unti na rin nahuhulog sa kanya ang dalaga kaya naman hindi niya palalagpasin ang pagkakataon na iyon upang mabuo ang kanilang pamilya."Good morning, sir Elijah. Remind ko lang po ang appointment ninyo kay Mr. Sandoval mamayang Ala una." Ani ni Mary na bahagya lamang nakasilip ang kanyang ulo sa pintuan. Hindi siya nag-atubiling pumasok sa opisina dahil tila malalim ang iniisip ng kanyang boss kaya hindi nito narinig ang kanyang pagkatok. "Cancel mo na lahat ng meeting ko ngayon, Mary. Susunduin ko ang aking anak sa school niya mamaya." Walang ka emo-emosyong usal ni Elijah sa kanyang secretary.Bahagya namang nagtaka si Mary dahil sa kanyang narinig. 'Anak? May anak na pala si sir Elijah?' Usal ni Mary sa kanyang isipan.Hindi na nagtanong pa si Mary dahil natatako

Marahan akong napa-igtad nang ipasok niya ang kanyang kamay sa loob ng aking pang ibabang kasuotan. Kakaibang kiliti ang aking naramdaman ng mga sandaling nilaro-laro niya ang aking pagkababae. "Uhmmm." Hindi ko mapigilan ang mapa-ungol habang nakapikit at dinadamdam ang bawat paghagod nito. Mahigpit ako napasabunot sa kanyang buhok nang bilisan niya iyon. "Uhhmmm.. Oh Elijah" muli kong ungol sa kanyang pangalan. Nararamdaman ko nang malapit ko na akong labasan. Ngunit bigla akong napamulat nang itigil niya ang kanyang ginagawa. May pagtataka at halong inis akong tumingin sa kanya. Subalit isang nakalolokong ngiti lang ibinigay niya sa akin. "Please L-logan.. ituloy mo." Nahihiya kong usal dito. Ghad! Ito ba ang parusa niya? Ang bitinin niya ako? Ang sakit sa puson ha! "No, baby. Not now, galit ako ngayon. Ayoko kong mahirapan ka kapag pinilit mo ako." Saglit akong natigilan. Ramdam kong galit pa rin ito. "Huwag ka nang magalit. G-gagawin ko lahat nang gusto mo

Napatingala ako sa isang mataas at malaking gusali sa aking harapan, halos malula ako dahil sa sobrang taas nito. Huminga ako nang malamin, at sandaling ipinikit ang aking mga mata habang hawak ko ang kapirasong papel na napulot ko sa daan. Nakasaad roon na nangangailangan sila ng sekretarya. Hindi na ako nagdalawang isip pa at agad ko itong pinuntahan. Isang malamig na hangin ang dumpi sa aking mukha at banayad na nilipad-lipad nito ang iilang buhok kong nakatakas mula sa pagkakatali nito. Sandali akong nakaramdam ng kapayapaan sa aking sarili. Ang sarap mabuhay kapag wala kang iniisip na anomang problema. Subalit sandali ko lang iyong naramdaman dahil tila nagising ang diwa ko sa realidad ng buhay. Aktong imumulat ko na ang aking mga mata nang maramdamang kong tila may isang matigas na bagay ang bumunggo sa akin, dahilan upang mawalan ako ng balanse. Mariin akong napapikit dahil sa lakas ng impak ay muntik na akong tumalsik, ngunit bago pa man mangyari 'yon ay may malakas