บททั้งหมดของ HIS CAPTIVE: บทที่ 1 - บทที่ 10

"Father thank you for this day, for keeping my family in good state, may your love and kindness fulfill those hearts who are slowly giving up. I thank you for letting those sick be still in their breath to keep them fight despite of difficulties. In Jesus name, I pray," I end my prayer and blow the candle before gratefully lifting up myself of kneeling and fixed my veil.Nakangiti kong binuksan ang pinto ng aking kwarto habang binabalikan ang naging tawanan namin ng mga bata kahapon. There laughs and smiles makes my day more than complete.They probably ranting now because I'm not the one who'll cook their breakfast, it's sister Jane schedule, napailing ako habang naalala rin kung paano magmaktol sa akin si sister Jane, she says, "when it's my sched, I felt that their all on diet."Napawi lang ang ngiti ko ng marinig ang tawanan nila dad sa hapag. Kahit nasa unang baitang palang kasi ng hagdan ay makikita na ang dining hall.They're already eating while exchanging exciting stories. .

" Hindi ako makapaniwala Paula, are you sure na pumunta talaga dito si Mr. Viglianco? I mean pihikan ang binatang iyon, pero sino ba naman kasi ang makakatanggi sa ganda mo," simula ng umupo kami sa hapag kainan, tanging ang pagkamangha lang ni tita sa pagpunta kuno ng Viglianco dito. Two days pass after Paula's birthday and that incident.Napatingin ako kay dad dahil kanina pa ito nagpapakawala ng malalalim na buntong hininga."Wala ka na bang ibang nagugustuhan Paula? I'm sure marami pang mas matino kasysa sa binatang iyon," tila problemadong pakikipagusap ng daddy kay Paula."What's wrong with the idea na posible natin siyang maging manugang honey, he's a wealthy man, tsaka matutulungan niyang mapalago ang business natin," kontra naman ni tita.Naihilamos ni daddy ang palad sa mukha. "Maricel, you do know how dangerous Mr. Viglianco is. Marami siyang illegal business, pumapatay ang taong iyon. At ngayon nakatanggap ako ng tawag mula sa school ni Paula na isa rin pala ito sa share h

Kanina pa ako hindi mapakali dito, lakad rito lakad roon na ang nagawa ko. Panay ang tingin ko sa cell phone, nagbabakasakaling tumawag ulit si daddy. One week pass simula ng mangyari ang nakakakilabot na gabing iyon, isang linggo na rin akong walang maayos na tulog, ang totoo ay aaminin ko natatakot pa rin ako ngunit lahat iyon natatakpan simula ng tumawag si manang sa akin sa sumunod na araw.Nag-aaway raw kasi si dad at tita. Tatanungin ko sana ito kung tungkol saan ngunit naunahan na iyon ng malakas na sigaw ni dad sa kabilang linya. Third party.Nag-aalala na ako, simula ng araw na iyon ay tinatangka kong tawagan si dad subalit walang sumasagot, pati sa opisina. Kay tita o kay Paula, kahapon sinagot naman ni Paula ang tawag ko pero kaagad ring pinatay.Mariin akong napapikit at humarap sa cross na nasa kwarto. Nagtungo ako sa tapat ng altar saka lumuhod.'Ama, ikaw na po ang bahala sa pamilya ko.'Hindi makakabuti sa kalusugan ni daddy ang masyadon mastress, yun ang pinaka iniwa

"No. . . no. . . sir please help me. I'm begging, I-ll I'll give money. Please let me run for my life. . ." I'm being desperate and begging to them na patakasin ako ngunit nagmistula itong mga robot na walang naririnig kahit ano.Halos buhatin na ako kanina pasakay sa kotse habang nagmamakaawa akong sinisigaw ang pangalan ni tita. But no. . . no one ever dare to help me. Nasa isang kotse ako kasama ang apat na lalaki. Habang si Mr. Vigilianco ay sa isang kotse nakasakay. Sinilip pa ako nito sa loob bago ako bigyan ng matagumpay na ngisi. Lalo akong nanghihina. He's face that were smirking and his hands. . . his hands that holding a gun.Nanghihina kong ipanahinga ang likod sa sandalan ng upuan. Kahit anong pagmamakaawa ko, kahit siguro lumuha pa ako ng dugo walang tutulong sa akin.Napaiwas ako ng tingin ng mapansing kanina pa ako tinitingnan ng lalaking nagd-drive sa salamin. Nahuli ko pa itong ngumisi." It explains why his always monitoring you, your gorgeous as fuck, " bulong nit

"Young Lady?""Young Lady?"" Hala! Jane ang init niya!""Tabi nga! Malamang buhay iyan!""Hindi, mukhang may lagnat!"Nagising ang diwa ko ng makarinig ng nagtatalong nga boses, napaigik ako dahil kunting galaw lang ng ulo ko'y tila iniikot ako--kahit hindi pa ako dumidilat.Napangiwi rin ng subukan kong igalaw ang mga braso, masakit. Napaaray ako sa isipan ng bulta-bultahe ang sakit na dumaan ng sunod kong igalaw ang mga binti. Ang sakit ng. . .ng ano ko. Ang hapdi!"Young Lady? Young Lady may lagnat ho kayo." Rinig kong ani ng pamilyar na boses, sinubukan kong magsalita ngunit walang kahit anong boses ang lumabas, nanunuyo ang lalamunan ko. "Tawagin niyo si boss!" Pinirme ko ang ulo dahil hindi ko kinakaya ang sakit nito. Naramdaman ko na lamang ang mainit na luhang kumawala sa mga mata ko ng maalala ang nangyari kagabi. Ang akala ko ay natapos na siya kagabi ng ibigay niya lahat ng bigat sa akin. Ngunit nagkakamali ako. Paulit ulit niya akong inangkin sa bawat sulok ng kwarto s