บททั้งหมดของ You're Gonna Miss Me When I'm Gone: บทที่ 111 - บทที่ 120

Ang mga dumalo sa auction ay pawang mula sa iisang social circle. Sila ay mga taong regular na nagkikita.Pagkarinig nun, may biglang tumunog, "Sigurado ka ba? Paano mo nalaman?"Ang mga imbitasyon ay ipinakita lamang sa pasukan at si Lily ay umaakyat lamang sa mga hagdan."Nahulog sa sahig ang invitation niya pagkababa niya ng sasakyan. Nakita ko nga at parang 'Northwood' ang nakasulat."Ang Northwood ay hindi karaniwang apelyido. Naugnay din ito sa isang taong may malaking impluwensya at katayuan. Sino pa kaya ito kundi si Lucian Northwood?"Pareho silang nasa balita kanina. Bumagsak ang dancer sa stage at dinala ni Mr. Northwood. Now she's attending the auction with his invitation. Parang may nangyayari."Alam ng noblewoman na nakikipag-chat kay Selena ang tungkol sa kasal ni Lucian at sinabing may matuwid na galit, "Ang mga taong ito ay walang alam.Sumilay ang marangal na ngiti sa mukha ni Selena. Sa totoo lang, nanunumpa siya ng bagyo sa loob kay Lucian.Sa ngayon, kung n

Inakala ni Hector Calloway na siya ay nagkaroon ng maling tao noong una. Sinulyapan niya si Calista nang una itong pumasok. Hindi siya makatiyak noon. Ngayon, sigurado siyang siya iyon."Akala ko parang pamilyar ka nung pumasok ka. Ikaw pala."Umupo siya sa katabing upuan habang nakabukaka ang mga paa sa harap niya sa matapang na paraan."Nakita mo na ba ang catalog? May gusto ka ba? Bibilhin kita."Isang katalogo ang inilagay sa bawat upuan. Ang buklet ay nagbigay ng mga detalye tungkol sa mga bagay na isusubasta para sa araw. Sasagot pa lang si Calista nang malamig na magsalita si Lucian. Para siyang naghahanap ng away."Naniniwala akong hindi iyon ang iyong upuan, Mr. Calloway."Noon lang napansin ni Hector si Lucian. Nagtaas siya ng kilay."Sino ito, Calista?"Nagtama ang mata ng dalawang lalaki. Ang isa ay mayabang na assertive habang ang isa naman ay malamig at composed. May madilim na tingin sa mga mata ni Lucian habang pinulupot nito ang braso sa balikat ni Calista sa p

Isang malakas na dagundong ang pinakawalan ng SUV nang magsara ang pinto. Hindi sila masyadong mabilis dahil kinabit pa ni Calista ang kanyang seatbelt. Pero, sapat na ang ingay para maakit ang atensyon ng kalahati ng hotel.Nang makarating si Lucian sa pasukan, ang tanging nakikita niya ay ang pulang liwanag ng mga ilaw sa likod na kumikislap sa dilim.Nanatili ang kanyang tingin sa direksyong iyon. Mas madilim ang tingin sa kanyang mga mata kaysa sa walang bituin na kalangitan sa gabi. Ang kanyang mga labi ay idiniin sa isang manipis na linya sa sama ng loob.Isang nasugatan na Lily ang lumabas sa tulong ng isang tauhan."Kukunin ko lang ang sasakyan, Ms. Scott. Pakihintay lang po.""Sige."Tumayo siya sa tabi ni Lucian. Dahil sa pananakit ng kanyang bukung-bukong, kinailangan niyang sumandal sa frame ng pinto para mapanatili ang kanyang balanse.Kinailangan niyang palitan ang kanyang mataas na takong sa mga disposable na tsinelas ng hotel, na nagpalala sa kanyang namamaga na

Binuksan ni Lucian ang kanyang mga mata. Kumawala ang puting usok sa pagitan ng kanyang mga labi.Walang bukas ang ilaw sa sala. Ang tanging pinagmumulan ng liwanag na nagbibigay liwanag sa kwarto ay mula sa mga street lamp sa labas ng malalaking bintana.Ang kaninang malabong liwanag ay lalong natatakpan ng usok na namamalagi sa hangin, na naglalagay ng malabong belo sa kanyang paningin. Tumikhim siya at umungol bilang tugon. Mabilis na ipinadala sa kanya ni David ang manuskrito pagkatapos ibaba ang tawag.Ang liwanag ng kanyang telepono ay medyo masakit sa ilalim ng madilim na ilaw. Pero, wala sa mood si Lucian na buksan ang mga ilaw.Sinuri lang niya kung ano ang ipinadala sa kanya sa kabila ng kagamitan sa manor ng smart home technology. Ang kailangan lang niyang gawin ay gamitin ang smart app para i-on ito.Katulad nga ng inaasahan niya. Nahuli si Calista na kaharap si Lily. Pero, itinampok lamang nito ang isang larawan ng kanyang pagtataas ng kanyang kamay. Walang follow-up.

Nagpunta si Hector sa ospital para gamutin ang kanyang mga sugat pagkatapos umalis kagabi. Pero, nang makita ang maalab na tingin na ibinibigay sa kanya ni Calista, umiling siya."Hindi.""Tanggalin mo ang maskara mo. Tingnan ko ang mga sugat mo."Nilibot niya ang tingin sa mataong pasukan ng apartment building."Dito? Dapat ba tayong lumipat ng ibang lugar?"Ang dalawang bodyguard sa likod niya ay mga tauhan ni Lucian. Ang pagkakaroon nila ng saksi sa kanyang mga pinsala ay kapareho ng kanyang karibal na nakikita ang lawak ng kanyang mga pinsala."Hindi ko naman hinihiling na maghubad ka. Bakit mo ba to gustong dalhin sa ibang lugar? Dapat ba magbook pa ako ng hotel room?""Well, kaya mo..."Hindi mapakali si Calista sa kanyang kalokohan. Agad niyang tinanggal ang maskara niya. Nag-react si Hector nang gumalaw siya pero ibinaba ito.Siya ay isang magaspang na tao. Nag-aalala siya na baka hindi niya sinasadyang masaktan ang kamay nito kapag hindi niya nakontrol ang kanyang lak