All Chapters of งานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！: Chapter 111 - Chapter 120

แม้ว่าอวิ๋นซือฉิงจะไม่เต็มใจที่จะทำเช่นนั้นเท่าไหร่ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเฮ่อหย่วนเจ๋อ เธอเองก็ต้องรักษาหน้าตัวเองไว้ยิ่งไปกว่านั้น เธอมั่นใจว่า อวิ๋นซูจะต้องพูดเยาะเย้ยเธอแน่นอนพอถึงเวลานั้น เธอก็จะบอกว่าเธอพยายามเต็มที่แล้ว และโยนความผิดทั้งหมดให้กับอวิ๋นซู ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวอวิ๋นซือฉิงคลิกไปที่บัญชีไลน์ของอวิ๋นซู แต่ก็พบว่าตัวเองถูกบล็อกไปแล้วเธอจึงลองเปลี่ยนเป็นโทรหาแทน แต่หมายเลขโทรศัพท์ของเธอก็ถูกบล็อกเช่นกันเธอสูดลมหายใจเข้าจมูก “อย่างช่วยไม่ได้” และมองเฮ่อหยวนเจ๋อ “พี่เขาคงโกรธฉันมาก เธอบล็อกช่องทางการติดต่อของฉันทั้งหมดเลย พี่หย่วนเจ๋อ พี่ให้ฉันยืมโทรศัพท์ของพี่หน่อยได้ไหม? ”เฮ่อหย่วนเจ๋อหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมา แล้วมอบให้อวิ๋นซือฉิงอวิ๋นซือฉิงเปิดหน้าสมุดเบอร์โทรศัพท์ และโทรหาอวิ๋นซู แต่ก็ไม่มีใครรับสายเธอคลิกเปิดบัญชีไลน์ของเฮ่อหย่วนเจ๋ออีกครั้งจากนั้นเฮ่อหย่วนเจ๋อก็จำได้ว่า อวิ๋นซูเองก็บล็อกบัญชีไลน์ของเขาด้วยเช่นกัน “บัญชีไลน์ของฉันก็ถูกบล็อกเหมือนกัน”พออวิ๋นซือฉิงเห็นแบบนั้นเธอไม่ได้เห็นแค่เครื่องหมายอันใหญ่ เครื่องหมายอัศเจรีย์ตัวใหญ่ แต่ย

เย่ชางแหยนยืดอก แล้วพูดอย่างกล้าหาญ “ในต่างประเทศ พวกเราทุกคนต่างก็เรียกเขาด้วยชื่อภาษาอังกฤษ ชื่อจีนของเขาชื่อว่าอะไร ฉันเองก็จำไม่ได้เหมือนกัน”“แล้วชื่อภาษาอังกฤษเขาชื่อว่าอะไรเหรอ? ” อวิ๋นซูถาม“ชื่อภาษาอังกฤษของเขาคือ แมทธิว”หลังจากที่เย่ชางหยู่พูดจบ เขาก็เลิกคิ้วแล้วมองไปทางเฮ่อเหยียนสืออย่างภาคภูมิใจเขาไม่ได้โกหก ชื่อภาษาอังกฤษของเฮ่อเหยียนสือคือ แมทธิว จริง ๆ“แมทธิว...... ” อวิ๋นซูพูดออกมาเบา ๆ เป็นเสียงที่ชัดเจนมากหัวใจของเฮ่อเหยียนสือเต้นรัว เขามองไปที่ริมฝีปากสีแดงอันละเอียดอ่อนของอวิ๋นชู และทันใดนั้นก็รู้สึกอยากจะจูบขึ้นมา“หมั่นโถวย่างมาแล้ว”พนักงานก้มลง และวางหมั่นโถวที่ย่างแล้วลง ทำให้ปิดกั้นการมองเห็นของเฮ่อเหยียนสือรอจนเขาไป อวิ๋นซูกับหลินเหมียวเหมียวก็เปลี่ยนหัวข้อไปพูดถึงอวิ๋นซือฉิงแทนซะแล้ว“ตอนนี้นางคงจะโกรธมาก พอนึกถึงเรื่องนี้ก็รู้สึกดีขึ้นมาเลย! ” หลินเหมียวเหมียวกัดหมั่นโถวคำใหญ่ “เป็นเรื่องที่น่าพอใจมาก ถ้าหากงานนี้ตกไปอยู่ในมือของอวิ๋นซือฉิง ตอนนี้นางก็คงจะมาอยู่ต่อหน้าเธอ แล้วแสดงท่าทีที่หยิ่งผยองไปแล้ว”เย่ชางแหยนเองก็หยิบหมั่นโถวขึ้นมาด้วย

เย่ชางแหยียนพาหลินเหมียวเหมียวกลับบ้านทันทีเมื่อพวกเขามาถึงประตูบ้าน หลินเหมียวเหมียวก็ยังคงก่อความวุ่นวายอยู่ “ปล่อยฉันนะ ฉันจะต้องด่าไอ้ผู้ชายสารเลวนั่นให้ได้”เย่ชางแหยนโอบเอวของหลินเหมียวเหมียว แล้วเปิดประตูด้วยมือเดียว ทันทีที่ประตูเปิด เขาก็เปิดไฟแล้วพูดกับหลินเหมียวเหมียว “ถ้าคุณไม่ใช่เพื่อนของอวิ๋นซู ตอนนี้คุณคงเหลือแค่กระดูกไปแล้ว”หลินเหมียวเหมียวไม่มั่นใจ “ทำไม เขายังกล้าฆ่าฉันอีกงั้นเหรอ? ”เย่ชางแหยนยักไหล่โดยไม่พูดอะไร เดินไปที่ห้องครัว เทน้ำให้หลินเหมียวเหมียวแก้วหนึ่ง แล้วยื่นให้เธอหลินเหมียวเหมียวยังคงโกรธอยู่ “เดิมทีเขาก็เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว เขาขี้โกงก่อน แถมยังมีเหตุผลมาซัพพอร์ตอีก”“ผมรู้จักอาเหยียนดีเลยล่ะ เขากับเมิ่งเหยาอะไรนั่นไม่เกี่ยวข้องอะไรกันเลยแม้แต่น้อย”หลินเหมียวเหมียวจิบน้ำ “พวกคุณเป็นเพื่อนกัน แน่นอนว่าคุณก็ต้องพูดเข้าข้างเขาอยู่แล้ว”“ก็ไม่ใช่อยู่ดีนั่นแหละ” เย่ชางแหยนอธิบายเรื่องในห้องส่วนตัววันนั้น ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเมิ่งเหยาพยายามยั่วยวนเฮ่อเหยียนสือ แต่สุดท้ายก็ถูกไล่ออกจากห้องสั้น ๆ ให้ฟัง “ถ้าอาเหยียนมีความสัมพันธ์กับเธอจริง ๆ ทำไมเขา

อวิ๋นซูลงไปที่ชั้นล่างแล้ว เธอก็โทรหาหลินเหมียวเหมียวทันที และขอให้เธอไปซื้อของขวัญด้วยกันในอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ หลินเหมียวเหมียวลังเล “ที่รัก วันนี้ฉันต้องทำงานล่วงเวลา เลยไปเป็นเพื่อนเธอไม่ได้”อวิ๋นซู “ก็ได้ งั้นเธอก็ทำงานต่อเถอะ”หลังจากวางสาย อวิ๋นซูก็เปิดการนำทาง เพื่อดูว่ามีร้านขายของขวัญพิเศษในบริเวณใกล้เคียงหรือไม่หลังจากซื้อเสร็จ ก็แพ็คใส่หีบห่อ เวลานั้นก็ถึงตอนเย็นแล้วร้านค้าที่ให้บริการจัดส่งแบบถึงหน้าประตู อวิ๋นซูก็ให้ที่อยู่ของเธอไป พอดูเวลาแล้ว เธอก็กำลังจะโทรหาเฮ่อเหยียนสือ แต่โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นก่อนพอเธอเห็นชื่อที่แจ้งเตือนบนโทรศัพท์ สายตาของอวิ๋นซูก็เย็นชาลงหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็รับสาย“เสี่ยวซู” ชางยาจูถามอย่างถ่อมตัว “ช่วงนี้ว่างไหม? ”เสียงของอวิ๋นซูเย็นชามาก “ไม่ว่าง”ท่าทีของชางยาจูดูถ่อมตัวลงมาก “เกี่ยวกับการแข่งขันออกแบบเป็นซือชิงที่ผิด เธอตระหนักได้ถึงความผิดพลาดของเธอแล้ว เธออยากที่จะเลี้ยงอาหารค่ำลูกเพื่อเป็นการขอโทษ เสี่ยวซู ลูกให้ความเมตตาแก่ผู้อื่นด้วยนะลูก ลูกเห็นแก่หน้าแม่หน่อยได้...... ”อวิ๋นซูยังไม่ทันได้คิดอะไร

อวิ๋นซูถูกส่งไปที่ห้องผ่าตัดทันทีเฮ่อเหยียนสือต้องการติดตามเขาเข้าไปด้วย แต่ก็ถูกเย่ชางแหยนหยุดเอาไว้“อาเหยียน” เย่ชางแหยียนกล่าวว่า “อวิ๋นซูจะต้องไม่เป็นไร”เฮ่อเหยียนสือหันกลับมา ดวงตาสีแดงก่ำของเขายังไม่จางหายไป และยิ่งดูก็ยิ่งน่ากลัวในฐานะที่เป็นเพื่อนกันมาหลายปี ในเวลานี้ เย่ชางแหยนกลับรู้สึกกลัวเขานิดหน่อยเขารู้จักเฮ่อเหยียนสือเป็นอย่างดี เขาเป็นคนที่สงบ และสามารถควบคุมตนเองได้ดี และไม่เคยสูญเสียความสงบในตัวเขาไปเลย เว้นแต่บรรทัดฐานของเขาจะถูกละเมิดและอวิ๋นซูเองก็เกรงว่าจะกลายเป็นสิ่งสำคัญของเขาไปแล้วโดยที่ไม่รู้ตัวเพียงแต่ตัวเขาเองก็อาจจะยังไม่รู้“เสี่ยวซูเป็นยังไงบ้าง? ”หลินเหมียวเหมียวที่รีบวิ่งเข้ามาหลังจากได้รับข่าว เมื่อเธอเห็นเย่ชางแหยน เธอก็แทบรอไม่ไหวที่จะถามออกไปเย่ชางแหยนเหลือบมองเฮ่อเหยียนสือ แล้วหันไปตอบหลินเหมียวเหมียว “เพิ่งเข้าไปในห้องผ่าตัด”“เป็นสารเลวตัวไหนที่มันทำแบบนี้” หลินเหมียวเหมียวพูดด้วยความโกรธเย่ชางแหยน “เมิ่งเหยา”“เวรเอ้ย! ” หลินเหมียวเหมียวหันหลังกลับและกำลังจะไปเย่ชางแหยนหยุดเธอไว้ “คุณจะไปไหน? ”“แน่นอนว่าต้องไปแก้แค้นยั