บททั้งหมดของ Call Me, Kuya! : บทที่ 1 - บทที่ 10

CHAPTER 02CALL ME! KUYAAkala ko ako lang ang mag-aapply sa araw na ito, marami pa pala kami at iyong nasa unahan ay nakasalang na sa interview at iyong iba ay naghihintay pa lamang na tawagin ang pangalan nila. Narito kami sa 3rd floor, nasa bakanteng office kami nakahilera para sa sunod-sunod na interview. May kumukuha na staff ng mga bio data namin at pagkatapos ay isa-isahin na lang kami ng tawag. First time ko ito kaya kabado bente. Kinuha ko ang biscuit sa aking maliit na kulay black na bag at nilantakan agad ito. Bigla akong nagutom eh. Ganito ako kapag kinakabahan, kailangan ko ng may kinakain o manguya para mawala ang kaba ko. Marami pa kami na mag-aapply na nasa mahigit yata twenty ka applicants siguro kami at ngayon pa lang nakikita na ang kaba sa mga mukha ng mga kasamahan ko. Gusto kong makipag kaibigan pero ayaw naman yata sa akin kaya hindi ko na lang pinapansin kaysa makita ko ang mga mukha nila kung paano ako irapan. Akala mo naman makukuha kayo sa trabaho dahil

CHAPTER 04CALL ME, KUYA!“Anak galing ka sa pagod, ipabukas mo na lang kaya ang pagbebenta mo?" Sambit ng papa ko habang hinahanda ko na ang dadalhin ko mamaya para maglibot ng balut sa kabahayan.“Tatay naman, kaya ko na ito at isa pa nakapag-pahinga na po ako kanina pagdating ko sa bahay, diba? Kaya hindi na ako inaantok at malakas na po ang katawan ko para sa pagbebenta mamayang gabi ng mga balut na ito, agahan ko na lang para mas maagang matapos.” Paliwanag ko pero ang mukha ni papa ay hindi na naman ma drawing."Natatakot lang ako anak, dahil alam mo na.” sambit niya habang malungkot. "Alam ko na po iyan tatay pero huwag po kayong mag-alala, nakarating na po ako ng taon bilang balut vendor and so far buhay pa rin ako, di po ba?” Sabi ko habang nag-beautiful eyes kay papa. Kaya napailing na lang siya. “Ano ang pinag-uusapan niyong dalawa habang wala ako ha?" Napalingon kami ni papa sa pinto na pumasok si mama. Galing siya sa labas ng bahay at nagdidilig ng mga halaman niya.“It

CHAPTER 06CALL ME, KUYA!“Anak nariyan ka na pala, mabuti at maaga kang nakauwi, mabuti iyan.” Nasisiyahan na sabi ng papa ko pagbukas ko ng pinto. Lumapit ako at nagmano sa kanilang dalawa ni mama na naghihintay talaga sa akin sa sala. Nanood sila ng tv. “Oo nga po pa, ma. Sa awa po ng Diyos, naswertihan lang ngayong gabi, ito po ang kita ko mama and papa." Inabot ko sa kanila ang kita ko na pera, na itabi ko na iyong sukli ni bossing kung sakaling bumalik siya mamaya kung maaalala o di kaya bukas o kailan ba niya maisipan. Alam naman niya ang bahay namin.“Thank you anak, hindi namin alam kung paano ka namin pasasalamatan dahil ikaw na tuloy ang naghahanap buhay na para sa amin, kayo ng mama mo.” Ito na naman si papa sa kanyang mga salita na sinisisi ang sarili niya."Papa ha, isa pang word na ganyan, mas lalo pa akong magtatrabaho, sige ka.” Banta ko na ikasimangot naman niya."Sorry, hindi ko lang mapigilan, huwag kang mag-alala dahil kapag naging maayos na ang lagay ko, babawi

CHAPTER 08CALL ME, KUYA!Akala ko maging secretary ang trabaho ko pero tagalinis ng office pala. Well, wala namang problema iyan sa akin, dahil kahit sabihin na mas malaki ang sasahurin mo bilang secretary o nasa mataas na position sa trabaho ay ang mahalaga ay may trabaho ako, may kikitain ako, may hihintayin ako na sahod sa kinsinas o katapusan ng buwan kaysa naman, maging tambay lamang sa aming barangay, tulad sa kakilala ko sa amin. Tambay na nga, ang lakas pa magyaya ng tagay. Baliw ba.“At ito ang maging area niyo sa paglilinis, dito sa 24th floor, dalawa kayo Daisy and Carol, dapat maaga palang ay malinis na sa opisina na ito at sa hapon pagkatapos ng office hours ay malinis niyo dapat ang buong area. Are we clear?” Sambit ni Mrs Rival: the office manager.“Yes, Mrs Rival!" Sabay din akong sumagot sa kanila Kahit hindi naman ako kasali sa 24th floor. Nakasunod lang kami kay madam at iniintindi ang mga sinasabi niya. But wait, saan pala ako? Don't say uuwi ako nito dahil hind

CHAPTER 10CALL ME, KUYA! “Ano na? Ano ba ang nangyayari sayo riyan at parang dinaganan ka ng lupa at langit dahil sa mukha mong hindi maipinta." Sambit ni Budang sa akin.Mas lalong lumakas ang pagbuntong hininga ko para kahit papano, mawala ang sikip ng dibdib ko.“Ay, grabe yon ha! Ang lalim, bakit ba? Ano na ang nangyari sa trabaho mo for one week, maganda ba ang resulta? Mabait ba ang boss mo?” Tanong ulit nito."Nasa condo unit ulit kami ni Budang at kasamahan namin para maglinis tulad ng dati, kinsinas at katapusan pa ng buwan ang sahod ko bilang cleaner sa company ng mga Legaspi kaya sumama ako kay Budang ngayong Sabado dahil sayang naman ang pera na kikitain ko rito kahit extra lang ay malaking tulong na rin kahit papano.“Ayon nga, ok naman ang trabaho ko, mabait naman ang mga ka trabaho ko."“Iyon naman pala eh, so, ano ang problema sa mukha mong nakasimangot at parang birnes santo? Gusto mo agad maging linggo para makabalik ka na agad ng office at magkita ulit kayo ng amo