บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา: บทที่ 51 - บทที่ 60

“ไม่ใช่เป็นอย่างที่ข้าพูด แล้วมันเป็นยังไงล่ะ หรือว่าเขากระโดดลงไปในน้ำเอง? เจ้าคิดว่าซานหลางจะโง่เหมือนลูกสาวของเจ้าที่กระโดดน้ำฆ่าตัวตายอย่างงั้นรึ?” สิ่งที่นางหวางได้กล่าวออกมา ทุกคำพูดได้แทงเข้าไปในใจของนางหลี่อย่างจัง โดยเฉพาะเรื่องที่อาหวั่นกระโดดน้ำฆ่าตัวตายนั้น คนทั้งหมู่บ้านก็รั

ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสับสน แต่คนฉลาดบางคนก็เข้าใจและตระหนักได้ทันที “เป็นอย่างที่ซื่อหลางพูดหรือเปล่า?” ซูหวั่นมองไปที่ซูซานหลาง ดูเหมือนว่านางหวางได้สังเกตมองเห็นอะไรได้ นางจึงพยายามเขย่าข้อมือของซานหลาง “น้าสาม ท่านน้าอยู่พูด!” นางหวางอ้าปากค้าง แต่ท่ามกลางสายตามากมายแบบนี้นางก็

ใบหน้าของป้าหวังมืดมนยิ่งกว่าเดิม นางจัดระเบียบเสื้อผ้า แล้วพูดว่า“นี่ป้า การที่ข้ายืนอยู่ที่นี่โดยไม่จากไปไหนก็เพราะเห็นแก่อาหวั่น ส่วนคนในบ้านของพวกเจ้า ข้าขี้เกียจที่จะสนทนาด้วยอยู่แล้ว ต่ำทรามด้วยกันทั้งนั้น” ซูหวั่นพยักหน้าเป็นการขอบคุณป้าหวัง และมองมายังแม่เฒ่าเซี่ยงอีกครั้ง“ท่านย่า น้

ถุย! แม้ว่าในใจของนางจางจะคิดแบบนั้น แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับมากขึ้นกว่าเดิมมาก เมื่อนางหวางได้รับคำตอบแบบนั้น นางก็ยิ้มอย่างสดใสเช่นกัน …… ในห้องทิศตะวันออก ซูหวั่นนอนอยู่บนเตียงอิฐไฟเมื่ออาบน้ำเสร็จ ผ้าห่มฟางหญ้าได้เอาออกไปตากแดดแล้ว จึงไม่มีกลิ่นราอีกต่อไป และมันก็เต็มไปด้วยกลิ่

ก่อนที่ฉ่ายอวิ๋นจะได้ถามออกมา ป้าหวังก็ได้พูดด้วยความร้อนใจออกมาเสียก่อนว่า“โรคอะไร?” แค่ป่วยเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว! ในที่สุดชื่อเสียงของลูกสาวก็สามารถรักษาเอาไว้ได้ เพียงแต่ว่าท้องที่โตนี้จะทำอย่างไรดี ซูหวั่นสวมเสื้อผ้าให้ฉ่ายอวิ๋น แล้วบอกให้ป้าหวังนำกระดาษและปากกามาให้ นางเขียนใบสั่งยา