Todos los capítulos de LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Capítulo 1801 - Capítulo 1810

VIVIENNE HAYES POV: “Olga, saan mo ba ako dinadala?” naiinis na tanong ni Vivienne sa pinsan niyang walang pakundangang nagmamaneho na para bang wala itong naririnig sa kaniya. Galing sila ng isang boutique at kinuha nito ang damit na pinatahi. Mula pa kanina ay hindi na siya mapakali sa upuan ng kotse. Paulit-ulit na bumabalik sa kaniyang isipan ang mga nangyari kagabi, at sa tuwing naaalala niya ang lahat, lalong kumukulo ang kaniyang dugo. Hindi niya alam kung ano ang mas dapat niyang ikagalit... ang sarili dahil sa naging katangahan niya o ang pinsang nasa tabi niya ngayon na siyang dahilan kung bakit napunta siya sa ganoong sitwasyon. Kagabi lang ay masaya pa silang magkasamang pumunta sa isang bar. Si Olga pa mismo ang nag-aya sa kaniya, kaya naman wala siyang nakitang dahilan para tumanggi. Matagal na rin silang hindi nakakapaglibang nang ganoon, matagal siyang nawala sa Scotland dahil sa hindi niya pagkakaunawaan ng kanyang daddy. Kaya ng makabalik siya at niyaya siya nito a

Sandaling natigilan si Olga. Sa unang pagkakataon mula nang magkita sila kaninang umaga, tila nabura ang pagiging palaban nito. “I’m sorry, okay?” mahina nitong sambit. “Lasing din ako kagabi. Hindi ko na rin alam ang mga ginagawa ko.” Napabuntong-hininga siya. Gusto pa sana niyang magalit, pero nang makita ang bahagyang pagsimangot ng pinsan, napagtanto niyang wala rin siyang mapapala kung patuloy niya itong sisisihin. Masyado itong padalos-dalos at kung minsan ay tila hindi pa rin natututong managot sa mga desisyon nito. Ang mahalaga lang kay Olga ay ang magsaya, maglibang, at gawin ang anumang gusto nitong gustong gawin. At dahil matagal na niyang kilala ang pinsan, alam niyang kahit ilang beses niya itong sermunan, malamang ay mauulit at mauulit lang ang ganitong pangyayari. “Fine. I’ll stop,” sa wakas ay sabi niya, saka mariing huminga upang pakalmahin ang sarili. “Pero sa susunod, huwag mo na akong iwan kung saan-saan. Hindi mo ba kayang mag-isip kahit kaunti?” Hindi na s

Agad niyang iwinaksi ang mga naiisip. Paanong bigla na lang sumagi sa isip niya ang lalaking iyon? Bakit kailangan pa niyang maalala ang isang taong hindi na niya dapat makita kailanman?Nakakahiya! Sa tuwing naaalala niya ang nangyari, gusto na lang niyang magtago sa pinakamalalim na sulok ng mundo at huwag nang magpakita sa kahit na sino. Lalo na sa lalaking iyon!Hindi niya alam kung paano niya magagawang humarap dito sakaling magkita silang muli. Sa totoo lang, mas gugustuhin pa niyang magpalit ng mukha kaysa muling maranasan ang ganoong klaseng kahihiyan.Nang mapansing muli na namang humugot ng malalim na hininga si Olga, na para bang may panibagong kuwentong ikinukulong sa dibdib at naghihintay lamang ng pagkakataong makawala, agad niya itong hinarap.Alam na niya ang kasunod na mangyayari, at hindi niya hahayaang maulit iyon.“Olga, I'm warning you. Kapag binanggit mo na naman ang pangalan ni Lewis Mackenzie, iiwan talaga kita rito sa mall.”Namilog ang mga mata ng pinsan niya

“Hindi naman po ako ang nagdala kay Olga sa bar. Siya po ang nag-aya sa akin!"Saglit na natahimik ang buong sala. Maging si Olga ay napalingon sa kaniya. Bago pa man makapagsalita si Vivienne para ipaliwanag ang buong pangyayari, agad na umiling ang kaniyang pinsan at nagpakawala ng mahinang tawa, na para bang hindi makapaniwala sa narinig.“What?!” bulalas ni Olga, kunwari'y nagulat sa sinabi niya. “Yes, you did!” mariin niyang sagot. “Ikaw ang pumunta sa akin at nagyayang lumabas tayo kagabi. At dahil kakabalik ko lang din naman, pumayag akong sumama sa iyo. Hindi ba't ikaw pa nga ang nagsabing gusto mong mag-enjoy tayo at magkuwentuhan?”“Vivienne!” saway ni Olga, saka napailing.Naghintay siya na magsalita pa si Olga at itama ang maling paniniwala ng mga magulang niya, pero wala na itong sinabi. Para bang hinayaan na lang nitong pagalitan siya ng mga ito nang hindi man lang ipinagtatanggol ang kaniyang sarili.“Are you serious right now?” hindi makapaniwalang tanong niya. “Olga,

Dati, iniisip niyang baka ganoon lang talaga kabait ang kaniyang mga magulang sa kanilang pamangkin. Marahil ay gusto lang nilang punan ang kakulangan ng pagmamahal na nararanasan ni Olga mula sa sarili nitong mga magulang. Kaya kahit may mga pagkakataong naiinis siya, pinipili niyang unawain ang sitwasyon.“She's had a difficult life, Vivienne. You should be more understanding”…. Ilang ulit na niyang narinig ang mga salitang iyon mula sa kaniyang mommy.At dahil mahal niya ang kaniyang mga magulang, sinikap niyang maging mapagbigay. Pinagbibigyan niya ang mga kapritso ni Olga at iniiwasang palakihin ang mga simpleng hindi pagkakaunawaan sa pagitan nila.Akala niya, sa ganoong paraan ay mapananatili niyang maayos ang kanilang samahan. Hindi niya namalayang habang patuloy niyang inuunawa ang pinsan, unti-unti namang nagiging normal para sa lahat na isantabi ang kaniyang sariling damdamin.Ang mas masakit, tila natutuhan na rin ni Olga kung paano gamitin ang kabaitan ng kanyang mga magu