Lahat ng Kabanata ng LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Kabanata 1791 - Kabanata 1800

Nanlaki ang mga mata ni Lewis. “What?”Halos hindi niya marinig ang sarili niyang boses. Para bang biglang nanikip ang paligid at tanging ang mga salitang binitiwan ni Jolie ang malinaw na umaabot sa kanyang pandinig.“Yes, Kuya.” Mabilis na nagpatuloy si Jolie. “Narinig ko mismo ang usapan nila ni Arthur. Nagkunwari akong natutulog kaya hindi nila alam na naririnig ko ang lahat. Sinabi ni Catriona kung bakit pati siya ay isinama sa kidnapping.”Huminto siya sandali, tila muling binabalikan sa isip ang narinig.“…at nabanggit nila ang isang milyong pound.”Napasinghap si Lewis.Tumango si Jolie. “Hahatiin daw nila ni Arthur.”Para bang may malakas na sumabog sa loob ng ulo ni Lewis. “Oh my God…”Dahan-dahan siyang napaupo sa gilid ng kama. Saglit siyang natigilan, nakatitig lamang sa kawalan habang unti-unting nagkakabuhol-buhol ang lahat ng bagay sa kanyang isipan.Kaya pala... kaya pala may mga bagay tungkol kay Catriona na hindi niya maipaliwanag. Kaya pala sa tuwing nababanggit an

Samantala, nakatayo sa gitna ng silid si Catriona, galit na galit.“Ano ba kayo?! Mga walang kuwenta!”Napayuko ang mga katulong.“Simple lang ang pag-iimpake, hindi n'yo pa magawa nang maayos!”“Sorry, Miss Catriona,” mahinang sagot ng isa sa mga ito.“Sorry? Lagi na lang sorry!”Itinuro niya ang isang kahon.“Kapag may masira sa mga gamit ko, babayaran ninyo iyon! Naiintindihan ba ninyo?”Napatingin siya sa mga mamahaling damit at accessories na maingat na inilalagay ng mga katulong sa mga kahon.“Hindi ba ninyo alam kung gaano kamahal ang mga iyan?!”Tahimik na nagtatrabaho ang mga katulong habang halatang kinakabahan sa bawat kilos nila.Napatigil si Lewis sa kanyang kinatatayuan. Parang may kung anong kumurot sa kanyang dibdib.Hindi dahil sa mga salitang binitiwan ni Catriona kundi dahil ngayon lang niya nakita ang ganitong bahagi ng pagkatao nito.Sa lahat ng panahong nakasama niya ito, hindi niya kailanman nakita kung gaano ito kalupit magsalita sa mga taong nasa ilalim niya.

Hindi niya maiwasang makaramdam ng matinding inis. Ang buong akala niya ay magiging madali ang lahat. Sa isip niya, sapat nang manatili siya sa tabi ni Lewis, magpakita ng kahinaan sa tamang pagkakataon at hayaang kusang lumapit ang lalaki upang alagaan siya. Hindi niya inaasahang magiging ganito kahirap ang lahat, lalo na't alam niyang likas itong maawain.Dahan-dahan niyang ibinaba ang kamay at muling inayos ang ekspresyon ng kaniyang mukha. Pinilit niyang lunukin ang galit na unti-unting namumuo sa kaniyang dibdib bago humakbang upang sundan ito.Hindi siya puwedeng sumuko ngayon. Napakalapit na niya sa buhay na matagal na niyang pinapangarap. Hindi niya hahayaang masira ang lahat dahil lang sa isang pagkakamali, at lalong hindi niya hahayaang maging hadlang si Lewis sa mga planong matagal na niyang binubuo... hindi niya hahayaang mawalan ng saysay ang lahat ng iyon.Napahawak siya sa kaniyang tiyan, bahagyang dumampi ang palad sa bahaging wala pang anumang bakas ng kaniyang pagbub

Humugot muna siya ng malalim na hininga at pilit na nag-ipon ng pasensiya. Kailangan niyang magtimpi. “So… aalis pa ba tayo, o magpapahinga ka na lang muna?” tanong niya, pilit na pinananatiling kalmado ang tinig. “Ikaw ang bahalang magdesisyon.”Mabilis na tumayo si Catriona na para bang kanina lang ay hindi ito halos makakilos dahil sa masamang pakiramdam.“Aalis tayo, siyempre!” masigla nitong sagot. “Sayang naman. Nakagayak na ako, at ikaw rin.”Bahagyang kumunot ang noo niya habang pinag-aaralan ang mukha nito. “Hindi ba't sinabi mong masama ang pakiramdam mo?”“Ah, eh…” Sandali itong natigilan bago ngumiti. “Mawawala rin naman siguro ito maya-maya. Kapag hindi tayo umalis ngayon, baka ma-late ako sa pagpili ng damit ko. Wala pa akong maisusuot sa kasal!”Hindi agad sumagot si Lewis. Sa halip, patuloy laang niyang pinagmasdan ang babae, pilit na hinahanap sa mukha nito ang anumang palatandaan ng pagsisinungaling. Talagang nagiging eksperto na si Catriona sa pagtatago ng emosyon

Kung hindi lang siya pinigilan ni Catriona, marahil ay naabutan pa niya ang babae. Kahit paano, maaari man lang niya itong nakumusta, natanong kung ano ang pangalan nito, at higit sa lahat, nagkaroon siya ng pagkakataong makausap ito.Pero gaya ng inaasahan, muli na naman itong naglaho sa kaniyang paningin. At ang mas nakakainis, wala na naman siyang ideya kung saan niya ito hahanapin.Napahigpit ang pagkakahawak niya sa manibela habang nakatitig sa direksiyon kung saan huling nakita ang sasakyan ng babae. Kung siya lang ang masusunod, hindi na sana siya nagdalawang-isip na habulin iyon. Wala siyang pakialam kung ano ang isipin ng ibang tao sa kaniya. Wala rin siyang pakialam kung ano ang magiging reaksiyon ni Catriona. Sa puntong iyon, iisa lang ang mahalaga sa kaniya... ang muling makausap ang babaeng ilang sandali pa lang niyang nakasama pero nag-iwan ng marka sa kanya.He just wanted to talk to her. Was that night nothing to her? Iyon ang tanong na paulit-ulit na bumabagabag sa k