All Chapters of Billionaire's Bridesmaid: Chapter 41 - Chapter 50

"Babe, hindi naman ako nagagalit na ginagawa mo iyon sa akin personally. To be honest, stressed ako sa proposal ni Bernadette, kaya nang makita kitang nagsasampay at mukhang pagod, inisip ko agad na baka inaalila ka nila. Pero siyempre pinagsisihan ko rin ang sinabi ko," sabi ni Andrew while caressing her cheek. "Manang has been my maid for years, at alam kung hindi ka ituturing ng ganun. Stress lang talaga ako lately." Tumagilid si Catherine sa harap ng lamshade pero hindi pa rin sinusulyapan si Andrew. "Sige lang, magsinungaling ka lang nang magsinungaling.Titiisin ko lahat ito, total malapit naman nang matapos, pero hinding-hindi mo na ako mabobola, Andrew. Doon ka maghahanap ng kaligayahan sa babae mo. Bakit mo ba kase pinauwi pa?" inis na bulong ni Catherine. Kinakain na talaga siya ng selos at naging makasarili na. tumingin.At tumalikod sa nagpapaliwanag na si Andrew. "May sinasabi ka ba, Sofie?" tanong ni Andrew. Hindi pa rin kumikibo si Catherine. Sumumpong na ang sukdulan n

Nang gabing iyon, kakaiba ang naging pagsasama nila. Pakiramdam ni Catherine ay hindi na iyon simpleng pagsasiping lamang. Naging napakalambing at maingat si Andrew sa bawat kilos. Bawat halik ay sinasabayan niya ng mga salitang “Namimiss ko ito… namimiss ko ito, mahal”, at iba pang mga katagang puno ng pagmamahal. Ang bawat haplos at galaw ay tila may kasamang himig. Lalo pa noong narinig niya ang mga salitang marahil ay inaasam ng sinumang asawa. Ang bawat daing at ungol ni Andrew ay tila nangungulit at nakakakiliti sa kanyang pandinig. Parang totoo ang lahat at tila walang pagkukunwari. “Ibang-iba talaga ang Andrew ngayon,” bulong ni Catherine bago tuluyang dalawin ng mahimbing na pagtulog. Bigla siyang nagising sa kinaumagahan. Nang tingnan niya ang orasan, alas-siyete na ng umaga. Mabilis siyang bumangon at dumiretso sa banyo. Matapos ayusin ang sarili, dali-dali siyang bumaba ng hagdan. Alas-siyete na, at alas-nuwebe ang oras ng pagpasok ni Andrew. Bakit ba naman kasi na

Dahil sa kanyang masamang pakiramdam, hindi nakarating si Catherine sa itinakdang tagpuan nila ni Sofia at bukod dito, hindi rin niya tiyak kung eksaktong lugar iyon. Hindi rin siya nakahanap ng pagkakataong lumabas dahil hindi umalis si Andrew at nanatili lamang sa tabi niya upang bantayan ang kanyang kalagayan maghapon. Buong gabi ay naghintay si Catherine ng tawag mula kay Sofia, dahil alam niyang tatawag ito upang magtanong kung bakit hindi siya dumating. Ngunit walang anumang mensahe o tawag na natanggap. Hindi rin naman niya maaaring tawagan ang kaibigan dahil malayo ang lugar ng pinanggalingan nito at mahal ang tawag. Nang sumapit ang Lunes, uminom si Catherine ng mga iniresetang gamot at iniwasan muna ang mabibigat na gawain tulad ng paglilinis ng banyo, kaya unti-unting bumuti ang kanyang pakiramdam. Nang magtanghali, nagpaalam siyang aalis sandali upang bumili ng bitamina. Inalok siyang samahan ni Manang Mila kasama si Betty, ngunit tumanggi si Catherine at sinabing siya n

“Senyorita Sofia, ipinapabigay po ito ng babaeng kapangalan ninyo,” sabi ni Betty habang inilalagay ang isang maliit na bag sa siwang ng bakod at inaabot ito kay Catherine. “Sinabi pa po niyang umalis na kayo, kung hindi ay tatawag na siya ng mga pulis,” dagdag pa ng katulong. Tinanggap ni Catherine ang bag, at sa likuran nito ay nakita niya si Manang Mila. “Patawad, mahaba ang kwento, ngunit masaya akong nakilala ka,” panimula ng matanda. “Mag-ingat ka, Catherine. Ingatan mo ang iyong sarili. Heto… ito ang tirahan ng aking anak. Pumunta ka roon. Tatawagan ko siya mamaya upang ipaalam ang iyong pagdating. Sige na, umalis ka na, baka mahuli ka pa sa biyahe,” nanginginig ang boses at may luha sa mga mata ng matandang napamahal na rin sa puso ni Catherine. “Naglagay ako ng makapal na damit sa loob ng bag. Malamig ang gabi ngayon. Mag-ingat ka, anak. Mag-ingat ka, Catherine,” paalala pa ni Manang Mila bago tuluyang humagulgol. Halos hindi mabasa ni Catherine ang nakasulat sa pa

Paubos na ang ikaapat na bote ng serbesa ni Andrew nang mapagtanto niya ang isang bagay ang mga pagkakaibang dati ay hindi niya masyadong pinansin. Ibang-iba ang ugali at pag-uugali ng babaeng itinuring niyang asawa kumpara sa nakilala niya limang buwan bago ang kanilang kasal. Sa loob ng mahabang panahon, tila niloloko at pinaglalaruan pala siya ng tunay na Sofia at ng babaeng pumalit sa kanya. “Ang babaeng iyon… siya ang dahilan kung bakit ako nasasaktan ngayon,” bulong niya sa sarili. “Makapal ang mukha mo, Sofia. At anuman ang tunay mong pangalan, isinusumpa ko, pareho kayong magbabayad ng lahat ng ito!” mariing sumumpa si Andrew. Pagkalipas ng dalawang araw ay umuwi na siya. Magdamag siyang nanatili sa isang hotel at pumasok sa trabaho kinabukasan. Ayaw niyang umuwi, ngunit wala siyang ibang pagpipilian. Nasa silid-aklatan pa ng bahay ang mga mahahalagang papeles na kailangan niya sa susunod na mga araw. Hindi niya gustong makita ang babaeng kinasusuklaman niya ngayon.