"Ah, sorry, Andrew, wala akong maisip na idadahilan noong mga panahon na hinahanap ka niya.Ang hirap mag-alibi ng paiba-iba masyadong soyang bibo.Kaya nang atick ma lang ako sa iisang alibi tapos para hindi din siya mausisa eh pagsuweldo ko bumibili ako ng toys tapos kunwari padala mo" biglang lumungkot ang mukha ni Catherine. "Oh, Babe, sorry talaga sa mga panahong yun at salamat, salamat, Babe, nang sobra sa lahat ng paghihirap na sinolo mo nang mag-isa. Babawi ako; pangako ko 'yan," sabi ni Andrew, at niyakap nang mahigpit ang asawa. Naiyak na nang sandali iyon. Alam naman ni Andrew na sa pagkatao ni Catherine ay gagawin iyon ng asawa. She is the perfect ideal woman na mutikan na niyang mawala sa buhay niya, kaya mas hinigpitan pa ni Andrew ang yakap sa asawa "I'm sorry... I'm so sorry, my wife. I love you and always love you. I never stop loving you, not even for a second, babe. Please forgive me. Stay with me, please, and love me again. I need you, babe. I can't live without yo
Baca selengkapnya