LOGINMagkaibang magkaiba ang mundong kinalakihan at ginagalawan ni Sofia at Catherine. Sa panahon ng kanilang kabataan ay madalas si Sofia ang naging tagapagtanggol at taga salba ni Catherine makaraos lamang ng pagaaral. Matalik silang magkaibigan at halos magkahawig. May bulong bulungan nga na sila ay magkamaganak pero ayaw iyong bigyan ng pansin ni Sofia dahil mataas ang tingin nito sa sarili. Samantalang si Catherine naman ay idolo ang matalik na kaibigan. Matagal na nagkahiwalay ang dalawa matapos ang high school dahil napilitan na si Catherine maghanap buhay dahil wala ng pangtostos sa koliheyo. Baon na siya ng utang at utang na loob kay Sofia. Hanggang isang hapon isang pakiusap ang hiningi ni Sofia kay Catherine at dahil baon sa utang at utang na loob walang paraan para makatanggi ang dalaga. Pinangakuan pa siya ng kabigan na tutulungang makabili ng mga binhi sa bukid at sa palayan ang magulang kapag sumunod siya kaya lalong nahirapan si Catherine na tumanggi. Ang pakiusap kase ng kaibigan ay siya ang magpanggap na si Sofia sa araw ng kasal nito at hindi lamang iyon. Mananatili siyang asawa ng lalaki sa loob ng anim na buwan.
View More"Who are you? What are you doing inside my room? Who let you in?" Sunod-sunod na tanong ni Andrew.
"I'm your wife, can't you recognize me? Sagot ng sopistikadong babaeng singtaas ng tore ang takong at singkapal ng snow ng Korea ang lipstick. "No! Are you not? You may look like my wife, but you're definitely not her" inis na sabi ni Andrew. Sino ba 'tong babae na ito at paano ito nakapasok sa silid nila? Siya namang pagpasok ni Catherine na nagulat sa tagpong nakita. Nabitawan nito ang hawak na plastic ng prutas at sa katarantahan ay natabig ang kape at bumagsak iyon sa tiles na sahig. Pinulot ni Catherine ang basag na tasa, but Andrew is fast enough to stop her. "Ano ka ba, Sofia? Let Manang Mila do it. Kailan mo ba makakasanayan that you are my wife and not my maid!" galit na sabi nito, sabay hablot kay Catherine, saka siya itinayo. Napatingin si Sofia sa bisitang nakapameywang habang nakangisi sa kanya. "Well, well, well, Sofia. Siguro naman, you were blessed enough at siguro naman pwede ko ng kunin ang totoong akin," sabi ng babae. "What is she talking about? What is she claiming to be hers, Sofia?" naguguluhang tanong ni Andrew. "Well, dear husband," simula ng babae. "I said I'm not your husband, damn it." Halos umusok ang ilong ni Andrew sa inis. Lalo na at nakikitan niyang namumutla si Sofia na halos hindi makatingin nang diretso sa kanya. "Well, tingnan natin kung masasabi mo pa 'yan after hearing the truth," pagmamayabang ng babaeng estranghero sa bahay niya. "Fire away and make it fast, lady, you're wasting my precious time." Inis na talaga si Andrew sa estrangherang invader sa bahay niya. Kinakabahan din siya dahil sa naginginig at namumutla ni Sofia. "May hindi ba siya alam?"May nangyayari bang wala siyang kaalam-alam?" Andrew looked at her again. "Well, my dear Andrew, ang babaeng yan is a poser. I'm your real wife, and she is my bridesmaid." Duro ng totoong Sofia kay Catherine na namumutla ng sandaling iyon. "What? What the hell is she talking about, Sofia? Tell me this, I'm just a shitty bluff, huh. Where is your camera, huh? Am I being pranked, huh?" sabi ni Andrew at umaasang magsasalita si Sofia. "Tell him the truth, Catherine or Idedemanda Kita," pagbabanta ni Sofia. Napalunod sa takot si Catherine at hinarap ang nagaapoy na mga mata ni Andrew. Si Andrew na pinakaiibig niya. "What's the truth now? Tell me, Sofia... what is going on here, damn it!" sigaw ni Andrew. "She is telling the truth, Andrew," sabi ni Sofia at tuluyang lumuhod sa harap ni Andrew. Umiiyak na lamang si Catherine sa biglang pagkaguho ng mundo niya. "I'm supposed to be the bridesmaid, not your bride. It's a long story. I'm so sorry," umiiyak na sabi ni Catherine. Nakaamba na sana ang kamay ni Andrew para pagbuhatan ng kamay si Catherine para sa panloloko nito sa loob ng isang taon. But her sad eyes stop him. Andrew walks out of that room and never looks back again.💥Epilogue💥 "Now that you're fine, and everything is back to normal, babe, you have a lot of explaining to do to me now," Sabi ni Andrew. "Hah, agad-agad may kasalanan na naman ako?" "Unang-una, huwag mong isiping galit ako. I know why this happened. At habang-buhay akong babawi, pangako. Huwag ka ring magagalit kung di ko muna sinabi kase nagpapagaling ka pa," sabi ni Andrew. Medyo mali yung timing nang dumating ang report ng imbestigador na inupahan ko. You were battling death ng oras na yun kaya hindi kita masesermunan. "What pinaimbistegahan mo ako?" "Di ba nga I told you ipinahahanap kita for two years walang palya walang tigil babe. Sabi ko nga, kahit maubos ang yaman ko, mahanap ka lang. Kaso, nauna kitang nakita bago ka nadiskubre ng inupahan ko.Di ba panig pa rin sa akin ang may kapal. "But after meeting him, lahat ng sermon ko para sayo bigla kung nalunok. My heart was so happy I almost choked for breath. Babe, hindi ko maipaliwanag , wala akong ginawa kundi ang yakap
"Ah, sorry, Andrew, wala akong maisip na idadahilan noong mga panahon na hinahanap ka niya.Ang hirap mag-alibi ng paiba-iba masyadong soyang bibo.Kaya nang atick ma lang ako sa iisang alibi tapos para hindi din siya mausisa eh pagsuweldo ko bumibili ako ng toys tapos kunwari padala mo" biglang lumungkot ang mukha ni Catherine. "Oh, Babe, sorry talaga sa mga panahong yun at salamat, salamat, Babe, nang sobra sa lahat ng paghihirap na sinolo mo nang mag-isa. Babawi ako; pangako ko 'yan," sabi ni Andrew, at niyakap nang mahigpit ang asawa. Naiyak na nang sandali iyon. Alam naman ni Andrew na sa pagkatao ni Catherine ay gagawin iyon ng asawa. She is the perfect ideal woman na mutikan na niyang mawala sa buhay niya, kaya mas hinigpitan pa ni Andrew ang yakap sa asawa "I'm sorry... I'm so sorry, my wife. I love you and always love you. I never stop loving you, not even for a second, babe. Please forgive me. Stay with me, please, and love me again. I need you, babe. I can't live without yo
"Pero Sir, bago ako bumalik sa Maynila noong isang linggo, dumaan ako sa bahay na iyon ulit . Wala na doon si Ma'am Catherine.Wala rin yung ate niya. Tanging ang lola ng bata ang naroon. At alam mo ba sir? Ang suwerte nyo ni Ma'am Catherine. Bibo at malambing ang anak nyo" "What? Uulitin mo nga ang sinabi mo. Anak ko?Tama ba ang narinig ko?" malakas ang boses na sabi ni Andrew. "Opo, sir, una, kamukha mo nga basta kahit dalawang taong gulang pa lang. Kasing-lago ng kilay mo, sir, eh. Wait, sir. Send ko picture sa Messenger mo. Na-receive mo na, sir?Sir. Magpapaalam na ako, sir. Nandito na ang kliyente ko." "Okay, thank you," tulalang sabi ni Andrew, habang paulit-ulit na umalingawngaw sa tenga niya ang salitang "anak ko." Agad pinatay ni Andrew ang call button at lumipat sa Messenger. At nang makita ang larawan ng batang ipinadala ng kausap. Biglang lumabas ng kotse si Andrew at doon sumigaw nang sumigaw.... "Aaaahhh.....Aaahh.......why?Why?" sigaw ni Andrew, sabay napaupo sa
"Mahal na mahal kita, Catherine. You're my one and only wife. Hindi yun mababago ninuman," sabi ni Andrew, saka nito hinalikan ang naturulog pang si Catherine sa noo nito at sa tungki ng ilong. "I miss you, babe, I love you so much. Magpagaling ka na, please." Umaasa si Andrew na hindi pa huli ang lahat para sa kanya at sa asawa niya. Marami nang araw ang lumipas. Hindi biro ang mahigit dalawang taon na naghirap ang mga kalooban nila. Pinaglaruan sila ng panahon at mga maling akala. Pinaglaruan sila ng mapagbirong tadhana. "Magpagaling ka, my wife. Huwag kang mag-alala; ako ang bahala sa lahat. Mahal na mahal kita," sabi ni Andrew, saka hinalikan ulit ang noo ni Catherine. Lumabas na si Andrew para asikasuhin ang mga dapat asikasuhin. Samantlaa.... Catherine heard everything, kahit groggy sa gamot, malinaw niyang naririnig ang pagtatapat ni Andrew. Lahat ng hinanakit sa loob ng dalawang taon, lahat ng hirap ng katawan at kalooban sa loob ng mga panahong iyon ay tila bulang naglaho.
He was so scared. Noon pa man si Catherine na ang tanging nakakapagdulot sa kanya ng mga ganitong pakiramdam mula sa pakiramdam na parang mamamatay hanggang sa pakiramdam na parang nalulunod.Whenever he though that he already lost her at paulit ulit na parang pinapatay si Andrew. Ang lahat ng poot a
"Sorry Gentelmen i need to go. I need to talk to my wife excuse me" paalam ni Andrew sa mga bisita at sinabayan na ang mga ito palabas ng opisina. At pagkatapos ay nagmamadaling lumabas ng pabrika si Andrew para mahabol pa i Catherine. Imbis na magalit ay nasaktan siya sa nakita sa mga mata nito. Hi
But when he saw her climbing up the machine and working like a man operating a heavy industrial machine. Andrews's anger busts into fury.How can this woman choose this kind of life over him. She could be living luxuriously with him but instead damn" Hindi alam ni Andrew kong nagagalit ba siya sa nal
Tumindi ang poot at hinanakit ni Andrew ng lumipas ang ilan pang araw na hindi man lang nagparamdam si Catherine at ni hindi man lang ito nangtangkang kausapin siya o magmakaawang patawarin niya.Masakit tanggapin na marahil ay hindi siya nito mahal.Lalong tumitindi ang galit ni Andrew kapag nakikita












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ratings
reviewsMore