All Chapters of My Beautiful Hired Wife: Chapter 31 - Chapter 36

NANG makauwi ako ay buhay pa ang ilaw sa sala, marahil ay hinihintay ako ng asawa ko. Ngayon lang ito nangyari na gabing-gabi na akong umuwi simula ng maging mag-asawa kami at hindi nga ako nagkamali. I saw her sleeping in the sofa while hugging her knees. Shit. I am so sorry wife. I'm sorry. Nilapitan ko siya at umupo ako sa harap niya. Ikinawit ko sa tenga niya ang ilang hibla ng kanyang buhok na nakaharang sa kanyang mukha at marahang hinaplos ito. "I'm sorry if I made you wait for me this long. I'm sorry. Ayaw ko nang ganito pero naiipit ako. Galit ako sa kanya pero nasisiguro kong hahabulin ako ng aking konsensya." mahina kong sabi habang nanatiling nakahaplos sa kanyang mukha. Marahan itong gumalaw kaya napagdesisyonan kong gisingin siya upang maipagpatuloy niya ang kanyang pagtulog sa kwarto. "Wife, wake up. Hon, wake up. Why are you sleeping here? Sana hindi mo na ako hinintay." tanong ko. She waited for me. Nakatulugan niya ang paghihintay and I felt guilty. It’s already m

Our sudden trip to Cebu is the best thing that ever happened in my life. We explored a lot of places and do several activities such as mountain climbing, biking, hiking, diving, snorkeling and many more. We enjoyed so much. And so far, iyon yong sobrang nag-eenjoy ako. First time kong makapunta sa Cebu kaya sinusulit talaga namin.Pero ang trip na iyon ay hindi na nasundan pang muli. Naging busy si Henry dahil may bagong mall na ipinatayo as the same time naging busy rin ako sa pag-aaral.Maging ang pagpapakasal namin ulit ay hindi pa naasikaso pero hindi naman ako nagmamadali. Asawa ko na naman siya. Ang pagpapakasal namin ulit ay sumisibolo ng pagmamahalan namin hindi gaya noong una pero ayos lang naman kung hindi.Nawalan na kami ng oras sa isat-isa, minsan nga ay hindi na kami magpang-abot pa. Uuwi siya nang tulog na ako at aalis siya habang natutulog pa ako. Naiintindihan ko naman na busy kami pareho subalit minsan ay gusto ko maging selfish. Gusto kong ako naman, ako muna ngunit

Someone’s POV, 5 YEARS LATER Limang taon ang nakalipas. Limang taon simula nang magbago ang lahat. Limang taon ang nagdaan na hindi na muling nagkita ang mag-asawa at ni balita tungkol sa isat-isa ay wala. Nagbago ang lahat sa kanila. Namuhay na parang hindi nila nakilala ang isat-isa subalit kasabay ng pagkawala ng isa ay ang pakawala ng interest ng isa pa na sumaya. Tila nagbago ang lahat sa kanya dahil maging ang ngumiti ay hindi na niya magawa. “Alam mo ba ang sabi-sabi rito, simula daw nang maghiwalay si Sir at ang kanyang asawa ay hindi na siya ngumingiti.” sabi ng isang baguhang empleyado. “Oo nga, narinig ko nga at tsaka palagi daw’ng galit at tila hindi na alam ang salitang masaya.” sabi rin ng isa. Hindi nila alam ay narinig sila nito habang ito ay naglalakad patungo sa lobby. Napahinto ang lalaki at sinuyod nang maigi ang dalawang empleyado na kanina ay pinag-usapan siya ng palihim. “Sinong nag-utos sa inyo na pag chismisan ako sa oras ng trabaho?” walang emosyon nito