Lahat ng Kabanata ng ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน: Kabanata 1101 - Kabanata 1110

“พระชายาอ๋องเจ็ดไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิด” พระชายาเฉียนกล่าว “พูดกันตามตรง ข้ารู้สึกผ่อนคลายยิ่งนัก เหมือนกับห่วงที่จองจำมานานหลายปีทั้งหมดได้หายไป ข้าไม่เคยรู้สึกผ่อนคลายถึงเพียงนี้มาก่อนเลย”“นี่มิใช่ว่าข้าตั้งใจพูดถ้อยคำเหล่านี้มาทำให้เจ้าเบาใจลงหรอกนะ ทุกคำที่ข้าพูดล้วนเป็นคำพูดจากใจ ข้าใช้เวลากว่า

พระชายาเฉียนชะงักไปขณะหนึ่ง “หัวใจของข้าได้ตายไปแล้ว ไม่มีวันได้เจอกับคนที่ถูกใจได้อีก อีกอย่าง คนอย่างข้า...”“ท่านดีมาก” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กล่าว “ข้าจำได้ว่าท่านใช้แซ่เซียว หลังจากนี้ข้าจะไม่เรียกท่านว่าพี่สะใภ้ใหญ่อีก ข้าจะเรียกท่านว่าพี่หญิงเซียว ท่านจะต้องจำเอาไว้ด้วยว่า ท่านมีตัวท่านเพียงคนเดียวไ

สีหน้าของหญิงสาวแต่งกายงดงามพลันแปรเปลี่ยนไป “ท่านกำลังพูดจาเหลวไหลอันใด?”ฉินเหยี่ยนเย่ว์วางชามโจ๊กที่ดื่มจนหมดด้วยท่าทีใจเย็นไม่รีบร้อนเมื่อวางลงบนถาดแล้ว ใช้ผ้าเช็ดหน้าซับที่มุมปากจากการกระทำอย่างต่อเนื่องนี้ ทั้งสง่างามและผ่อนคลาย ไร้ซึ่งความหยาบกระด้างแม้แต่น้อยนางมองนกยูงตรงหน้าด้วยสายตาราบเ

สายตาของพระสนมเหยาทอดมองลงบนร่างของสตรีแต่งกายงดงาม “โอ้ นี่มิใช่คุณหนูของสกุลหลัวหรอกหรือ ข้าจำได้ว่าเจ้ามีนามว่าจิ่นซิ่วสินะ?”หลัวจิ่นซิ่วมิกล้าล่วงเกินพระสนมเหยา ยอบกายคารวะ “หลัวจิ่นซิ่วคารวะพระสนมเหยาเพคะ”พระสนมเหยาก็มิได้ให้นางลุกขึ้นยืนหลังจากถามคำถามนั้นแล้ว ก็ย้ายความสนใจมาอยู่ที่โจ๊กจา

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ยืนอยู่ในมุม มองอย่างตื่นตะลึงจนอ้าปากค้าง“นี่ ท่านทำหรือ?” นางหันไปมองพระสนมเหยา“ล้อเล่นอันใดกัน?” พระสนมเหยาตักโจ๊กชามหนึ่งให้ตนเองเงียบ ๆ “หากข้าสามารถทำสิ่งเหเล่านี้ได้ ข้าก็คงเป็นเทพเซียนแล้ว”“เช่นนั้น เป็นเรื่องบังเอิญหรือ?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ไม่เชื่อในโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญเช