บททั้งหมดของ CEO's Love Redemption : บทที่ 41 - บทที่ 50

"DITO TAYO, dito tayo, Ate Mia." sunud sunod na hila ang ginawa sa mga kapatid ni Mia. Nasa loob ng mall sila ngayon, tinupad niya ang kanyang balak na ipapasyal ang kanyang mga kapatid at ang nanay. Ngunit hindi sumama ang kanilang ina, gabi na raw at malamig sa loob ng mall kaya ayaw nitong sumama. Dagdag pa na masakit pa raw ang kasu- kasuan nito buhat ng magpunta ito sa kantena. Ilang beses niya ng sinabi sa ina na huwag ng pumunta ng canteen dahil alam niyang hindi ito mapipigilang tumulong roon pero wala siyang magagawa. Nabo- bored na raw siya sa bahay. Minsan hiniling pa nito sa kanya na bibigyan ko na lang raw siya ng apo at ng hindi na siya mabo- boring sa bahay. Naipilig niya na lang ang ulo nang maalala ang sinabing iyon ng nanay niya. Kaya sila na lang tatlo ni Myra at Mickey ang lumabas at magkakasama ngayon. "Ate, halika dito. Tingnan mo oh, andaming sale." tawag ng mga ito sa kanya na nauna ng pumasok sa isang boutique ng mga damit. Kagagaling lang rin nila sa fo

MATTHEWNAGISING SI MATTHEW sa sobrang sakit ng ulo. Napahawak siya rito habang nilinga ang paligid. Hindi pamilyar sa kanya ang kuwarto na 'yon. Saan ba ako? tanong niya na bahagyang napakislot dahil para siyang nahihilo. Naalala niya kagabi, hindi naman siya masyadong nalasing at kung bakit siya napunta sa kuwartong ito. Marahan siyang bumangon. Napamulagat ang kanyang mga mata nang makitang may babaeng nakahiga sa kamang kanyang hinigaan. Napabalikwas siya agad ng bangon at tiningnan kung sinong ang babaeng iyon pero nakatalikod ito sa kanya, kaya hindi niya makita ang mukha nito. Pilit niyang inaalala ang mga pangyayari kagabi. Pero kahit anong pilit niya ay wala talaga siyang maalala na may kasama siyang babae na pumasok sa kuwartong ito. Ang mas lalo niyang ikinagulat nang napagtantong tanging boxer lang ang suot niya. Nilingon niya ang babae at katulad niya ay wala rin itong saplot. Bigla nawala ang sakit ng ulo niya sa sobrang pagkabahala. Paano nangyarin may kasama siyang

MIABRAGGG!! Gulat na napahawak sa sariling dibdib si Mia nang biglang mabitawan ang basong hawak niya. Dumadagundong ang tunog sa kanyang dibdib sa matinding kaba. Hindi niya alam bakit siya biglang kinabahan. Naisip niya agad ang ina at mga kapatid. Nandito kasi siya ngayon sa opisina. Dito siya natutulog ngayon dahil sa dami ng kanyang gagawin kaya naisipan niyang mag oovertime. Kaya nong kumuha siya ng tubig dahil nauuhaw siya ay bigla na lang nabitawan niya ang baso kaya ito nabasag. Nagmamadaling kinuha niya ang kanyang phone sa loob ng kanyang bag at tumawag sa numero nila sa bahay. Nakailang ring lang at may sumagot na dito."H-hello!" tila inaantok pa na sagot ni Myra. "H-hello Myra, kumusta kayo diyan? si Nanay nasaan ba? Si bunso Mickey nandiyan ba?" sunud- sunod ang kanyang katanungan sa kapatid."Ate Mia? Bakit kayo napatawag eh mag aals dose na ng gabi, hindi ka pa ba natutulog?" sagot nito. "Basta sagutin mo muna ang tanong ko, okay lang ba kayo diyan? Wala bang n

SAMPUNG ARAW mula sa pag- alis ni Matthew papuntang Boracay. At tatlong araw na rin ang lumipas ay wala pa ring balita si Mia tungkol sa nobyo. Hindi niya na nakakausap pa ang binata, kaya ay labis- labis ang kanyang pagkabahala kung ano nga ba ang nangyayari kay Matthew. Hindi niya ito makontak, palaging naka- off ang phone nito. Gusto niya sanang puntahan si Merna sa mansiyon ng mga Delos Reyes ngunit siya ay nangangamba na baka hindi niya mapigilan ang sarili na masabi pa niya kay Donya Lina ang biglang pagkawala ni Matthew. Oo, ikinonsidera niya ito na nawala dahil wala na siyang balita tungkol dito. Ni hindi man lang ito makontak. Ilang gabi rin siyang walang tulog, dahil sa sobrang pag- aalala sa isiping baka mayroong nangyayaring masama rito. Naisipan niya ring tawagan na lang si Merna ngunit lagi rinh off ang phone nito. Naintindihan niya naman kung bakit laging patay ang phone ni Merna. Dahil baka iniiwasan nito na kokontakin pa ito ng dating nobyong si Rafael. Pero sana nag

"LOLA LINA! KUMUSTA ho kayo?" salubong ni Mia kay Lola Lina at yumakap rito. Niyakap rin siya ng matanda na kitang kita ang tuwa sa mukha nito."Hija, Mia. Kumusta ka , apo? Bakit ngayon ka pa lang ulit bumisita dito?" sabi agad na may himig ng pagtatampo.Niyayakap niyang muli ito. "Pasensiya na Lola, ngayon pa lang ako bumisita sayo, alam mo na madami akong tambak na trabaho sa opisina at wala pa akong assistant Lola. Kaya palagi akong abala sa paghabol ng schedule ko araw- araw. Saka na siguro ako na medyo makapagrelax kapag gumradweyt na si Myrah. At nang may katuwang na ako sa pagpapatakbo sa maliit naming negosyo," aniya. "Ano bang maliit na negosyong sinasabi mo, hindi mo na nga halos magagampanan ang lahat?" Ngumingiti lamang siya rito bilang tugon. Tama naman ang matanda hindi na maituturing na maliit ang negosyo niya dahil hindi na nga niya ito kayang pamamahalaan lahat. Nangangailangan na siya ng dagdag na namang mga tauhan na makakatulong lalo na ngayon na may nalalaman