บททั้งหมดของ LIES: MY BILLIONAIRE EX: บทที่ 51 - บทที่ 60

Chapter 51 HABANG, nasa loob ako ng aking kotse ay di ko maiwasang mag-alala sa aking nalalaman. "Rhian, wag kang bibitaw! babawi pa ako sayo -sa inyong dalawa!" sabi ko habang nasa loob ako ng kotse. Hindi nagtagal ay agad rin ako nakarating doon kaya agad kaming nakarating doon kaya agad akong lumabas saka nagpapasalamat sa aking driver. Tanging dala ko lamang ay ang passport ko at ang importanteng bagay bukod doon ay wala na. Dirit-diretso akong pumasok sa loob ng airport hanggang nakarating ako sa waiting areas kung saan ang ibang pasahero ang andoon. Hanggang tinawag ang aming flight kaya agad kaming lahat tumayo saka pumunta sa entrance kung saan patungo sa airplane na aking masasakyan. Hindi nagtagal ay agad ring lumipad ang aming sinasakyan airplane. Gustuhin ko man matulog qu hindi ko magawa, kahit na mahaba ang biyahe namin ay hindi ako dinadalaw ng antok. Hanggang nakarating kami sa Pinas ay hindi pa rin ako dinadalaw ng antok. Habang palabas ako sa airport ay ag

Chapter 53 Pagdating ko sa Chapter ay agad akong nag dasal na sana ay maging maayos na ang lahat at tuluyang gumising na ito. Pagkatapos kong magdasal ay agad akong bumalik sa silid kung saan sina Tita Matilda at Tito Rafael. Habang nag lalakad ako ay nakita ko ang maraming mga reporters ang nasa labas. Kaya agad akong pumasok sa loob ng elevator para mabilis makaiwas sa mga ito. Ilang saglit ay tumunog ang elevator hudyat nakarating na ako sa floor kung saan ang silid ni Rhian. Agad akong kumatok saka ko binuksan ang pintuan at pumasok ako ng tuluyan. "Iho, alam namin na wala ka pang pahinga kaya umuwi ka muna sa inyo at paki-alagaan muna si Angie. Dumaan ka muna sa mansyon upang kunin ang damit nito na pinahanda ko na sa katulong!" sabi ni Tita Matilda. "Sige po Tita," sagot ko agad dito. "Sent regards to Angie!" sabi ni Tito. "Makakaasa po kayo Tito!" Sabi ko saka agad kong kinuha ang aking personal na gamit pagkatapos ay bumaling muna ako kay Rhian ngayon ay o

Chapter 55 Naging ma-gaan ang aming pagbibiyahe hanggang nakarating kami sa hospital ngayon ay ni isang reporter ay wala kang makikita. Siguro ay pinag-bawalan ang mga ito. Agad kong pinarada ang aking kotse sa malapit na entrance saka ako nag mamadaling lumabas sa kotse saka umikot sa kabilang direksyon ilang pagbuksan ang aking anak ng pintuan sa kotse. Pagbukas ko ay agad ko itong inalalayan lumabas sala ko sinirado ang pintuan at ni lock ko rin ito. Pagkatapos ay agad ko itong kinarga papasok sa hospital. Maraming nakatingin sa aking direksyon at samot-saring papuri ang kanilang sinabi tungkol sa akin at sa aking anak, "May-anak na pala sya?" "Kamukhang-kamukha nya ito!" "Ang cute ng anak n'ya!" "Oo nga!" "Kung ganoon, wala na pala tayong pag-asang mapansin n'ya!" "True!" -Yan ang kanilang sinabi dahilan upang nakasimangot ang aking anak. Kaya agad ko itong tinanong kung bakit ito nakasimangot. "Bakit nakasimangot ang Baby ko!" tanong ko dito. "Kasi po, gusto ka

Chapter 57 Lumipas ang mga araw ay tuluyan akong nakalabas sa hospital. Hindi ko alam kong saan ako dadalhin nila pero wala akong lakas loob na tanungin man sila. Habang nasa daan kami ay panay pa rin yakap sa aking ang bata pero hinayaan ko lamang iyon dahil may kung anong pumipigil sa akin na paalisin ito. Hanggang makarating kami sa isang mataas na bakod at may malaking gate kaya agad ako nag tataka kong bakit dito nila ako dinala. Tumingin ako kay Andrew pero walang reaction na tutol ito kung bakit kami narito sa marangyang bahay. Bumusina muna ang driver dahil upang bumukas ito. 'Wow! ang ganda!' sabi ko sa aking isipan habang tumitingin sa paligid. 'Bakit pamilyar sa akin ang paligid?' tanong ko sa aking sarili habang tumitingin sa kapaligiran. Hanggang huminto kami sa isang magandang bahay ay hindi magandang palasyo ngayon ko lang nakita sa tanang buhay ko. "Ang ganda!" hindi ko maiwasang bigkasin sa aking bibig. "Mommy, baba na po tayo!" yayà sa akin ng bata ka

Chapter 59 Two weeks ang lumipas at ngayon ang araw na ipakilala ako sa publiko. Kaya tudo ang asikaso ng mga kasambahay, linis doon pumas dito lahat sila. ay busy maliban sa akin. Ayaw nilang kumilos ako baka mapagod daw ako Kaya mata ang nakatingin lamang ako sa kanilang lahat sa balkunahe ng aking silid. May nag-aayos sa hardin at sa loob ng mansyon, dahil sa pagka-inip ko ay agad akong bumalik sa loob ng silid upang doon ko na lang ilibang ang aking sarili. Napatingin ako sa wall clock ko dito sa loob ng aking silid. "4:30 pm na pala!" sabi ko sa aking sarili. "7:00 pm mag-umpisa ang kasiyahan!" dagdag kong sabi kaya agad akong pumunta sa banyo para maligo muna upang pagdating ng makeup artists at tapos na akong nakaligo. Kaya agad akong pumasok sa banyo saka naligo, ilang sandali ay agad akong natapos kaya agad kong sinuot ang aking bathrobe saka lumabas. Paglabas ko sa agad akong pumunta sa mga gamit ko upang eh blower ang aking buhok upang matuto ito. Insaktong natapos