บททั้งหมดของ LIES: MY BILLIONAIRE EX: บทที่ 41 - บทที่ 50

Chapter 42 "Talaga po?! Lola ko s'ya?" tanong ni Angie sa akin. "Yes Baby, sya ang Lola mo!" ngunit kong sabi kay Angie saka ako bumaling muli sa Ina ni Andrew. Nakita ko sa kanyang mga mata ang saya sa sinabi ko, ang akala ko ay itatanggi nya ang aking ipinagtapat pero hindi nangyayari, bagkos ay humahagulgol itong umiyak saka binigkas na 'APO KO'. Hindi ko alam kung anong aking nararamdaman, parang piniga ang aking puso habang pinagmasdan kung umiiyak ang ina ni Andrew at ang aking anak na nagyayakapan habang umiiyak. 'Sumusubra na ba ako sa aking paghihiganti? Pati ang anak ko ay nagawa kong pagkaitang makilala man lang ang kanyang Ama at Lola?' tanging sabi ko habang pinagmasdan silang dalawa. Hanggang masaya silang nag-kwentuhan na parang sila lang ang tao sa paligid kaya umalis na lamang ako upang magtungo sa kusina sana pero agad akong tinatawag sa ina ni Andrew. "Iha, nais ba kitang makausap? K-kahit saglit lang, Iha!" sabi nya sa akin kaya agad akong tumang

Chapter 44 HINDI, hindi man kami nagtagal sa Mall dahil alam ko na napapagod na ang tatlong matatandang kasama ko. Ngunit nais ng aking anak ang magpabili ng isang laruan kaya binilhan muna nila ito. Napailing na laman ako dahil hindi lang dalawa ang nag spoiled sa aking anak kundi tatalo na sila. Lalo na siguro kung andito ang kanyang ama sigurado akong kung anong nais ipabili ay agad itong bibilhin. Tangin ginawa ko lamang ay tagasunod sa kanilang bawat puntahan. Kaya napailing na lang ako sa aking setwasyon. Habang ang aking anak ay masayang ng lalakad habang hawak-hawak ang bawat isang kamay sa kanila ni Mommy at Tita Anita samantalang si Daddy ay taga bitbit sa pinamili nito. "Baby, stop na! Marami na ang iyong pinabili at isa pa, marami ka pang laruan sa bahay!" sabi ko dito. "Okay po, pero hindi po naman ito sa akin!" sabi nya Kaya agad akong napatingin sa kanya mata. "Ibinigay ko po nito sa mga bata po, doon sa ating mansyon! Wala po kasing laruan sila kaya ibibiga

Chapter 46 Yung ang lumabas sa aking bibig habang humahagulgol ako ng iyak, sa pangalawang pagkakataon ay mawawalan na naman ako ng anak. Napakuyom lamang ang aking mga kamay dahil sa mga nararamdaman kung sakit sa aking puso. "Hanggang kailan nating mararanasang wag mawalan ng anak, hanggang kailan nya tayo bibigyan ng pagsubok. Masaya ba akong tao noon kaya nya ako binigyan ng ganitong pagsubok?" Iyak kong sabi habang yumakap ako sa kanyang mga leeg. Labis akong nasaktan sa dinanas ni Rhian na tunay naming anak pala. "Honey, wag kang mawalan ng pag-asa. Gagawin natin lahat upang madugtungan ang kanyang buhay. Lahat na ito ay may dahilan kung bakit nangyayari ang lahat na ito," sabi sa aking asawa. "Kailangan managot ang gumawa nito, Hon!" sabi ko sa aking asawa. "Kahit anong mangyari kailangan nating malaman kung sino ang may pakana sa lahat!" galit kong sabi. "Makakaasa ka Honey, lahat na connection nating ay uutusan kong hanapin ang may gawa nito. Kailangan silang

Chapter 48 Veronica 'Pak!' Isang malutong na sampal ang na tanggap ko sa aking ama. Hindi ko akalain napakinggan ang mga sinabi ko kay Tita Anita. Dahilan upang magalit ito sa akin. "Dad, I'm sorry!" tanging sabi ko dito. "Punyetang ka! Hindi mo talaga kami binigyan ng kaunti kahihiyan ng mga tao at ngayon buntis ka sa ibang lalaki!" galit nyang sabi. "Dad, it's was accident! Hindi ko ito ginusto at isa pa kasalanan rin naman ninyo ito because you always galit at trabaho ni minsan ay hindi ninyo ako kinamusta man lang!" sagot ko dito. "Veronica, your mouth!" sabi ni Mommy sa akin kaya agad ring umikot ang aking mga mata. "It's true naman kaya, binigyan nga niya ang lahat na luho natin at kung anong nais natin ay ibinigay nya agad pero ang pagka-alam at pagka-awa nya sayo naibigay ba nya hindi ba?" sabi ko dito. Wala akong pakialam kung masasaktan ko sila sa aking sinabi basta galit rin ako sa kanilang dalawa. "Veronica!" sambit ni Mommy sa akin. "Why? to

Chapter 50 Andrew POV Kararating ko lamang dito sa Italy ng biglang tumawag qng aking secretary dahil may mga mahalaga akong p-permahan at may mga importanteng mga taong nais makipag-ugnayannsa aking Company. Ang AJ RECYCLE COMPANY. May tinalaga akong nagpapatakbo dito kahit nasa Pinas ako ay lagi pa rin akong updated sa aking kompanya. Ito ang unang kompanyang napatayo ko dito sa Italy at marami akong natutulungang mga taong kapos sa pera. Dahil sa AJ RECYCLE COMPANY ko ay nabawa-bawasan ang mga basurang kumakalat sa paligid dahil kinukolekta ito sa aking mga tauhan at binabayaran ang mga ito dahil upang magkaroon sila ng maka-kakitaan dahil sa aking kompanya. Kahit na wala akong paghinga may jetlag pa ako ay hindi konito inalintana. Agad akong nagbihis ng isang business suit saka ko kinuha ang aking briefcase at umalis agad. Hindi nag tagal ang aking biyahe dahil hindi gaano ka traffic dito sa Italy. Agad kong hininto ang aking sasakyan sa harap ng entrance saka luma