บททั้งหมดของ LIES: MY BILLIONAIRE EX: บทที่ 31 - บทที่ 40

Chapter 32 Agad naman itong humingi ng paumanhin dahil hindi nya agad ako nakilala. Hanggang tumayo ito sa kanyang kinauupuan saka pumunta sa may pintuan at binuksan nya ito. "Salamat," pagsasalamat ko dito. "Walang anumang, Ms. Suarez. Pasensya na talaga kung hindi kita agad nakilala," sabi nya sa akin saka naman akong tumango sa kanyang sinabi. Pagpasok ko ay agad naman akong sinalubong sa aking sadya saka kami tuluyang pumasok sa loob. "Upon kayo, Ms. Suarez!" sabi ni Mr. Rodriguez sa akin Kaya agad ko ring sinabihan ang dalagitang kasama ko. "Pasensya na kung makalat ang aking lamesa, may mga papeles kasi akong pinag-aralan," hingin paumanhin nya sa akin. "Okay lang Mr. Rodriguez!" sani ko dito. " Ako ang dapat humihingi ng pasensya sayo dahil na disturbo pa yata kita," dagdag kung sabi. "Kung hindi mo masamain, nais kung malaman kung anong sadya mo, Ms. Suarez?" tanong nya sa akin. "Lumingon muna ako sa aking katabi ngayon ay tahimik lang nakikinig sa aming

Chapter 34 Hindi ko na malayang tumayo na pala ako habang nakatingin sa dalawang babaeng naghahabulan at nag tatawanan. Na hinto lamang ako ng makitang umalis na sila sa dalampasigan kaya agad rin akong tumalikod at nagmamadaling humalo sa mga taong naroon. 'Shit, ano kaba Andrew. Muntik ka nang makita!' sabi ko sa aking sarili at nagmumukha akong isang wanted na criminal na nagtatago sa batas. Ilang sandali ay narinig ko na itong nagpapa-alam sa kanyang mga kasamahan. Dahil doon ay agad akong umalis sa aking kina tataguan upang pumunta sa aking kotse. Ilang saglit ay nakita ko itong naglalakad patungo sa may exist kaya agad kung binuhay ang makina sa aking kotse saka pina-andar ito ng mabagal hanggang nakalabas ako sa may parking area sa beach resort. Nakita ko itong may tinatawagan ilang sandali ay agad rin itong sumakay sa isang cab kaya agad ko itong sinundan para makasigurong ligtas itong makauwi sa kanila. Nasa habaan ako sa pagmamaneho ay napansin kung hindi ito ang

Chapter 36 Hindi ko alam kung saan ng galing ang matanda pero dahil sa kanya sinabi ay naliwanagan ang aking pag-iisip at gumaan ang aking damdamin. Kaya agad akong sumakay sa aking kotse at pinaandar pabalik sa aking dina-daanan ko kanina. Mapasulyap ako sa aking relos dahil mag eleven (11) pm na pala. Kaya na pag-disesyunan ko na lang na dumeretso sa mansyon, iwasan ko munang maglasing upang makabuo ako ng magandang plano upang mapaamo ko muli si Rhian at maging buo na kami bilang mag-asawa. Sa ngayon ay kailangan kung umuwi para makapagpahinga ang aking utak at katawan. Habang nasa kalagitnaan ako sa aking pagpatakbo ay di ko maiwasang maisip kung anong lugar itong pinuntahan ko at sa tingin ko ay malayo ito sa syudad. Hanggang may nakita akong isang tindahan kaya agad akong huminto upang nagtanong kung anong lugar ito. "Magandang gabi, Ali!" pagbati ko dito kaya agad itong tumingin sa akin saka ngumiti. "Magandang gabi din sayo, Iho! Mukhang hindi ka talaga rito?" sab

Chapter 38 Andrina (Ina ni Andrew) POV Hindi ko alam na ganoon pala ako ka sama sa kanila ng aking dalawang anak, ngayon ko lang na realize na hindi ko na pala sila naasikaso dahil sa sarili ko lang inatupag. Naglakad ako papunta sa aking silid na parang nahihina ang buo kung katawan. Masakit pala pagnalaman mo at isumbat sa ating sariling Anak ang ating pagkukulang at kamalian. Hindi ko alam kung paano ako nakarating sa silid namin sa yumao kung asawa. Hanggang nakita ko ang aming litrato noong tatlong taon pa lang si Andrew at anim na taon rin si Camella. Agad ko itong kinuha at hinaplos ko ang naturang larawan, kuha ito noong nagbakasyon kami sa Italy panahong masaya ang aming pagbakasyon. Bawat haplos ko ito ay syang pagpatak ng aking luho mula sa aking mga mata. Hanggang hindi ko maiwasang mapahagulgol habang binabalikan ko ang bawat kahapon kung paano ako minahal at inaalagaan sa aking asawa. Lahat na kailangan ko ay binigay nya pero naging makasarili na pala ako.

Chapter 40 Subrang napagod ako sa ginawang pictorial kanina at matagal kaming natapos dahil dinumog ako nga mga tao sa venue namin dahil natagalan kami mag-umpisa. Pagpasok namin ni Manong ay agad ko nakita ang isang sasakyan na agad rin umandar at patungo sa gate. "Siguro bisita nila Mommy!" mahinang sabi ko hanggang huminto ang kotse kaya agad kong lumabas at nagpapasalamat sa pagdrive. Hanggang pumasok ako sa loob ng mansyon ay katahimikan ang bumungad sa akin. "Siguro ay tulog na silang tatlo kaya wala sila sa sala," tanging sabi ko na lang sa aking sarili. Hanggang napag desisyunan ko na lang na umakyat sa aking silid upang makapagpahinga na. 'Bukas ay araw ng Sabado kaya may free time akong ipasyal ang aking anak,' sabi ko sa aking isipan habang naglalakad patungo sa aking silid. Pagpasok ko ay agad kung binuksan ang aircon saka nilapag ko ang dala kung handbag sa sofa. Pagkatapos ay agad akong pumunta sa closet upang kumuha nang pangpalit na damit. Pagkatapos kun