The Price of Her Love After Divorce のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

“ANONG TINITINGIN-TINGIN NIYO?” galit na tanong ni Eveth sa mga tao na naroon sa kanilang opening.“I am Eveth Robles!” turo nito sa sarili habang gumegewang dahil sa kalasingan. “You should have known my name by now! Isipin niyo kung sino ang babanggain niyo!” “Miss Sunset, anong gagawin natin?”Malamlam lang ang mga mata ni Sunset habang nakatingin dito. Wala siyang maramdaman nang mga sandaling iyon maliban sa galit. Hindi niya alam kung bakit hindi pa ito tumitigil na guluhin ang buhay niya kahit nakuha na nito ang asawa niya.“Hindi ako ang kabet!” itinuturo nito ang sarili habang gumegewang. “Hindi ako ang kabet!” ulit nitong muli.“Totoo po ba talaga ang balita na ikaw ang dahilan ng pagkasira ng relasyon ng asawa ni Mr. Seville—”“Sinabi ng hindi!” galit pa ring sambit ni Eveth at hinawi ang isang lamesa pa na kinalalagyan ng mga inumin doon.Maririnig ang malakas na pagkabasag na iyon na naging dahilan upang matigil nang tuluyan ang tugtog na tumatabon kanina sa ingay nito.

“N-NANAY?” GUSTONG MATAWA ni Sunset sa narinig. “Nako. Baka ho nagkamali lang kayo. May mangilan-ngilan pa pong kasunod na bahay riyan. Pwede po kayong magtanong.”“Sunset, Anak, hindi mo na ba ako namumukhaan? Si nanay ito—”May paggalang tinabig ni Sunset ang kamay ng ginang. “Matagal na hong patay ang nanay ko. Nagkakamali lang kayo.”“Hijo, ikaw ba ang asawa ng anak ko?” nakangiti nitong sambit nito at pilit na inaabot ang kamay ni Lucian upang makipagkamay. “Naks! Totoo nga ang balita! Mayaman ang napangasawa mo!”“Ma’am, maaari ko po bang malaman kung—”“Umuwi ka na, Lucian,” malamig niyang sambit sa asawa. “Salamat sa paghatid sa akin. Kaya ko na.”Makikita na gusto pa siyang pigilan ng asawa at kausapin ngunit ito na rin mismo ang nanahimik at piniling tumango sa kanya nang mapansing ang tingin niya ay naroon pa rin sa ginang.Hinintay niya pang makaalis ang asawa saka niya hinarap muli ang ginang.“Ano ho bang pangalan ng anak niyo—”“Anak, hindi mo na ba ako nakikilala? Ak

“KUHANIN NIYO LANG ho ang mga gusto niyong bilihin Nay at Tyang,” nakangiti niyang sambit nang magtungo sila ng mall.“Parang ang mahal naman dito, Sunset. Sa ukay na lang kaya tayo? Kahit ano naman ay susuotin ko.”“Iyan ka na naman, Tyang. Hindi mo na kailangang magdalawang-isip. Ako naman ang bibili.”“Pero dapat iniipon mo ang pera mo—”“Aysus, Lorna!” suway ng nanay niya. “Ang anak ko na nga ang may sabi na bilihin natin ang mga gusto natin tapos tatanggi ka pa?”Hindi kumibo ang tiyahin niya at piniling magtungo sa kabilang bahagi ng store na iyon.“Doon lang ako sa kabila, Anak! Babalik ako kapag may nagustuhan na ako,” excited na sambit ng nanay niya bago umalis.“Ikaw, Jarren? May gusto ka bang bilhin? Sabihin mo sa ate. Ako ng bahala!”“Ate…”“Oh, bakit? May gusto ka ba? Sabihin mo na sa ate. Bibilhin ko! Sa susunod hindi na ako manlilibre!” nakangiti niya pang biro dito. “Ito ba—”“Ate, nanay mo po talaga siya?” “Ha? Oo, bakit?”Bakas sa mukha nito ang pag-aalala. Makikita

MAS NAGING ABALA pa si Sunset sa mga nakalipas na araw dahil na rin sa sunod-sunod niyang meeting sa iba’t ibang investors na interesado sa kanilang business. Ang iba sa mga iyon ay kinailangan niya pang puntahan sa iba’t ibang lugar kaya naman halos hindi siya matagpuan sa kanilang bahay.Dahil alam niyang hindi magsasabi sa kanyang ang Tyang Lorna niya, kay Jarren siya halos nakakakuha ng impormasyon sa mga nangyayari sa loob ng bahay.Habang tumatagal na wala siya sa kanilang bahay, lalo niyang napagtatantong mali na pinatuloy niya kaagad ang nanay niya roon nang hindi inaalam kung nagsasabi ito ng totoo sa kanila.Hindi lamang ang bata ang nakakausap niya, pinaimbestigahan niya rin ang nanay niya sa kung anong ginagawa nito sa mga nakalipas na taon. Marami siyang nalaman dito na hindi niya akalaing kaya pala nitong gawin kahit ang kapalit niyon ay malayo sa kanya.“So, Jarren was really telling the truth,” mahina niyang sambit matapos na maglakas ng loob na tingnan ang mga kuha sa

“THIS IS ANOTHER break for us, Ms. Sunset!” puno ng kasiyahang sambit ni Liezel sa kanya. “Kaya pa ba nating i-accommodate itong lahat na order? We will have a product abroad. The shipping company is ready to distribute our goods.”“Yes. Nariyan naman ang mga bagong makina. Isa pa, patapos na sa training ng mga bagong empleyado.”“I can’t believe it, Ms. Sunset. We can dominate abroad in a span of time.”“I can’t believe it also, Liezel. Pero dahil sa hardwork niyo, naging imposible itong lahat.”“Ms. Sunset,” tila naiiyak na sambit ng sekretarya niya na ikinailing niya lamang.“Alam mo, Liezel? Noong una kitang makasama, akala ko talaga napakasungit mo. You’re so strict with your job. Hindi mo hinahaluan ng kahit na anong makakasira sa trabaho mo.”Napakamot ito nang bahagya. “Alam niya naman ho ang kwento ko ‘di ba? Nanay ko ang past secretary ng lola ni Sir Vincent kaya alam ko kung gaano kaunlad at kaganda ang pagpapatakbo nito. Kaya ganoon na lang din ako kung mangarap na mas hig