로그인“Let’s get divorce, Gale.” Nahinto sa pagsasalita si Sunset dahil sa sinabi ng asawa. Sandaling hindi niya maiproseso ang sinabi nito. Nablangko ang kanyang isipan habang nakatingin sa seryosong mukha ni Lucian. “Let’s get divorce.” Sa pangalawang pagkakataong ulitin iyon ni Lucian, tila bombang sumabog sa kanya ang anunsyo ng asawa. Pagkalito ang sumunod niyang naramdaman nang iritableng inilayo ng asawa ang pagkakadikit ng hubad nilang katawan na para bang may nakakahawa siyang sakit na dumapo lamang pagkatapos nilang magniig. Ganoon na lang ba iyon, pagkatapos siya nitong makuha, ang tingin na sa kanya ay isang basura? “Hindi magandang biro iyan, Lucian—” “You don’t want to? Magkakaroon ka ng sariling buhay. Limang taon na ang kinuha ko sa ‘yo, dagdagan ko pa ba ang pang-aabala ko?” Tumayo mula sa pagkakahiga ang asawa niya. Ang nakatalikod na matipuno nitong katawan ay tinakpan ng roba. Kaagad namang naibalot ni Sunset ang hubad na katawan sa puting kumot. “M-may problema ba tayo, Lucian?” naguguluhan niya pa ring tanong sa asawa. “Kung may mali sa akin, susubukan kong baguhin. May nagawa ba akong ikinagalit mo? H-huwag mo lang akong iwan kase hindi ko kakayanin…” “Babalik na si Eveth dito sa Pilipinas.” Hinilot nito ang sentido na para bang naiinis na sa pagdadrama niya. “Masasaktan siya kapag nalaman niyang nandyan ka pa." “Naiintindihan ko…” “Saan ka pupunta?” gulat na tanong ng asawa nang makita siya nitong nagbibihis. “Saan ka sabi pupunta?” “Hindi mo ba nakikita?” May kalituhan na tumingin sa kanya si Lucian. Hindi nito inaasahan ang magiging reaksyon niya. “Ano bang akala mo, magmamakaawa ako?” natawa nang bahagya si Sunset bago mabaling ang tingin sa tseke na nasa ibabaw ng side table. “Akala ko namamalikmata lang ako kanina. Hindi ko lubos maisip na limang milyon lang pala ang halaga ko!”
더 보기Bab 1: Sistem Intelijen Harian
Angin utara yang dingin dan tajam menderu, mencambuk es dan salju ke batang-batang pohon layu di sepanjang jalan. Draven Rendell duduk di dalam kereta yang bergoyang. Roda-rodanya mengerang pelan, melindas tanah beku yang keras. Ia menatap Izin Eksplorasi Penguasa Utara yang tertera segel kerajaan di tangannya, sebuah senyum pahit terukir di wajahnya. Tiga bulan yang lalu, hidupnya berubah total. Sebuah truk sampah mengakhiri hidupnya di dunia yang lama, hanya untuk membawanya bereinkarnasi sebagai Draven Rendell, putra dari Duke Calvin. Namun, alih-alih menikmati status barunya, ia justru diutus ke tanah beku di utara sebagai Baron Eksplorasi—sebuah "tugas mulia" yang dipaksakan. Bagi Draven, ini bukan anugerah, melainkan pengasingan. Wilayah Utara adalah tempat yang keras, beku, tandus, dan selalu terancam oleh Orc Gletser. Hanya orang bodoh yang mau tinggal di sana. Meskipun Kekaisaran Berdarah Besi menguasai utara, banyak wilayah masih didominasi oleh sisa-sisa Negeri Salju. Dua tahun lalu, pemberontakan besar hampir memisahkan Utara sepenuhnya. Untuk mencegah hal itu terulang, Kaisar memerintahkan para putra bangsawan untuk menjadi Penguasa Eksplorasi, menstabilkan perbatasan sambil melemahkan kekuatan para bangsawan itu sendiri—sekali dayung, dua pulau terlampaui. Para bangsawan tentu tidak bodoh. Mereka hanya mengirimkan putra-putra yang dianggap "cadangan" dan tidak terlalu penting. Draven, sebagai putra ke-11 dari Duke Calvin yang paling tidak berharga, menjadi pilihan sempurna. Keluarganya hanya memberinya bekal seadanya: delapan ratus koin emas, beberapa gerobak gandum, tiga Ksatria Elite, sepuluh Ksatria Formal, dan tiga puluh Ksatria Magang. Sang duke tidak berharap banyak. Selama Draven tidak mati di jalan, itu sudah cukup. Kematian di utara pun akan dianggap sebagai penyelesaian misi. Tak ada yang percaya Draven akan bertahan. Bahkan Draven sendiri ragu. Bagaimana mungkin mantan budak korporat sepertinya bisa bertahan di tempat yang dingin, berbahaya, dan terisolasi ini? Draven menarik jubahnya, namun dinginnya angin tetap menusuk tulang. "Sialan, bukankah setiap orang yang bereinkarnasi itu dapat kekuatan istimewa? Kenapa aku tidak dapat apa-apa!" gumamnya kesal. Tepat saat ia mengeluh, sebuah suara wanita mekanis terdengar dalam benaknya. "Sistem Intelijen Harian sedang dimuat..." Draven terpaku. Sebelum ia sempat mencerna apa pun, informasi tentang sistem itu mengalir deras ke otaknya. Sistem Intelijen Harian akan memberinya beberapa informasi acak setiap hari: lokasi sumber daya, rahasia pribadi, bahkan peristiwa di masa depan. Bagi seorang Penguasa Eksplorasi di tempat yang tidak pasti seperti utara, ini adalah anugerah terbesar. Sistem ini akan membantunya menghindari bahaya, mendapatkan sumber daya, dan membangun kekuasaan. Draven tak bisa menahan kegembiraan. Sebuah harapan kini muncul di tengah perjalanan yang gelap dan penuh bahaya ini. "Sistem Intelijen Harian selesai dimuat!" Di hadapan Draven, muncul sebuah layar transparan dengan beberapa baris teks yang berkedip. 【Pembaruan Intelijen Harian Selesai】 【1: Pangeran Ketiga Kekaisaran Berdarah Besi terjatuh ke dalam lubang kotoran saat memeriksa kandang kuda dan tenggelam.】 【2: Putri kesepuluh Duke Calvin telah lahir, dengan bakat 'Ledakan' di garis darahnya.】 【3: Sekawanan Ikan Kod Kristal Utara akan muncul di celah sungai es tiga kilometer di barat saat fajar.】 【4: Ksatria Roy akan mencampurkan racun Kalajengking Beku ke dalam sup makan malammu.】 Draven membaca semua poin dengan antusias. Dua informasi pertama tidak terlalu penting baginya, tapi informasi ketiga membuat matanya membelalak. Ikan Kod Kristal Utara! Ia ingat dari buku-buku yang ia pelajari. Ikan ini tidak hanya lezat, tetapi tulangnya mengandung zat yang bisa memurnikan garis darah dan meningkatkan kekuatan seorang ksatria. Ini adalah barang berharga yang tak ternilai harganya! Sebuah peluang untuk mendapatkan kekayaan dan memperkuat pasukannya. Sistem ini datang di waktu yang tepat. Ia sudah khawatir bagaimana harus memulai, dan kini, kesempatan itu datang dengan sendirinya. Namun, senyum Draven seketika hilang saat membaca poin keempat. "Ksatria Roy akan mencampurkan racun Kalajengking Beku ke dalam sup makan malammu." Tenggorokan Draven tercekat. Matanya tanpa sadar menyapu sekelompok ksatria yang sibuk membuat perkemahan di dekat api unggun. Seorang ksatria berwajah jujur sedang mengaduk sup di panci besar. Itu Roy. Draven merinding. Salah satu ksatria yang ditugaskan keluarganya, kini diam-diam berencana untuk membunuhnya. Ia pikir para ksatria ini hanya akan meremehkannya, bukan membunuhnya secara langsung! Beruntung ia memiliki Sistem Intelijen Harian. Jika tidak, ia mungkin sudah mati bahkan sebelum petualangannya dimulai. "Tuanku, makan malam sudah siap," sebuah suara dari luar kereta memecah keheningan. Draven membenarkan kerahnya, lalu perlahan membuka tirai dan turun. Cahaya api unggun menerangi perkemahan, dan aroma sup yang kaya tercium, membangkitkan selera makan. Para ksatria sudah berkumpul, menunggu Draven. Sesuai tradisi, ia harus makan lebih dulu. Draven melayangkan pandangannya ke arah para ksatria, lalu kembali menatap panci besi dengan senyum tipis di bibirnya.MATINDING KABA ANG bumabalot kay Sunset habang pababa ng hagdan. Halos hindi niya na makita ang kanyang dinaraanan dahil sa luhang tumatabing sa kanyang mga mata. Ganoon na lang din ang matinding kaba na kanyang nararamdaman dahil sa maaaring kalagayan ng ama.May isang doktor at dalawang nurse na naroon nang makababa siya. Kanina’y nagmamadali siya na makarating sa kwarto nito ngunit ngayong narito naman siya ay hindi niya maipaliwanag takot ng paglapit dito.“A-anong nangyari?” tanong niya nang magkaroon nang lakas ng loob na makapagsalita.Nakangiti ang nurse nang humarap sa kanya. Hawak pa nito ang kanyang kamay bago magsalita.“Gising na ang tatay mo, Sunset!” masayang pagbabalita nito sa kanya.Mas naging blangko ang kanyang isipan. Hindi niya alam kung nililinlang lamang siya ng kanyang pandinig o tama ang naging balita sa kanya.“Gising na ang tatay mo, Sunset!” ulit muli ng nurse.Sa pagtulo ng mas marami pang luha ang mahigpit na pagyakap naman nito sa kanya.“Congratulatio
HALO-HALONG EMOSYON NA hindi niya maintindihan, ganoon ilarawan ni Sunset ang kanyang nararamdaman sa paglipas ng araw. Minsan ay magigising siya ng napakasaya ngunit matatapos ang araw niya na lumuluha na lamang dahil sa halo-halong emosyon na kanyang nararamdaman dahil sa pagbubuntis.Habang lumilipas din ang araw ay nadaragdagan ang matinding pag-aalala sa maaaring nangyari na sa kanyang asawa. Hanggang ngayon, wala pa rin siyang nababalitaan tungkol sa kanyang asawa. Ang mga inupahan ng mga Seville ay paulit-ulit lamang ang sinasabi. Walang balita tungkol kay Lucian. Kinakain din siya ng matinding takot. Maraming paano na tumatakbo sa kanyang isipan habang hindi pa rin nakikita ang kanyang asawa. May mga gabi rin na napananaginipan niya na paulit-ulit na nawawala sa kanya ang asawa. Heto na naman ang paglutang ng bangkay ng asawa sa kanyang asawa panaginip sa gilid ng pangpang matapos matagpuan ng mga taong binayaran ng Seville. Paulit-ulit ang kanyang pagtangis kasabay ng kanyan
NAGISING SI SUNSET na matinding liwanag ang bumungad sa kanya. Sandali pa ang nakalipas bago tuluyang makapag-adjust ang kanyang mga mata sa pagkasilaw. Sumunod niya namang napansin ang apat na puting kanto ng kwartong iyon. Nang tuluyang makapag-adjust ang kanyang paningin, saka niya napansin ang swero na nakakabit sa kanyang kamay. Naroon din ang sekretarya niya na nakatulog na. Makikita sa mukha ni Liezel ang matinding pagod na maaaring siya ang dahilan.Mayamaya pa ay siya ring pagpasok ni Lumi sa kwartong tinutuluyan niya. Kapansin-pansin ang pamamaga ng mga mata nito na nagbigay ng matinding kaba sa kanya nang mapagtanto ang dahilan kung bakit siya naroon sa hospital.“Anong nangyayari, Lumi?” kinakabahan niyang tanong sa kaibigan. “B-bakit tayo narito?”Hindi kaagad nakasagot sa kanya si Lumi. Hinawakan ng kaibigan niya ang kanyang kamay habang nakatingin sa kanyang mga mata.“W-what is it, Lumi?”“I want to tell you something—”“I’m pregnant?” diretsahang tanong ni Sunset sa
“UMUWI NA TAYO, Ms. Sunset. Nag-aalala na kami sa ‘yo,” sabi ng kanyang sekretarya nang sunduin siya nito sa paliparan.Ilang araw na rin siyang nakikibalita patungkol sa maaaring maging kalagayan ng ibang mga nawawala pa sa nangyaring plane crash. Uuwi lamang siya sa kanilang bahay para magpahinga sa gabi at babalik din doon matapos na makapagpahinga. “Maghintay pa tayo, Liezel. Baka mayamaya may balita na sila kay Lucian. Hindi ako pwedeng umalis dito. Kailangang ako ang unang makaalam. Ayaw ko ng pag-alalahanin pa ang mga Seville.”Makikita sa mukha ng sekretarya niya na may gusto itong sabihin sa kanya ngunit pinipigilan ang sarili. Alam niyang nag-aalala ang mga taong nakapaligid sa kanya ngunit hindi niya magawang pilitin ang sarili niya na gawin ang mga bagay na labag sa loob niya.Mababaliw lamang siya kung uuwi siya sa kanila. Puro memorya lamang ng asawa niya ang makikita niya. Hindi makatutulong sa kanyang kung walang gagawin. “Ms. Sunset, nalipasan na naman kayo ng tangh
HINDI ALAM NI Sunset kung pinapakinggan ba siya ng kalangitan o pinapatagal pa ang kanyang buhay upang magdusa siya sa kamay ng mga dumukot sa kanya. Pilit niya mang pinipigilan ang sarili na umiyak ngunit bakas pa rin sa kanya ang matinding takot nang mga sandaling iyon. Hindi siya mamamatay nang
SAPO PA RIN ni Sunset ang kanyang sentido hanggang sa makarating sa sasakyan na ipinadala ni Vincent dahil nasabi niya ritong hindi niya kayang mag-commute ngayon. Bakit naman kase iinom-inom siya nang marami tapos hindi niya naman pala kaya? Hindi na lang ang asawa ang may kakayahan na magpaikot sa
GUSTONG IPAGSIGAWAN NI Sunset na wala siyang kasalanan at kailanman ay hindi siya gagawa ng makakasakit sa kapwa niya. Ngunit hindi niya alam kung paano dedepensahan ang sarili sa asawa. Alam niya rin naman na kahit anong paliwanag niya ay hindi siya nito paniniwalaan. Nakatago pa rin sa likod niya
TUMAAS ANG KILAY ni Sunset nang makitang muli ang kanyang asawa. Malaki ang ibinagsak ng katawan nito at nanlalalim ang mga mata na para bang ilang araw na walang tulog. Hindi pa man siya tapos na obserbahan ito ay ganoon na lamang ang gulat niya nang kaladkarin ng asawa palabas ng pabrika. Galit
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
리뷰더 보기