บททั้งหมดของ The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: บทที่ 101 - บทที่ 110

KINABUKASAN AY MAAGANG lumabas ng silid si Gavin na halos hindi magawang makatulog ng nagdaang gabing iyon. Tutal may alak na nananalaytay sa kanyang katawan kung kaya naman hindi niya mapigilang mag-init kada madidikit iyon sa mainit na balat ng dalagang si Bethany. Ang dalagang agad na nakatulog pagpasok niya. Ilang beses na sumagi sa isipan ni Gavin na halikan ang dalaga, ngunit paniguradong kapag ginawa niya iyon ay hindi na siya makakapagpigil, baka tuluyang magalaw niya ang katawan nitong labag sa kanyang kalooban.“Hindi pwede ang gusto mong gawin, Gavin.” kastigo niya sa pinipigilan niyang sarili.Minabuti na lang niyang lumabas ng silid at tapusin na ang pagtitig ng matagal sa mukha ng dalaga. Kung nakakatunaw lang ang kanyang mga titig baka kanina pa nawala ng mukha nito.“Ang aga naman yata niyang gumising.” mahinang anas ng dalaga na luminga sa tabi niya.Kakalipat pa lang doon ni Bethany kaya naman medyo hindi pa rin siya komportable sa ibang design ng silid pagdilat ng k

AGAD NA HINARAP ni Bethany ang tasa ng kape nang ma-served na iyon sa kanila. Minsan lang siyang makatikim ng libre, syempre lulubus-lubusin niya na. Iba ang kutob niya sa pagpapakita ng mag-ina. Palagi na hindi maganda ang dating nila sa kanya. Ganunpaman ay magalang niya silang pinaunlakan pa rin. Habang umiinom naman ng kape, hindi nakaligtas sa mga mata ng Ginang ang dalawang bote ng red wine sa tabi ni Bethany. Masuyo siyang ngumiti sa dalaga. Pilit na pinapaamo ang boses at ang kanyang mukha. “Mukhang mamahalin ang dala mong alak ah? Alam mo bang hindi biro ang presyo niyan, hija?” Napa-angat na ang mga mata doon ni Bethany at sinalubong ang tingin ng Ginang. Nahuhulaan niya ng hindi na lingid sa kaalaman ng Ginang ang kaugnayan niya ngayon kay Gavin dahil hindi ito dito pupunta kung wala silang alam. Marahil ay nabanggit na iyon ni Albert at naroon ang Ginang upang makiusap sa kanya ng hindi niya alam ang dahilan. Hindi na kailangang magpanggap ng dalaga sa kanilang harapan.

MABILIS NA UMAYOS ng tayo si Bethany sa naging katanungan ni Gavin. Inakbayan na siya nito na bagamat nakakailang ay hindi iyon tinanggal ni Bethany na ang ginawa pa ay niyakap niya pa ang isang kamay niya sa beywang ng binata naramdaman niyang bahagyang hinigit ang hininga. Gusto niyang ipakita sa pamilya ng dati niyang karelasyon na okay na siya sa piling ng abogado ngayon; na wala ng anumang regrets na matatagpuan sa puso niya ngayon.“Talaga? Eh, anong ginawa mo pala doon sa coffee shop, hmmm?” Hindi inaasahan ni Bethany na sasabihin pa iyon ni Gavin. Ang akala niya ay palalampasin na nito ang anumang nakita niya. Mali siya, nakalimutan niya nga palang prangka ang binata. “Oh, huwag mong itanggi Thanie. Nakita kita. Ang huling natatandaan kong sinabi sa’yo ay umuwi ka agad pagkatapos mong kunin ang bote ng mga wine na iniuutos ko sa’yo.”Napanguso na roon si Bethany. Pakiramdam niya ay kino-kompronta siya ng boyfriend niya ng mga sandaling iyon sa katauhan ni Gavin. Sa halip na

TAHIMIK NA SINUNDAN ni Bethany si Gavin papasok ng building, pabalik ng penthouse nito matapos na layasan sila ng mag-iina na alam ng dalagang masama ang loob sa kanya. Panay ang sulyap niya sa malapad na likod ng binata. Tinatantiya kung maaari na ba siyang magtanong dahil sa kakaibang awra ng mukhang ipinapakita nito matapos na makita nila sila. Medyo natatakot siyang magtanong at baka pati siya ay barahin din ng abogadong halatang hindi maganda ang mood. Subalit habang lulan ng elevator at nilalamon ng matinding katahimikan ay hindi na nakatiis pa ang dalaga at nagkusa na siyang nagtanong kay Gavin.“May ginawa ka ba sa pamilya nila, Gavin?”Seryoso pa rin ang mukha ng abogadong hinarap siya. Sabi na nga ba niya eh, bad mood pa rin ang binata kaya mali talagang nagtanong siya. Baka mamaya kung ano pa rito ang sabihin nito.“Bakit, Thanie?” wala pa mang karugtong iyon ay nahuhulaan na ni Bethany ang namumuong sama ng loob ng binata sa kanyang mukha, “Kung sasabihin kong tama ang hul

“Hmp, anong akala niya siya lang ang may karapatang mang-asar at magtampo? Anong akala niya? Hindi ko rin kayang gawin iyon?” habang lulan ng elevator paakyat ng penthouse ay wika ni Bethany sa sarili, nagawa na niyang ibigay ang pagkain sa mga stray animals. Ini-imagine na niya ang hitsura ng abogado oras na gantihan niya ito. “Kaya ko rin iyon! Makikita niya. Ipaparamdam ko rin ang pinaparanas niya.”Pagbalik ng dalaga sa penthouse ay hindi niya nga pinansin si Gavin kahit na magkanda-bali ang leeg nito kakatingin sa kanya. Dire-diretso siyang pumasok ng kwarto at muli siyang nag-half bath hindi pa man gaanong natutuyo ang kanyang buhok na binasa kanina. Naamoy niya kasi ang sariling pawis na medyo maasim agad. Matapos noon ay tumambay siya sa may lababo ng banyo upang asikasuhin ang skin care routine niya sa bagong products na kanyang susubukang gamitin. Products na mukhang mamahalin. Bagong kilala pa man nila ng abugado ay hindi naging pangit ang pakikitungo ni Gavin sa kanya. Bin