เข้าสู่ระบบMATAPOS NG ILANG sandaling kwentuhan, tuluyang nakalimutan na ni Gia ang tungkol kay Cedric. Her little face was vivid, bright and moving. She is the child of Giovanni Bianchi and Gabriella Dankworth, and her appearance is naturally first-rate. Ano pa ba ang aasahan?“Kumusta nga pala ang Daddy at Mommy?”“Okay naman po sila, Tita. Nasa Baguio pa rin.”Tumango ang ulo ni Paloma. Muling humigop ng tea sa kanyang tasa.“Eh ang Kuya Gabriano mo, ilan na ang anak?”“Dalawa na, Tita Paloma. Si Vaniel ay nasa US.” una ni Gia dahil alam niyang ito ang sunod na itatanong ng babae. Kumbaga ay advance siya.“US? Anong ginagawa naman doon ng bunso niyo? Aba, ang kayo na ng abot niya ha?”“Taping po,Tita.”“Ah, oo nga pala. Siya ang sumunod sa yapak ng Mommy niyo. Naging magaling na artista.”Umangat ang isang gilid ng labi ni Gia. May kalokohang naglalaro na sa kanyang isipan.“Kaya ko rin naman iyon Tita, kung ‘di lang ako ipinanganak na medyo mahiyain.”Malakas na bumunghalit ng tawa si Paloma
NANLILISIK ANG MGA matang tiningnan ni Cedric si Sammy na bahagyang napaatras nang makita ang reaksyon ng kanyang mukha.“Sino ka para diktahan ako ng dapat gawin?!”“Ano ba Cedric? She almost ruined you back then. Hindi ka pa rin ba magagalit? Tama na ang pagpapakatanga sa kanya! Gising, aba—”Sammy couldn't continue because Cedric interrupted her. Lumamig pa ang tingin niya kay Sammy na nanggagalaiti na dito ng sobra.“Go and change your dress, this one doesn't fit you. Magkaroon ka ng kaunting originality at kahihiyan sa iyong sarili.”“Bakit? I think it suits me very well. Bakit kailangan kong magpalit? Maganda naman—”“Sa isip mo lang iyon. Pink and delicate. Your age is not very suitable for this kind of dress, Sammy. Besides, we are attending a business reception. Do you think this outfit is suitable? Choose a more formal dress, Sam. Please lang.”After Cedric finished speaking, he turned and went upstairs. Behind him, Sammy had a very ugly expression. Hindi matanggap ang sinab
GIA’S PUPILS NARROWED. Ilang beses na ikinurap ang kanyang mga mata. Natameme ng ilang sandali dahil sa mahabang litanya ni Cedric ng pamamahiya sa kanya. After a while, Gia found her voice. Dinaan na lang ang sitwasyon sa malaki niyang pagngiti sa lalaki.“Ano bang pinagsasabi mo, Cedric? Matagal ng nangyari ang bagay na iyo. Saka, huwag kang mag-alala. I will not use the same method. Ilang beses kong sasabihin na ang tagal na noon?”“Talaga lang ha? Eh narito ka nga. Imposible namang nagkataon lang na nagkita tayo rito.”Cedric pressed forward step by step. Sumama na ang hilatsa ng mukha ni Gia. Ano ang gustong palabasin ni Cedric? Naroon siya dahil alam niyang naroon siya? Kalokohan! Hindi ang lalaki ang pinunta niya dito kaya dapat na huwag siyang assuming. Masyadong mataas ang tingin nito sa sarili gayong matagal na niya ng tinapos ang namamagitan sa kanila. Just when Gia didn't know how to respond, a female voice sounded. Napalingon na siya dito.“Cedric, what do you think of t
MASUYONG HINAPLOS NI Gabe ang ulo ni Gia. Puno ito ng pagmamahal para sa pinsan niya. “I would love to do it too, but I am busy right now. Huwag kang mag-alala, ihahatid kita sa pupuntahan mo. Ako mismo ang driver, Gia.”Iniiling ni Gia ang kanyang ulo. Hindi inaalis ang paningin na nakalapat sa mukha ni Gabe. Malamang iniisip ng katulong bakit ang bait naman yata ni Gabe eh kilala itong mayroon laging maikling pasensya.“I drove here myself, Gabe. Hindi mo ako kailangang ihatid. Huwag ka ng mag-abala. Hindi ba at sabi mo nga ay busy ka. Huwag na.”Gabe said nothing more. Hindi na nakipagtalo gaya ng dati. She put down the cup in her hand and stood up to go to the law firm. Nang makitang kaunti lang ang kanyang kinain, hindi na nakapagpigil ang katulong magsalita. “Hindi mo ba nagustuhan ang iyong agahan, Madam Gabe? Kalahati lang ng karaniwan mong kinakain sa almusal ang kinain mo.”Gabe paused. Mukhang exposed na talaga ang ugali niya na pati ang katulong ay alam iyon. Kasalanan i
THAT NIGHT, SA villa ng mga Dankworth sila natulog. Gia slept late, not sure if it was because of the rain outside o dahil sa hindi mawala sa kanyang isipan si Bene. Mula ng bumalik ito ng bansa, madalas ang naging paglabas nilang dalawa. Wala silang malinaw na relasyon, pero alam niya sa kanyang puso na may kung anong namamagitan sa kanila. Masyado man siyang assuming, pero iba talaga ang kanyang nararamdaman mula sa pagiging maalaga nito. Dati na itong maasikaso at naging triple iyon ngayon. Masaya siyang kasama ang lalaki. Dati pa naman ay ganun na. Feeling ni Gia buo ang magulong mundo. She only felt that it was peaceful to be by his side.“Come on, Gia. Matulog ka na!”Lying on the bed, she seemed to be able to hear the sound of the rain falling. Hindi siya makatulog matapos marinig ang buhos ng ulan na humahalik sa salamin ng bintana, kaya't bumangon siya at tumayo sa tabi ng bintana upang pagmasdan ang ulan ng gabi. Nakahalukipkip lang siya habang nanonood. Hindi niya mapigilan
PINAGMASDAN NG MAG-ASAWA na isa-isang umalis sa garahe ang sasakyan ng mga bisita.“Mom, Dad, I’m still here. Bakit ganyan kayo kalungkot? Kapag nag-asawa ako, dito ako titira para hindi kayo mawalan ng kasama!”Sabay na nilingon ni Gavin at Thanie si Nabe. “So, kailan mo planong mag-asawa?” seryosong tanong ni Bethany, seryoso na ito. Lumikot ang mata ni Nabe. “Kapag nakahanap na po ng magiging asawa.”“Kailan nga iyon? Kapag pareho na kaming nirarayuma ng Mommy mo? Paano pa namin aalagaan ang mga magiging anak mo, Nabe?”Malakas na tumawa si Nabe. “Dad, sawa na ba kayong palamunin ako? Bakit feeling ko tinataboy niyo akong umalis?”“Tigilan mo kami niyang drama mo, Nabe. Nasa hustong edad ka na para magkapamilya.”Ilang buwan ang lumipas nang makarating sa lahat ang plano ni Gabe at Atticus na mag-re-renew sila ng wedding vows. Wala lang, gusto lang nilang gawin ang bagay na iyon. Walang bayolenteng nag-react. Hindi rin hinadlangan iyon ng kanilang mga kaanak. Simple lang ang ka
KUMUHA SI BRYSON ng maliit na piraso ng pagkain at buong pusong isinubo niya iyon sa bibig ni Piper. “Niloloko lang naman kita dati.”Ngumiti lang si Piper nang maliit. Ngumiti lang din doon si Bryson. “Pwede pa rin naman kitang asarin di ba?”Umirap na si Piper kay Bryson upang bigyan ito ng bab
BRYSON GAVE HIM a deep look before pulling his luggage and leaving, leaving Savanna too stomping behind him, a hint of resignation in her voice. Maverick put his hands in his pockets and smiled faintly. Nasa likod pa rin ni Bryson nakatingin ang kanyang mga mata.“Kung ako sa’yo, susuko na ako ngay
BIGLANG TUMIGIL ANG lahat sa paligid nila, iyon ang pakiramdam ni Piper nang mga sandaling iyon. Only the entanglement between an adult man and woman remained, the ambiguity lingering in every corner of the small meeting room, mingled with complex emotions that others could not comprehend. Iyon ang
NAG-ANGAT NG TINGIN si Bryson nang mahagip ng kanyang mga mata ang maingat na pagbangon ni Piper.“Gising ka na? Kumusta naman ang tulog mo? Iyan ang sinasabi ko sa’yo, bigyan mo ng pahinga ang sarili mo.” Piper looked at him. Ilang segundo pang natulala ang babae nang magtama ang kanilang mga mat







