جميع فصول : الفصل -الفصل 390

Everisha's POVPagmulat pa lang ng mga mata ko ngayong umaga, diretso na agad ang kamay ko sa cellphone. Alam ko na ang una kong hahanapin—ang bagong video ni CD Borromeo dahil trending ‘yun ngayong umaga. Nang buksan ko ang social media niya, tumambad sa akin ang thumbnail niya. Walang maskara, at sa unang pagkakataon, ipinakita niya ang mukha niya sa publiko.Kinakabahan akong pinindot ang play button. Kahit alam ko na ang totoo, hindi pa rin ako makapaniwala na ginawa na talaga ni Czedric ang bagay na matagal niyang itinago. Habang pinapanood ko ang video, parang bumalik lahat ng alaala namin. Ang mga plano, ang mga sikreto, at ang mga dahilan kung bakit kailangang manatili siyang anonymous dati.Pero ngayon, nagbago na ang lahat.Pagdating sa bahagi kung saan hinubad niya ang maskara, tumigil ang mundo ko. Napatitig ako sa screen, parang hindi ko pa rin maipaliwanag ang halo-halong emosyon na nararamdaman ko. Seryoso ang mukha ni Czedric, pero kitang-kita mo ang confidence niya ha

Everisha’s POV“Miss, pasensya na po, pero kailangan nating huminto,” sabi ng driver ko habang dahan-dahan niyang inihinto ang sasakyan sa gilid ng kalsada.Napatigil ako sa pagbabasa ng message sa phone at napatingin sa labas. Madilim, liblib, at wala halos mga bahay. Hindi ko alam kung anong eksaktong lugar ito, pero isa lang ang sigurado, walang gustong maghintay sa ganitong lugar.“Bakit tayo huminto?” tanong ko habang pilit na pinapakalma ang sarili.“May problema po sa makina,” sagot niya habang bumaba ng sasakyan. Nakaawang ang bintana ko kaya naririnig ko ang pagbulong-bulong niya habang sinusuri ang makina.Tumingin ako sa paligid. Ang dilim at ang katahimikan ng lugar ay parang sumisigaw ng panganib. Sinubukan kong tingnan ang cellphone ko para tawagan si Czedric, pero wala akong signal.Great. Perfect timing talaga, bulong ko sa sarili ko habang napapikit na lang sa inis.“Ma’am,” balik ng driver ko sa gilid ng bintana, “hindi ko po maaayos agad ito. Kailangan kong maghanap

Czedric's POVTahimik kong hinihintay si Everisha sa labas ng opisina niya. Nakaparada ang sasakyan ko malapit sa entrance, habang pinagmamasdan ang mga empleyadong naglalabasan, mukhang pagod pero masaya matapos ang araw ng trabaho. Malaki na rin ang building ng company ni Everisha. Nakaka-proud na tao si Everisha kasi kahit mayaman na siya, nagpapayaman pa lalo. Sabagay, ganoon naman talaga lahat. At ganoon din ako, mas gusto ko ‘yung mas yumaman pa para maganda ang kinabukasan ng mg future son & daughter ko.Gusto kong makita ang ekspresyon sa mukha niya tuwing lalabas siya mula sa trabaho—ang unti-unting pagbawas ng tensyon sa kanyang mukha kapag nakita niya akong naghihintay.Ito na ang simula, sabi ko sa sarili ko. Gusto kong gawin ang lahat para mapalapit sa kanya.Nang makita ko siyang naglalakad palabas, tumigil ang lahat sa paligid ko. Ang bawat kilos niya ay parang sinadya para makuha ang atensyon ko. Simple lang ang suot niya—isang corporate attire na black pencil skirt at

Everisha’s POVNagising ako nang maaga ngayong umaga. Pinilit kong huwag magtagal sa higaan dahil alam kong kailangan kong mag-ayos ng mga gamit ko para sa tatlong araw na bakasyon na pinlano ni Czedric. Hindi ko alam kung saan kami pupunta, pero ramdam ko ang excitement. Ngayon lang kami magbabakasyon ng halos tatlong araw.Pagbukas ko ng cabinet, pinili ko ang mga paborito kong outfits—summer dresses, activewear, at ilang casual na damit. Baka naman beach ang destinasyon namin, naisip ko, kaya’t isinama ko na rin ang mga bikini at cover-ups ko. Matapos ang halos isang oras na pag-aayos ng maleta, sinigurado kong wala akong nakalimutan.Nagpatulong pa ako sa mga kasambahay namin kasi mas magaling silang mag-ayos ng mga gamit sa loob ng maleta.**Nung tanghali, nagdesisyon akong pumunta sa gym. Simula nang maging parte ng routine ko ang pag-eehersisyo, napansin ko ang malaking pagbabago sa katawan ko. Mas firm na ang mga braso ko, mas malinaw na ang hubog ng baywang ko at halos mawal

Everisha’s POVPagdilim ng paligid, napansin ko agad kung gaano kaganda ang lugar kahit sa gabi. Sa bawat poste ng solar lights na nakapalibot sa kubo at camping tent, nagmistulang liwanag ng mga bituin ang buong paligid. Ang mga LED lights na nakakabit sa gilid ng kubo at tent ay nagbibigay ng soft glow, para bang nasa isang fairytale ang eksena naming dalawa ni Czedric dito.Habang tinititigan ko ang buong paligid, hindi ko maiwasang ngumiti. Ito ang klase ng lugar na parang kailanman hindi mo gustong lisanin.“Do you like it?” tanong ni Czedric habang papalapit sa akin, bitbit ang ilang gamit para sa hapunan namin.“I love it,” sagot ko. “It’s magical, Czedric. Parang hindi totoo.”Hinawakan niya ang kamay ko at ngumiti. “Then let’s make tonight just as magical.”Nagpasya kaming magtulungan sa paghanda ng hapunan. Si Czedric ang naatasang magluto ng kanin, habang ako naman ang naghiwa ng mga sangkap para sa pork at chicken inihaw namin. Ang bango ng sariwang hangin na humahalo sa a