Hanggang sa byahe namin ni Matthew pauwi ay sakop pa rin ni Arrex ang pag-iisip ko. Umuulan pa rin, at habang pinagmamasdan ko ang bawat patak ng ulan na nagmamadaling dumulas sa bintana, hindi ko maiwasang balik-balikan ang nangyari kagabi at kanina.How he ran to the elevator, chest heaving like he’d sprinted a marathon, the way his hands gripped the panel with such tension. How he had held me… that was the first time he held me like I'm a fragile porcelain he scared to break. At kanina, habang kausap ko si Matthew sa phone, parang gusto niya ng agawin ang phone sa akin. At kulang na lang din ay magliyab ako sa tindi ng pagkakatitig niya sa akin. Is he… jealous? I immidiately shook my head, scolding myself.No. Stop it, Kleer. Bakit siya magseselos, e, hindi ka naman niya mahal! He doesn’t feel anything for you. Imposible ‘yon!And yet, kahit pinipilit kong balewalain, a small, stupid voice inside me nags, could it be… something more? No! He doesn’t… he wouldn’t… care like that
Terakhir Diperbarui : 2026-01-01 Baca selengkapnya