《One Night Stand With The Mysterious Billionaire 》全部章節：第 461 章 - 第 470 章

Pinigil ni Sierra ang masakit na pakiramdam sa kanyang dibdib, mabilis na inayos ang kanyang damdamin, at sinikap na magmukhang walang pakialam. “Kumain na ako.” Ngumiti si Yazzy at sinabi, “Sabay kayong bumalik ni Mr. Elliott Montezides kaya siguradong sabay din kayong kumain. Narinig kong maraming masasarap na kainan sa paligid. Saan kayo kumain? Masarap ba doon?” Nakaramdam ng lungkot at galit si Sierra at ayaw na niyang makipag-usap pa kay Yazzy. Tumingin lang siya kay Marco at sinabi, “Kayo na lang ang mag-usap. Mayroon pa akong gagawin, mauuna na ako.” Pagkatapos ay tumalikod siya at umalis. “Kuya.” Tiningnan ni Elliott si Marco, tila may gusto sanang sabihin ngunit nag-alinlangan. Ngunit dahil puno ng tao at tsismisan ang lugar na ito, ibinalik niya ang nais sanang sabihin at sinabi na lamang, “Papasok na ako sa trabaho.” Bahagyang tumango si Marco. Sinundan ng madilim niyang tingin si Elliott na nakasunod kay Sierra. May ibinulong siya kay Sierra, at lumingon ang dalaga sa

“Hindi ka ba nag-iisip at basta na lang nagsasalita nang padalos-dalos? Hindi ba’t magulo at masasayang ang oras, pagod, at pera kapag binago-bago natin ang plano?” giit ni Tiara.“Nagawa na ang pinsala at hindi maiiwasang may maging epekto ito, ngunit sa ngayon, ito ang pinakamabuting paraan para mabawasan ang magiging pagkalugi natin,” sagot ni Elliott, saka humarap sa direktor. “Direk, ano po sa tingin ninyo?”Tumango ang direktor. “Gawin na lang natin ang sinabi niya.”“She purposely ruined the cloth, tapos hahayaan niyo lang siyang makailag dito?” mapanghamak na wika ni Tiara. “Kung sa hinaharap ay magiging pabaya rin ang lahat ng tauhan tulad niya, ano na lang ang mangyayari sa produksyong ito?”“Tia,” tawag ni Yazzy habang hinihila ito palayo, umiling, at sinenyasang huwag nang magsalita pa.Hindi pumayag si Tiara. “Kasalanan ba natin na dumating si Kuya Marco para makita ka? Bakit niya kailangang samantalahin ang trabaho para mang-api sa iyo? Kailangan niyang magbigay ng paliw

Panahon lamang ang makapagsasabi, at nais pa niyang makita at masubok ang tunay na kalooban nito.Tumango na lamang si Elliott. "Nauunawaan ko po."May halong pasasalamat na nagsalita ang binata, "Maraming salamat po."Nang magising si Sierra, agad niyang tinanggal ang pagkakaayos ng kanyang telepono upang muling makatanggap ng mga tawag at mensahe. Bukod sa isang mensahe mula kay Alea, wala siyang natanggap na anumang balita mula sa iba.Wala ni isang mensahe o tawag ang dumating mula kay Marco.Isang mapait na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi. Ano nga ba talaga ang inaasahan niya? Inaasahan ba niyang magpapaliwanag ito sa kanya tungkol sa mga pangyayari kahapon?Kahit pa nga magpaliwanag ito, hindi naman siya maniniwala; mga matatamis na salita lamang iyon upang aliwin at suyuin siya.Ngunit tila sa ngayon, ayaw na ayaw pa nitong magbigay ng kahit walang-kabuluhang sagot.Marahil ay nagsawa na lamang ito sa kanya na parang isang laruan.Pinakalma niya ang kanyang sarili, tinawa

Ang orihinal na plano sana ni Yazzy ay sabihing kung gusto lamang humingi ng tawad si Sierra ay ayos lang, upang mapanatili ang kanyang imahe bilang mabuting tao. Ngunit sa sandaling ito, labis niyang ninanais na mapahiya si Sierra sa harap ng lahat kaya wala siyang nasabi. Sa sandaling iyon, lumabas ang direktor mula sa loob at nakita ang napakaraming taong nagkatipon sa labas. Kumunot ang kanyang noo. “Anong ginagawa ninyong lahat dito? Magsisimula na ba tayo ng paggawa?” “Direktor Diaz, mismong si Sierra ang nagsabi kahapon na gagawin niya ang damit ngayon at hahayaan na lamang ang pangkat na magpasya kung ano ang gagawin sa kanya. Hayaan na lang ba nating lumampas ang pangyayaring ito nang ganito?” "Oo, tapos na ang oras na itinakda at hindi naman niya nagawa. Nararapat lamang na parusahan siya ayon sa kasunduan." Lalong sumama ang timpla ng mukha ni Direktor Diaz nang makita niyang mas interesado pa ang lahat sa panonood ng gulo kaysa sa kanilang mga gawain. "Sino ang nagsabi

Dahil sa mga naantalang gawain kahapon, medyo humaba ang trabaho nila ngayong araw. Halos alas-nuwebe na ng gabi bago sila makauwi. Pag-uwi ni Sierra, tulog na ang mga bata. “Miss, gutom po ba kayo? Ipagluluto ko po kayo ng makakain?” tanong ni Alea. “Huwag na lang, matulog ka na,” sagot ni Sierra. Napatingin siya sa ikalawang palapag kung saan madilim pa ang silid-aklatan, at nagtanong kay Alea, “Hindi pa ba umuuwi si Marco?” “Umuwi na po at kumain na rin si Young Master. Pero kagabi, nagising ako madaling-araw para uminom ng tubig at nakita kong nakabukas pa ang ilaw sa kanyang silid. Noong bumangon ako ng alas-sais ng umaga, nakauwi na siya galing sa pagtakbo sa labas. Mukhang hindi siya nakatulog nang maayos kagabi kaya maaga siyang natulog ngayong gabi,” paliwanag ni Alea. Tumango na lang si Sierra at hindi na nagsalita pa. Umakyat siya patungo sa kanyang kwarto, binuksan ang pinto, at akmang bubuksan na sana ang ilaw nang biglang may mahigpit na yumakap sa kanyang bewang at